Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2011

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!


ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

ΜΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΞΑΝΑ ΜΑΖΙ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ!!! 



Μαριάνθη

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

Τα παιδιά του κόσμου!!


Περίσσεψε η χαρά, η συγκίνηση, και η ευχαρίστηση στην καλοκαιρινή γιορτή του Βρεφονηπιακού Σταθμού "Balloon land" .
Κι απόψε ως γονείς απολαύσαμε μικρές χαριτωμένες φατσούλες που με την κίνηση και το λόγο τους μας ταξίδεψαν σε όλα τα μέρη του κόσμου. 



Η διευθύντρια του Σταθμού κ. Μαρία Κωνσταντινίδου , καλωσορίζει τους γονείς και προλογίζει τη γιορτή που είχε θέμα: "Τα παιδιά του κόσμου". 
Μια πρώτη γνωριμία με όλες τις χώρες του κόσμου, συνήθειες, παραδοσιακές στολές, ήχους.

 Η γιορτή έχει αρχίσει και οι μικρές φατσούλες στη σειρά με λαχτάρα για το ρόλο τους.
Χαβανέζες, Ιταλοί μάγειροι, Σπανιόλες και Σπανιόλοι, άνθρωποι της Αφρικής κ.τ.λ. 


Κι ο μικρός μας Γιώργος κρατά την ξύλινη κουτάλα και  χτυπά το μεταλλικό  κατσαρολάκι  για να μας πει πως απ΄τα χέρια του θα φάμε την πιο νόστιμη μακαρονάδα!!


Χρώμα και ρυθμοί ανδαλουσιανοί!!


Όλοι μαζί βροντοφωνάζουν: "Καλό καλοκαίρι!!!"και ετοιμάζονται... 


 να παραλάβουν τα αναμνηστικά απ΄τις αγαπημένες τους παιδαγωγούς.


Στη συνέχεια είχαμε την ευκαιρία να ξεναγηθούμε στους εσωτερικούς χώρους ώστε να δούμε και να θαυμάσουμε από κοντά κάποια από τα δημιουργήματα των παιδιών . 

 Γωνιές δραστηριοτήτων σχετικά με το θέμα της γιορτής.


Αύλειος χώρος και φυσικό περιβάλλον παραμυθένιο!! 


Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας που μας αφήνουν αδιάφορους τουλάχιστον. Κάποιοι άλλοι όμως μας κάνουν να αισθανόμαστε ευλογία Θεού που βρέθηκαν στο διάβα μας. 
Σε αυτούς λοιπόν, τους υπέροχους κι ευλογημένους ανθρώπους, ανήκει η παιδαγωγός του μικρού μας Γιώργου κυρία Χρύσα Παπαδιαμαντάκη. Η συνεργασία και η συνάφειά μας σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς ξεπέρασε προσδοκίες. Υπήρξε αψεγάδιαστη. Όλη η συμπεριφορά μαρτυρούσε την άριστη παιδαγωγική κατάρτιση που διαθέτει μα πάνω από όλα την Ανθρωπιά. Την ποιότητά της ως Ανθρώπου. 
Σε αυτούς ακόμη, ανήκει και η ιδιοκτήτρια και διευθύντρια του Balloon land κυρία Μαρία Κωνσταντινίδου η οποία επέδειξε τιτάνιο ρόλο ως συντονίστρια του προγράμματος. Παιδαγωγός που δείχνει μέσα από το λόγο και το έργο της πως αγωνιά για το άριστο αποτέλεσμα. και το πετυχαίνει σταθερά. Μας κέρδισε πριν ένα χρόνο όταν την επισκεφτήκαμε για να μας αναλύσει τον τρόπο που δουλεύει ώστε να αποφασίσουμε αν θα της εμπιστευόμασταν το παιδί μας. Τότε μας έπεισε με το λόγο της. Τώρα με το αποτέλεσμα της δουλειάς.
Και μια αναμνηστική ανάμεσα στις δυο εξαίρετες παιδαγωγούς!!

 Τα γράφω αυτά δίχως ίχνος υπερβολής. Θέλω να μένουν γιατί είναι ατόφια. Βγαίνουν από το βάθος της καρδιάς μου  και αρχή μου έχω να αποδίδω τα δέοντα σε όποιον μου τα εμπνέει.
Ευχή, η καλή συνέχεια στο λειτούργημά τους.  

              Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου 


 

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2011

Το ταξίδι του Ήλιου...




Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο ήλιος που ήθελε να ταξιδέψει.
Τα σύννεφα του έλεγαν πως αυτό είναι μια χαζομάρα, αλλά αυτός είχε πείσμα.
Μια μέρα αποφάσισε να πάει στο σοφότερο δέντρο του δάσους για να του πει τη γνώμη του. Αν και κατέβηκε με δυσκολία στη Γη, το πρόφτασε.
Το δέντρο του απάντησε: "Πρέπει να κάνεις αυτό που πιστεύεις." " Στο καλό!"
Ο ήλιος την επόμενη μέρα άρχισε το ταξίδι του, πριν βγει το φως εκείνου του πρωινού για να μην τον πάρουν είδηση.
Στο δρόμο του συνάντησε ένα γέρικο σύννεφο γεμάτο χαρά!
Το σύννεφο έδωσε στον ήλιο ένα ποδήλατο, ένα μικρό φουσκωτό μπαλάκι και την ευχή του.
Ο ήλιος ταξίδευε πάνω στο ποδήλατο και έπαιζε μπάλα χαρούμενος!!!
Αν και δεν είχε παρέα, ήταν χαρούμενος!!!

Τα παραπάνω είναι σκέψεις που έγραψε μια μαθήτριά μου , της τρίτης δημοτικού.  

Για την αντιγραφή
Μαριάνθη

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ


Στη στοργή, στην ασφάλεια της καθημερινότητας, στο ενδιαφέρον για σπουδές ,στη συνεχή παρουσία με υπεύθυνη διευκόλυνση, στην πλουσιοπάροχη εκδήλωση αγάπης προς τα τρία παιδιά του, στη θαλπωρή, στην ευτυχία των παιδικών μου χρόνων , βρίσκω τον πατέρα μου Γιώργο.
Σίγουρα δεν μπορεί να ακούσει πλέον το τραγούδι...
Ίσως όμως το νιώσει μαζί με την ατέρμονη ευγνωμοσύνη μου.  

Μαριάνθη

Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ!!

   
Γνωστό είναι πως στις 15 του Ιούνη τερματίζουν τα μαθήματά τους τα νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία.  
Μέρες καλοκαιριού πια θα βρουν  άδειες τις σχολικές αίθουσες σε μια περίοδο δικαιωματικής ξεγνοιασιάς των παιδιών.

Στα βοτσαλάκια, τους πύργους και τα κάστρα πάνω στην ψιλή άμμο, στο από τη λάμψη του ήλιου στραφταλιστό νερό της θάλασσας με γεύση αλμύρας, στο παγωτό, τη σαγιονάρα, στο άνευ χρονικού ορίου παιχνίδι,  θα συλλαβίσουν πια το καλοκαίρι τους το πολυαγαπημένο.

Έτσι, ως γονείς, λάβαμε τη χαρά χτες το πρωί να απολαύσουμε τα παιδιά μας στη γιορτή λήξης του νηπιαγωγείου που ήταν αφιερωμένη στον ποιητή του Αιγαίου Οδυσσέα Ελύτη. 
 
 Η γιορτή στο ξεκίνημά της με τον Οδυσσέα Ελύτη ακουμπησμένο να συλλογάται και τον Παναγιώτη πλάι του να προλογίζει τη ζωή και το έργο του ποιητή.


Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα
που 'κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα

Βρήκα τα φρούτα που 'χε το πανέρι της
το δαχτυλίδι που 'πεσε απ' το χέρι της

Βρήκα το κουδουνάκι και το σάλι της
τις ρόδες το τιμόνι το πεντάλι της...



Τόσο πολύ τη μέθυσε ο χυμός του ήλιου
που έγειρε το κεφάλι της και δέχτηκε να γίνει,
σιγά-σιγά: η μικρή Πορτοκαλένια!...
-Σήκω μικρή, μικρή, μικρή πορτοκαλένια!
Oπως σε ξέρει το φιλί κανένας δεν σε ξέρει.

 

Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας
  ο πετροπαιχνιδιάτορας!!!!

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
με τα μισόλογα τα σβησμένα
τα καραβόπανα τα σχισμένα
Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια
όλα τα πήρε τα πήγε πέρα
τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δυο χέρι με χέρι.



"Σ' όλους τους τόπους κι αν γυρνώ
μόνον ετούτον αγαπώ!"

Όσο κι αν προσπαθήσω δε θα μπορέσω να μεταφέρω την ψυχή τον παλμό της γιορτής. 
Τα ακούσματα, τις μελωδικές φωνές των παιδιών, το ρυθμό του κορμιού τους, τη δροσιά .
Μίλησαν, τραγούδησαν, χόρεψαν, ζωγράφισαν τον Οδυσσέα Ελύτη που ομολόγησε το όνειρό του για να μας δωρίσει το φως της ψυχής του το παντοτινό.
Ελάχιστο αντίδωρο λοιπόν η ανάρτηση τούτη προς την άριστη δουλειά των εξαίρετων νηπιαγωγών Λίτσας Παξιμαδά και Μάνιας Αγγελίδου που έδωσαν πνοή απ΄την πνοή τους σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς στα παιδιά μας και τα ανέβασαν στην κλίμακα της εκπαίδευσης.

(Με κλικ μεγεθύνονται οι φωτογραφίες) 

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου 
 

Τρίτη, 14 Ιουνίου 2011

Πισωπερπατήματα στον Ασώματο....κι Ανασκαλέματα.


Συχνά, πολύ συχνά, κάθομαι κι ανασκαλεύω τα ράφια της βιβλιοθήκης.
Ψηλαφίζω, φυλλομετρώ τα βιβλία ξαναφέρνω στο νου μου ξεχασμένους τίτλους και παίρνω έτσι το εισιτήριο για ταξίδια στο χρόνο γεμάτα μυρωδιές κι εικόνες. Νιώθω σα να βρίσκομαι σε άλλη σφαίρα  πράγμα που με ξεκουράζει.
Ίσως και να μην έγραφα τούτες τις αράδες, αν δεν έπεφτε στα χέρια μου ένα λεύκωμα , προϊόν  και επισφράγισμα εκπαιδευτικού προγράμματος που είχαμε υλοποιήσει με τη συνάδερφο και καλή φίλη Μαρία και τους μαθητές μας σε χρόνια γόνιμα στη Μυτιλήνη τότε που εργαζόμουν στο ιδιωτικό σχολείο και προτού μέσω της επιτυχίας μου στο ΑΣΕΠ περάσω στη δημόσια εκπαίδευση ώστε να έχω ως  συνδαιτύμονες  του δημόσιου χρήματος υψηλά ιστάμενα πρόσωπα...




Πρώτη σελίδα υποδοχής. Εντοπίζουμε στο χάρτη το χωριό Ασώματος.

Στάθηκα ώρα αρκετή με αυτό το Λεύκωμα λοιπόν πάνω στα γόνατά μου! Το κράτησα ευλαβικά, έλυσα την κορδελίτσα ευλαβικά...Κι έφυγα χρόνια πίσω. 
Σχολικό Έτος 2000-2001 γράφουν οι σελίδες υποδοχής.
Θέμα μας είχαμε τη γνωριμία με ένα παραδοσιακό χωριό της Λέσβου. Τον Ασώματο. 
Αυτόν το μεσόγειο ευλογημένο και πλουσιοπάροχα προικισμένο απ΄το Θεό τόπο.
"Ασώματος" χάρη στους Ταξιάρχες που είναι ασώματοι. Σε Εκείνους τιμάται και ο ναός του χωριού.
Αφορμή για τη γνωριμία μας με τον Ασώματο είχε σταθεί η συμμετοχή μας σε ένα Διεθνές Συνέδριο που είχε τότε οργανώσει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. 
Όταν πρωτοπατήσαμε το πόδι μας στο χωριό μαγευτήκαμε και είπαμε πως πρέπει να πάμε και τους μαθητές μας να το γνωρίσουν.
"...Σα δε γευτείς, δε μυρίσεις,, δεν περπατήσεις και δεν ακουμπήσεις τον κόσμο γύρω σου, τότε δε σε αγγίζει και καμιά γνώση για την παράδοση του τόπου σου." διαβάζω στον πρόλογο που είχαμε γράψει. 
Πόσα και πόσα δε ζωντάνεψαν κοντά μου.






Ξεφυλλίζοντας και φυλλομετρώντας θαμπώθηκα για άλλη μια φορά από τον χρυσό Επιτάφιο και άλλα κειμήλια που φυλάσσονται στο Μουσείο της Εκκλησίας.
Ήταν σα να ακούω για άλλη μια φορά τους μαθητές να παίρνουν συνέντευξη από το Δήμαρχο τότε, να φωτογραφίζουν, να ακούν τις πληροφορίες από τον ιερέα αλλά και τις γυναίκες του Αγροτουριστικού Συνεταιρισμού, να μαθαίνουν για την τέχνη της καλαθοπλεκτικής από τα καλάμια που διαθέτει ο τόπος, της ξυλογλυπτικής τα αριστουργήματα να θαυμάζουν από τα χέρια του τεχνίτη. 


Δωρεά φυσικού πλούτου μα και πνευματικότητας μπόρεσαν να εισπράξουν αφού άκουσαν κι έμαθαν για τον Πρωτεργάτη της λεσβιακής Άνοιξης, Στρατή Παπανικόλα.



Κι όσο γυρνούσα τις σελίδες τόσο γέμιζε χρώμα η ματιά μου, αρώματα γης και φυλλωσιάς οσφριζόμουν, τον ήχο του τρεχούμενου νερού άκουγα. 
Κι αυτό χάρη στις εικόνες που τα ίδια τα παιδιά είχαν απαθανατίσει και τις σκέψεις που΄χαν γράψει. 
"Αποτυπώνοντας τη μαγεία του τοπίου" διαβάζω προς το τέλος.
 


Καθώς επιστρέφαμε, σταθήκαμε στην ιδιαίτερη  περιοχή  Νυχτάντα για την οποία ο Οικον.Τάξης αναφέρει: "Εν αυτώ τω χωρίω ευρίσκεται υδροκίνητον εκτεταμένον ελαιοτριβείον ανήκον εις εύπορον συμπολίτην οθωμανόν εκ Μυτιλήνης".



Δεν είναι μόνο το Λεύκωμα, δεν είναι οι εικόνες ή τα αποσπάσματα που κρατήσαμε από τις σκέψεις των παιδιών.
Είναι αυτή η οσμωτική σχέση που ζήσαμε με τους μαθητές μας.
Αυτά τα παιδιά τότε με τα υπέροχα προσωπάκια, που τώρα πια είναι έφηβοι, σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και στο Πολυτεχνείο σε σχολές καταξιωμένες , που ακούω να με φωνάζουν ή  τυχαία συναντώ στους δρόμους της πόλης εδώ ή στα πολυκαταστήματα και κοιταζόμαστε στα μάτια με ένα ανέσπερο φως αγάπης, λατρείας αμοιβαίας θα έλεγα. Αυτά τα παιδιά που έχουμε την χαρά να επικοινωνούμε μέσω χώρου κοινωνικής δικτύωσης (facebook) και να κρατάμε επαφή.
Όσα και να πω όσα και να γράψω φτωχά θα φαντάζουν στην πλησμονή χαράς που με διακατέχει σαν έρχονται στη σκέψη μου. 
Και ήταν τέτοιος καιρός τότε που ολοκληρώσαμε την εργασία, που επιμεληθήκαμε με τη συνάδελφο ακόμη και τη βιβλιοδεσία, που δώσαμε στον καθένα ένα αντίγραφο ως ενθύμιο και κάναμε συγκέντρωση παρουσίασης όλης της δουλειάς σε αρχείο Power Point ώστε να το χαρούν με τους γονείς τους.
Τέτοιες μέρες πάντα κρίβουν συγκινήσεις. 
Έτυχε να βρεθεί τούτο το Λεύκωμα μπροστά μου και να με ταξιδέψει σε γελαστά ματάκια βλέματα αγάπης  από τους μαθητές μου που μου γέμιζαν την ψυχή.
Γιαυτό και δεν το προσπέρασα.
Το κάνω λόγο για να τους ευχαριστήσω που βρέθηκαν και ομορφαίνουν διαρκώς τη ζωή μου.

( Κάνοντας κλικ πάνω στις εικόνες, μεγεθύνονται)
Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου. 

Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ.





  "...μία δύναμις, μία σύναξις, μία προσκύνησις 
της Αγίας Τριάδος."


Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011

ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ


Σε καιρούς δύσκολους όπως και οι σημερινοί,  δράσεις που έχουν στον πυρήνα του σκοπού τους τον Άνθρωπο είναι τουλάχιστον ελπιδοφόρες. 
Στέλνουν μήνυμα αισιοδοξίας, δίνουν ανάσα ζωής. 
Τούτες τις σκέψεις έκανα αυθόρμητα, διαβάζοντας το μήνυμα που έλαβα από τον καλό φίλο, καταξιωμένο συγγραφέα και δηλωμένο με πάθος Λεσβολάτρη, τον Τάκη Χατζηαναγνώστου. 
Έκανε λόγο για μία ιδέα και πρωτοβουλία του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Μυτιλήνης, να ιδρύσει Σωματείο φιλανθρωπικού χαρακτήρα με προεκτάσεις κοινωνικής αλληλεγγύης, έχοντας υποστηρικτή και αρωγό στο ξεκίνημα, μία ομάδα επιφανών προσωπικοτήτων της Λέσβου.
Προχωρώντας στην ανάγνωση του Καταστατικού, ένιωσα να ενθουσιάζομαι από τους σκοπούς και τα μέσα επίτευξής τους. 
Δίχως δεύτερη σκέψη, ζήτησα και έλαβα την Ευλογία του Σεβασμιότατου προκειμένου να κάνω κοινωνούς αυτής της "υψηλής"κίνησης, εσάς τους φίλους του ιστοχώρου τούτου, μα και τους επισκέπτες.

 


"Ιδρύεται φιλανθρωπικό Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με την επωνυμία «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ» με έδρα την πόλη της Μυτιλήνης Λέσβου."
διαβάζουμε στο "Άρθρο 1" του Καταστατικού που οριοθετεί το στίγμα του Σωματείου.
Ομολογώ πως δυσκολεύομαι στην επιλογή προκειμένου να αναφέρω κάποιους από τους σκοπούς.
Σα δείγμα λοιπόν και προς ενημέρωση ξεχωρίζω και ας μένουν τα παρακάτω:

"Η ηθική και ψυχολογική υποστήριξη καθώς και η παροχή υλικής βοήθειας, σε άτομα που κατοικούν ή διαμένουν στο νομό Λέσβου και παρουσιάζουν προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας, σε άτομα που αντιμετωπίζουν οικογενειακά προβλήματα, που διαβιούν μόνα τους, σε αστέγους και απόρους, σε άτομα εξαρτημένα από ουσίες, που ζουν περιθωριακά και γενικά σε
άτομα που έχουν ανάγκη βοήθειας, ανεξαρτήτως θρησκείας, καταγωγής και εθνικότητας. Η παροχή πρωτοβάθμιας ιατρικής φροντίδας στα ανωτέρω άτομα αποτελεί κύρια μέριμνα του
σωματείου"
"Η βελτίωση των οικογενειακών και κοινωνικών σχέσεων και των γενικότερων όρων ζωής των παραπάνω ατόμων, των νέων και ηλικιωμένων, που έχουν ανάγκη, καθώς και η οικονομική
ενίσχυση οικογενειών για την απόκτηση περισσοτέρων από δύο τέκνων."
"Η με κάθε τρόπο εκμάθηση, εκπαίδευση και επιμόρφωση των ως άνω ατόμων, στα πλαίσια των αρχών του Χριστιανισμού, του ανθρωπισμού και των ηθικών αξιών και ιδεωδών αυτών."
 "Η πρόληψη της βίας, της ροπής προς το έγκλημα και τα ναρκωτικά και κάθε ακραίας κοινωνικής συμπεριφοράς καθώς και η θεραπεία τέτοιων φαινομένων."

 Αλλά και ...
"Επισκέψεις σε ασθενείς κατ' οίκον, σε νοσοκομεία και λοιπά θεραπευτήρια, σε κρατούμενους σε φυλακές, σωφρονιστικά ιδρύματα και συναφή καταστήματα, καθώς και σε ορφανοτροφεία,
γηροκομεία και λοιπά κοινωφελή και ευαγή ιδρύματα. Με αλληλογραφία και γενικά κάθε είδους επικοινωνία με τα ως άνω άτομα σε συνεργασία και με τις αρμόδιες Αρχές."
"Η ίδρυση και λειτουργία ειδικών θεραπευτηρίων, κέντρων απεξάρτησης, ξενώνων φιλοξενίας, συμβουλευτικών κέντρων για οικογένειες εξαρτημένων ατόμων και κατασκηνώσεων. Με τη
δημιουργία ειδικών χώρων ανάγνωσης, γραφής και μελέτης, εκμάθησης τεχνών και επαγγελμάτων, με τη διοργάνωση σεμιναρίων επαγγελματικού προσανατολισμού, επιμόρφωσης κλπ, ιδίως σε κοινωνικά αποκλεισμένα άτομα, οικονομικούς μετανάστες, σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις νόμων".

"  Η οργάνωση φιλανθρωπικών συσσιτίων, τραπεζών αγάπης και συνεστιάσεων. Με τη διανομή ειδών ένδυσης και τροφίμων στα μέρη που συχνάζουν τα άτομα αυτά." είναι κάποια από τα μέσα με τα οποία θα επιτευχθούν οι σκοποί όπως αναφέρεται στο 3ο άρθρο του Καταστατικού που στο σύνολό του είναι αναρτημένο στην επίσημη ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης  http://www.immyt.gr
Η σφραγίδα του Σωματείου φέρει στο κέντρο την εικόνα του Αγίου Θεράποντος. 
Κάθε ένας που ενδιαφέρεται να στηρίξει αυτή την κίνηση και να αποτελέσει μέλος του Σωματείου μπορεί να επικοινωνεί στη διεύθυνση: filoimm@prudential.gr 
Θεωρώ ελάχιστη αυτή την  αναφορά στο θέμα και ολοκληρώνω την ανάρτηση με μια συνοπτική παρουσίαση του καλού Ποιμενάρχη ο οποίος έχει επιλέξει τη διακριτική παρουσία μα και την εγρήγορση, πνευματική αφύπνιση , την ουσιαστική προσφορά. 

Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μυτιλήνης Ερεσού και Πλωμαρίου κ. Ιάκωβος ο Γ΄.

Ο Μητροπολίτης Ιάκωβος Φραντζής, (κατά κόσμον Κωνσταντίνος) γεννήθηκε το 1942 στην Αγιάσο Λέσβου. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του φοίτησε στο Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Καλαμάτας. Το 1962 εισήχθη στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης απ' όπου αποφοίτησε το 1966. 
Τον Ιούνιο 1965 χειροτονήθηκε Διάκονος και το Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους Πρεσβύτερος. Εχρημάτισε Ιεροκήρυκας του Ιερού Προσκυνήματος Παναγίας Αγιάσου και εν συνεχεία διορίσθηκε τακτικός Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης. Κατά το διάστημα 1968-1970 διετέλεσε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Υψηλού και μερίμνησε για την αποκατάσταση των καταστροφικών ζημιών του Καθολικού οι οποίες είχαν προκληθεί από την πυρκαγιά του 1967. 
Έκτοτε προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Ιερά Μητρόπολη Μυτιλήνης ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος, ως Αρχιερατικός Επίτροπος Μυτιλήνης και Αγιάσου, ως Πρόεδρος του Δ. Σ. Προσκυνήματος Αγιάσου (1971-1976), ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης, ως Καθηγητής του Επιμορφωτικού Φροντιστηρίου της Ιεράς Μονής Υψηλού, ως μέλος του Επισκοπικού Δικαστηρίου, ως Αντιπρόεδρος του Εκκλησιαστικού Βυζαντινού Μουσείου, ως Διευθυντής του Οικοτροφείου Αριστούχων Γυμνασιοπαίδων και των Κατασκηνώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης. 
Είναι ιδρυτικό μέλος της Χριστιανικής Πνευματικής Κίνησης Μυτιλήνης, της οποίας εχρημάτισε Αντιπρόεδρος. Μητροπολίτης Μυτιλήνης εξελέγη το 1988 και αναπτύσσει πλούσιο κοινωνικό και πνευματικό έργο.


Επιλέγω το "Σεβασμιότατος"λόγω δημοτικής αντί του "Σεβασμιώτατος".  



Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου 
 



 


Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ


  

"Μια φορά κι έναν καιρό, στη Μαρώνεια της Θράκης γεννιέται η Θεοδώρα, ένα κορίτσι διαφορετικό από τα άλλα. Η διαφορετικότητά της ξεκινά από το γεγονός ότι είναι τυφλή. Αυτό όμως την κάνει να αντιλαμβάνεται και να αισθάνεται τον κόσμο με τρόπο μοναδικό, μέσα από τις άλλες αισθήσεις της, και κυρίως μέσα από την ακοή. Έτσι, αποκτά ιδιαίτερη σχέση με τους ήχους και τη σιωπή. Η σχέση της με τους ήχους την οδηγεί στην αγάπη για τη μουσική. Η σχέση της με τη σιωπή με τον καιρό θα την κάνει σοφή. Η φήμη της εξαπλώνεται σε όλη την Ανατολή, ώσπου κάποτε έρχεται η ώρα να παντρευτεί. Όμως η Θεοδώρα μόνο μουσικό μπορεί να πάρει. Κι αρχίζουν να καταφτάνουν μουσικοί απ’ όλα τα μέρη του κόσμου. Η απόφαση είναι δύσκολη. Έχει μόνο τρεις μέρες και τρεις νύχτες για ν’ αποφασίσει..."
γράφει με λίγα λόγια μια σύντομη περιγραφή που διαβάζουμε για "Το παραμύθι της μουσικής "που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λιβάνη και έχει γράψει η Βασιλική Νευροκοπλή.

"Το παραμύθι της μουσικής "μελοποιήθηκε , ζωντάνεψε με ήχους και ρυθμό μελωδικό κι έγινε δίσκος ψηφιακός (cd)  σε μουσική σύνθεση Κυριάκου Καλαϊτζίδη από το γνωστό μουσικό σχήμα "Εν Χορδαίς".






Ένα παραμύθι πολυδιάστατο ως προς το θέμα και τα μηνύματα  γύρω από το ρόλο της μουσικής, των  οργάνων μα και των μελωδιών της Μεσογείου, τη διαφορετικότητα στη ζωή, την προσφορά και την αποδοχή του άλλου.
Ένα παραμύθι με μήνυμα ξεκάθαρο:Η μουσική ενώνει κόσμους, ανοίγει ορίζοντες, γαληνεύει ψυχή και νου.



Αυτό το παραμύθι είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε καθηλωμένοι,  του περασμένου Σαββάτου το βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Μια παράσταση μαγευτική πλαισιωμένη από την αφήγηση της συγγραφέα, τη μελωδία του μουσικού σχήματος "Εν Χορδαίς", την  παιδική χορωδία της Σχολής υπό τη διεύθυνση της Κατερίνας Λαζαρίδου
και ομάδα παιδιών στη Θεατρική αναπαράσταση υπό την καθοδήγηση της Εύης Κομπιάδου.

Στον ιστοχώρο του μουσικού σχήματος διαβάζουμε: 

Κύριοι στόχοι του «Εν Χορδαίς» είναι η έρευνα, η μελέτη, η διδασκαλία και η παρουσίαση της ελληνικής μουσικής κληρονομιάς, η αναζήτηση και ανασύνθεση των στοιχείων της κοινής μουσικής κληρονομιάς της Μεσογείου μέσα από την συνεργασία με μουσικούς, ερευνητικούς και εκπαιδευτικούς φορείς από την Μεσόγειο, την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο και η ενθάρρυνση και η υποστήριξη της νέας μουσικής δημιουργίας.


Το «Εν Χορδαίς» από το 1993 που ιδρύθηκε μέχρι σήμερα έχει να παρουσιάσει ένα εντυπωσιακό σε όγκο, πρωτοτυπία και ποιότητα έργο, απλωμένο σε όλη τη Μεσόγειο και τον υπόλοιπο κόσμο, με συντελεστές κορυφαίους μουσικούς, μουσικολόγους και καθηγητές μουσικής.


Έχει δώσει τη δυνατότητα σε περισσότερους από 5.000 μαθητές να παρακολουθήσουν τακτικά μαθήματα και επιμορφωτικά σεμινάρια έχοντας απασχολήσει για το σκοπό αυτό πάνω από 150 καθηγητές μουσικής, χορηγώντας παράλληλα περίπου 100 υποτροφίες. Έχει ολοκληρώσει 25 ερευνητικά έργα, έχει εκδώσει 11 βιβλία και διδακτικά εγχειρίδια και 29 ψηφιακούς δίσκους. Έχει διοργανώσει πάνω από 300 μουσικές εκδηλώσεις μικρού και μεγάλου βεληνεκούς (Διεθνείς Μουσικές Συναντήσεις, Συναυλίες, Συμπόσια, Ρεσιτάλ, Εκθέσεις Μουσικών Οργάνων, το Forum Μεσογειακής Μουσικής κ.ά.) δίνοντας την ευκαιρία σε πάνω από 500 μουσικούς να παρουσιάσουν την τέχνη τους εντός και εκτός της χώρας τους.
Το «Εν Χορδαίς» φιλοξενείται σε ένα παραδοσιακό διατηρητέο κτήριο, το οποίο ανήκει στο Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης.


Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου