ΜΑΡΙΑΝΘΗ

Αποτίμησε η μέρα τις ώρες της...

2012-01-29T12:39:00.000-08:00

Οξειδόθηκε σήμερα απ΄τα σεργιάνια της στα παζάρια η μέρα από χαρές και λύπες

Αντάμωσε φλυαρία πολλή στων ανθρώπων τις συνάφειες κι είπε να βάλει σφραγίδα σιωπής στα χείλη.
Συρρικνώθηκε στα μέσα της, όχι από φόβο μα από τακτική.
Να ανασυνταχτεί.
Σμήνος από πετούμενα συντρόφεψε το βηματισμό της που έμοιαζε με πιτσίλισμα μαύρης μπογιάς στον ουράνιο καμβά.
Καπνού μυρωδιά από ξύλο καμμένο τύλιξε την ανάσα του καθαρού αέρα που φύσαγε πίσω απ΄τις κεραμοσκεπές.
Ασπριδερός, σα χιονισμένος γεροπλάτανος παρέμεινε ο νους στα συναπαντήματά του, αγέλαστος , ορφανεμένος μα ορθός...
Ένα μικρό φυλλαράκι ξεπετάγιεται πίσω από μια πέτρα, αντιστέκεται ελπιδοφόρα στη συναθροισμένη λόγων και έργων παγωνιά
Αποτιμώντας η μέρα τις ώρες της , υπέκυψε στο βασίλεμα του ήλιου δίχως αντίσταση, παραδομένη στη θαλπωρή του...

Μαριάνθη Βάμβουρα- Γιάνναρου

Με κυριεύεις...

2012-01-23T14:22:00.000-08:00

Με κυριεύεις!
Κραυγές πορφυρές πλείστες.
Φιγούρα πύρινη η ψυχή σου
Δίχως αρχή, δίχως περίγραμμα.
Αντανάκλαση ώχρας και τόνος άλυκου χρώματος
σε σχέση οσμωτική, η δύναμή σου.
Αναβλύζει από τα έγκατα της συνείδησής σου
σε χειμαρρώδη ροή μεγαλουργεί.
Αφανίζει το φόβο, νικά το σκοτάδι
τις αισθήσεις εκστασιάζει ,
αμέτρητες κακοκεφιές διασκεδάζει.
Χορεύουν οι φλόγες της συνείδησης σου
Σκορπώντας στον μαύρο ουρανό σπινθιροβόλα γεννήματα
Από στοχασμούς, εικόνες, λαλίσματα…
Με κυριεύεις!

Όταν έγραφα τους παραπάνω στίχους δεν είχα σε καμιά περίπτωση κατά νου να τους ανεβάσω σε τούτο το χώρο. Πολλοί από εσάς τους φίλους μου θα τους έχετε ήδη διαβάσει στον άλλο προσωπικό μου χώρο στο facebook. Όπως και η Αστοριανή που όταν τους διάβασε με παρότρυνε να τους γράψω και στην ιστοσελίδα μου. Ας μην της "χαλάσω" λοιπόν το χατίρι.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Ανδρέας Π. Καμπάς, Ο «πατριάρχης» της Μεσογαίας»

2012-01-17T15:25:00.000-08:00

Την συναρπαστική ιστορία του ανθρώπου που «άνοιξε δρόμους» για την ελληνική οινοποιία, του Ανδρέα Π. Καμπά, αφηγείται το ιδιαίτερα επιμελημένο βιβλίο που θα παρουσιαστεί τη Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012, στο εντευκτήριο του Ελληνικού Ιππικού Ομίλου, με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση της Ρωξάνης Μάτσα, της μοναδικής απογόνου του που κληρονόμησε «το γονίδιο της αμπελοκαλλιέργειας» και εξακολουθεί να το «αναδεικνύει» με συνέπεια και ιδιαίτερο μεράκι ως και σήμερα, στο κτήμα της, στην Κάντζα Παλλήνης.
Το βιβλίο έχει τίτλο «Ανδρέας Π. Καμπάς, Ο «πατριάρχης» της Μεσογαίας», συγγραφείς του είναι η Εμμανουέλα Νικολαίδου και Ζέτα Παπαγεωργοπούλου, την καλλιτεχνική επιμέλειά του είχε ο Δημήτρης Βίδος και μέσω των σελίδων του, αναδεικνύεται με έγκυρο και παραστατικό τρόπο το συναρπαστικό success story ενός ανθρώπου που μέσα του έκαιγε η φλόγα της φιλοδοξίας, το χτίσιμο - και έπειτα η κατάρρευση της οινικής αυτοκρατορίας του.

Πρόκειται για την καταγραφή της ιστορίας της οικογένειας Καμπά όπως αυτή αναδεικνύεται μέσα από το πολύτιμο αρχειακό υλικό που πέρασε στα χέρια της Ρωξάνης Μάτσα, φωτογραφίες, επιστολές, δημοσιεύματα, βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς, παλιές ετικέτες και βέβαια τις αφηγήσεις των γονιών και των παππούδων της για τον άνθρωπο που έβαλε τις βάσεις της σύγχρονης οινοποιίας στην Ελλάδα, του Ανδρέα Π. Καμπά.

Όταν όλα τα παραπάνω πληροφορήθηκα από τον ιστοχώρο " Νεολόγος Αττικής" έφερα στο νου μου τα μπουκάλια από " Βερμούτ Καμπά" και τις ετικέτες τους ως ενθύμια , αλλοτινών καλών εμπορικών εποχών.
Προϊόντα "Ανδρέα Καμπά" πουλούσε μισό αιώνα πίσω και περισσότερο ο παππούς μου Δημήτρης και ο πατέρας μου Γιώργος (μετά) στο μαγαζί μας. Όταν ήταν καθαρά εμπορικό προτού μετατραπεί σε Πρακτορείο Τύπου και Γραφείο Ολυμπιακής Αεροπορίας, γεγονός που παραμέρισε και υποβάθμισε πλέον το εμπορικό τμήμα.
Έτσι λοιπόν έμειναν και κρατήσαμε αυτά τα μπουκάλια ως συλλεκτικά κομμάτια να μας θυμίζουν πολλά...

" ΒΕΡΜΟΥΤ ΚΑΜΠΑ"

ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΑ ΕΝΘΥΜΙΑ.

Το πρώτο και μακροβιότερο απόσταγμα κρασιού - Brandy
Καμπάς Ανδρέας
H “Ανδρέας Καμπάς Οινοποιητική Α.Ε.” αποτελεί την παλαιότερη οινοποιητική εταιρεία της Αττικής. Η ιστορία της ξεκίνησε το 1869, όταν ο Ανδρέας Καμπάς εγκατέστησε μία μικρή μονάδα παραγωγής brandy στην οδό Ρηγίλλης.
Αυτό ήταν το πρώτο ελληνικό απόσταγμα κρασιού που κυκλοφόρησε εμφιαλωμένο στην Ελλάδα με την ονομασία «ΚΟΝΙΑΚ-ΚΑΜΠΑ».
H “Ανδρέας Καμπάς Οινοποιητική Α.Ε.” επεκτάθηκε στις αρχές του αιώνα δημιουργώντας νέες εγκαταστάσεις παραγωγής κρασιού και ούζου στην Κάντζα Αττικής. Το 1920 υπήρξε η δεύτερη εταιρεία του κλάδου που μπήκε στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.
Σήμερα η “Ανδρέας Καμπάς Οινοποιητική Α.Ε.” ανήκει στον όμιλο «Μπουτάρη». Το σήμα “Cambas” έχει 18 ετικέτες και έχει υιοθετήσει σύγχρονες τεχνικές όπως η σφράγιση των κρασιών με τα νέου τύπου βιδωτά πώματα αντί του φελλού, καθώς και η προσφορά ποιοτικού κρασιού σε συσκευασία με ασκό. (Από το http://www.tovivlio.gr )

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Βυθού ανεκάλυψε πυθμένα!

2012-01-05T06:47:00.000-08:00

Καλημέρα πάντες ω! αδερφοί ακούσατε την σήμερον εορτήν,

σήμερον τα Φώτα και εορτή και λαμπρά ημέρα Δεσποτική.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Εν αρχήν ως ήρχισεν ο Θεός έκτισε την γην και τον ουρανόν,

ύστερον δε πάλιν από αυτά έκαμε τα ζώα και τα φυτά,

έκαμεν την θάλασσαν ποταμούς τον μέγαν Ιορδάνην και αλλουνούς.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Μα και Ιησούς ο φιλάνθρωπος ήλθεν εις τον κόσμον ως άνθρωπος,

δία να λυτρώσει πάντας ημάς από αυτάς τας χείρας τας μιεράς.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Και τον Ιωάννην εζήτησε και στο βάπτισμά του τον έκραξε,

- Ιωάννη Πρόδρομε σε ζητώ στον μέγαν Ιορδάνην να βαφτισθώ.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Και ο Ιωάννης του έλεγε και σφοδρώς το σώμα του έτρεμε,

- πώς να σε βαπτίσω ω! Λυτρωτά όπου η χειρ μου τρέμει και δειλεία,

πως τολμώ να βάλω την χείρα μου εις την κορυφή του Σωτήρα μου.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

- Άφες φόβον Πρόδρομε σου ζητώ στον μέγαν Ιορδάνην να βαπτισθώ.

τότε τον βαπτίζει ο Βαπτιστής και έλαμψεν η έρημος παρευθύς.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Και το πνεύμα ως είδος περιστεράς και λευκής και ωραίας και καθαράς,

και φωνή ηκούσθει εκ του πατρός ούτος είν’ υιός μου αγαπητός,

και τα Χερουβείμ θυμιάζουσι και τα Σεραφείμ τον δοξάζουσι.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Δια τούτο πάντες ω! αδερφοί ακούσατε την σήμερον εορτήν,

να την εορτάσωμεν αδερφοί ότι είναι ημέρα Δεσποτική.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Θεοφάνια ή Θεοφάνεια, Φώτα, Ολόφωτα, Μεγάλος Αγιασμός!!! Ημέρα μεγάλης εορτής της χριστιανοσύνης. Αγιάζονται τα ύδατα, "φωτίζονται" τα νερά, τρέχει καθαρό νερό αγιασμένο, φωτισμένο να "ξεπλύνει" τον άνθρωπο να τον ξαναγεννήσει μαζί με τη φύση.

Ο Ιησούς, το παιδί του Θεού βαπτίζεται στον Ιορδάνη ποταμό.

Καταδύεται στα ύδατα , στα ιορδάνεια νάματα και θριαμβεύει η αγάπη.

Ολοκληρώνονται έτσι οι μεγάλες γιορτάδες του Δωδεκαημέρου.

Χρόνια Πολλά και Φωτισμένα!!

Μαριάνθη Βάμβουρα- Γιάνναρου

Αρχή του χρόνου...

2011-12-30T15:48:00.000-08:00

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
ψιλή μου δεντρολιβανιά
Κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ' άγιο θόλος

Αγιος Βασίλης έρχεται
και δε μας καταδέχεται
από την Καισαρεία
συ σ' αρχόντισσα κυρία

Βαστάει πένα και χαρτί
Ζαχαροκάντυο ζυμωτή
Χαρτί χαρτί και καλαμάρι
δες και με το παλικάρι

Αρχή κάλαντα κι αρχή του χρόνου κι αρχή του χρόνου
Πάντα κάλαντα, πάντα του χρόνου πάντα του χρόνου.

Θερμές από καρδιάς ευχές για μια καινούρια χρονιά γεμάτη

ΥΓΕΙΑ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

2012

Μαριάνθη

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

2011-12-22T14:37:00.000-08:00

Κρύο τάντανο έκανε, παραμονή Χριστούγεννα. Ο αγέρας σα να΄τανε κρύα φωτιά κ΄έκαιγε. Μα ο κόσμος ήτανε χαρούμενος γεμάτος κέφι. Είχε βραδιάσει κι ανάψανε τα φανάρια με το πετρόλαδο. Τα μαγαζιά στο τσαρσί φεγγοβολούσανε , γεμάτα απ΄όλα τα καλά. Ο κόσμος μπαινόβγαινε και ψούνιζε, από το΄να το μαγαζί έβγαινε, στ΄αλλο έμπαινε. Κι όλοι χαιρετιόντανε και κουβεντιάζανε με γέλια, με χαρές.

Οι μεγάλοι καφενέδες ήτανε γεμάτοι καπνό από τον κόσμο που φουμάριζε. Ο καφενές τ΄Ασημένιου είχε μεγάλη φασαρία, χαρούμενη φασαρία. Είχε μέσα δυο σόμπες και τα τζάμια ήτανε θαμπά, απ΄όξω έβλεπες σαν ίσκιους τους ανθρώπους. Οι μουστερήδες είχανε βγαλμένες τις γούνες από τη ζέστη, κόσμος καλός, καλοπερασμένοι νοικοκυραίοι.
Κάθε τόσο άνοιγε η πόρτα και μπαίνανε τα παιδιά που λέγανε τα κάλαντα. Άλλα μπαίνανε, άλλα βγαίνανε. Και δεν τα λέγανε μισά και μισοκούτελα , μα τα λέγανε από την αρχή ίσαμε το τέλος, με φωνές ψαλτάδικες , όχι σαν και τώρα που λένε μοναχά πέντε λόγια μπρούμυτα κι ανάσκελα και κείνα παράφωνα.
Αντίκρυ στον μεγάλο καφενέ τ΄Ασημένιου ήτανε κάτι φτωχομάγαζα , τσαρουχάδικα, ψαθάδικα και τέτοια Ίσια- ίσια αντίκρυ στη μεγάλη πόρτα του καφενέ ήτανε ένα μικρό καφενεδάκι , το πιο φτωχικό, σ΄όλη την πολιτεία, μια ποντικότρυπα.
Ενώ ο μεγάλος καφενές φεγγοβολούσε και τα τζάμια ήτανε θολά από τη ζέστη , η ποντικότρυπα ήτανε σκοτεινή, γιατί η λάμπα , μια λάμπα τσιμπλιασμένη, μια άναβε , μια έσβηνε, όπως έμπαινε ο χιονιάς από τα σπασμένα τζάμια της πόρτας....
(........)

Στο τσαρσί λιγόστευε η φασαρία, μα στους μαχαλάδες γυρίζανε τα παιδιά με τα φαναρια και λέγανε τα κάλαντα στα σπίτια. Οι πόρτες ήτανε ανοιχτές , οι νοικοκυραίοι οι νοικοκυράδες και τα παιδιά τους , όλοι ήτανε χαρούμενοι κ΄υποδεχόντανε τους ψαλτάδες και κείνοι αρχίζανε καλόφωνοι σαν χοτζάδες:

" Καλήν εσπέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας,

Χριστού την θείαν γέννησιν να πω στ΄αρχοντικό σας..."

(....)
Αβραμιαία πράγματα! Τώρα στεγνώσανε οι άνθρωποι και γινήκανε σαν ξερίχια από τον πολιτισμό! Πάνε τα παλιά χρόνια!...Στολιζόντανε όλοι, βάζανε τα καλά τους και πηγαίνανε στην εκκλησιά. Σαν τελείωνε η Λειτουργία γυρίζανε στα σπίτια τους . Οι δρόμοι αντιλαλούσανε από χαρούμενες φωνές
Οι πόρτες των σπιτιών ήτανε ανοιχτές και φεγγοβολούσανε. Τα τραπέζια περιμένανε στρωμένα μ΄άσπρα τραπεζομάντιλα, κι είχανε απάνω ό,τι βάλει ο νους σου. Φτωχοί και πλούσιοι τρώγανε πλουσιοπάροχα , γιατί οι αρχόντοι στέλνανε απ΄όλα στους φτωχούς. Κι αντίς να τραγουδήσουνε στα τραπέζια , ψέλνανε το " Χριστός γεννάται δοξάσαται ", " Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει" , " Μυστήριον ξένον ορώ και παράδοξον". Αφού ευφραινόντανε απ΄όλα, πλαγιάζανε αξέγνοιαστοι, σαν τ΄αρνιά που κοιμόντανε κοντά στο παχνί, τότες που γεννήθηκε ο Χριστός εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας.

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το κεφάλαιο "Παραμονή Χριστούγεννα " που συνέγραψε στο " Το Αϊβαλί η πατρίδα μου" ο Φώτης Κόντογλου.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΕ ΤΗ ΓΙΩΤΑ ΦΩΤΟΥ!!

2011-12-14T14:52:00.000-08:00

Η σημερινή ημέρα ήταν ιδιαίτερη!!

Ξεχωριστή θα έλεγα , αφού απολαύσαμε αισθήματα πληρότητας και χαράς στο Σχολείο , το 7 Δημοτικό Νεάπολης, με την ευκαιρία της επίσκεψης στα δύο τμήματα της Δευτέρας τάξης , της συγγραφέα και εκπαιδευτικού Γιώτας Φώτου.

Αφορμή στάθηκε το βιβλίο της συγγραφέα " Τα Χριστουγεννιάτικα δώρα της Γαβριέλας" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Γιορτινό, ευχάριστο, με ζωντανή εικονογράφηση, επίκαιρο!!

Η συγγραφέας στάθηκε και περπάτησε ανάμεσα στα παιδιά, κουβέντιασε μαζί τους ώρα πολλή, τα άκουσε, αντάλλαξε απόψεις, ιδέες και είδε δείγμα των δραστηριοτήτων τους.

Τους μοίρασε στο καθένα χωριστά ένα καραβάκι με ένα ποιήμα σχετικό που έγραψε η Μ. Γουμενοπούλου και το βιβλίο των ευχών που το καθένα έγραψε μέσα μια ευχούλα.

Με τις ευχούλες στο χέρι !!

Έβγαλε την αγάπη από την καρδιά της και την ακούμπησε γραμμένη να μένει στα βιβλία τους.

Το βιβλίο, το καραβάκι με το ποίημα δώρο από τη συγγραφέα και το τευχίδιο δραστηριοτήτων από εμένα για κάθε μαθητή.

Όλοι μαζί για να θυμόμαστε!!

Είναι πλέον γνωστό και αντιληπτό πως η διαδικτυακή αρχικά γνωριμία με τη Γιώτα Φώτου έχει εξελιχθεί σε προσωπική σχέση φιλίας και εκτίμησης. Την έχω δει και σε άλλες παρουσιάσεις των βιβλίων της σε πολυχώρους και γνώριζα πόσο ζεστή παρουσία έχει, πόσο επικοινωνιακή είναι, πόσο παραμυθού που κάνει τα παιδιά να κολλάνε γύρω της σαν πασπαλισμένα με άχνη ζάχαρη να είναι τα λόγια και οι κινήσεις της. Γιαυτό και ήταν ιδιαίτερη η χαρά μου προσμένοντας την επίσκεψή της στο σχολείο. Αυτό όμως που δε φανταζόμουν ήταν πως σήμερα, στην τάξη μέσα, θα με έκανε να ξεχαστώ, να πάψω να΄μαι δασκάλα και να γίνω παιδί μαζί με τα παιδιά ώστε να ζήσω τη μαγεία της συνάντησης με μια συγγραφέα. Σα να βρεθήκαμε όλοι σε ένα ονειρικό σύννεφο.

Στα τελειώματα αυτής της ανάρτησης θέλω να μένει γραμμένο πως τα παιδιά ενθουσιάστηκαν και μου ζήτησαν να την ξανακαλέσω. Νομίζω πως αυτό τα λέει όλα!!

Την ευχαριστούμε για την απόλαυση της επικοινωνίας, της συνάφειας, της οσμωτικής σχέσης με τους μαθητές.

Για τη μαγεία!!

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

2011-12-12T14:07:00.000-08:00

Την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου στις 7 το βράδυ ξεκινούν οι εργασίες του 25ου Διεθνούς Επιστημονικού Συμποσίου " Χριστιανική Θεσσαλονίκη" στο αμφιθέατρο της Μονής Βλατάδων (Επταπυργίου 64).
Το ειδικό θέμα για τη φετινή χρονιά είναι: " Χριστιανικές Κοινότητες Θεσσαλονίκης κατά την Οθωμανική Περίοδο."
Την έναρξη του Συμποσίου θα πλαισιώσει με μουσικό πρόγραμμα η Χορωδία της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ.
" Το νομικό καθεστώς της λειτουργίας των Χριστιανικών Κοινοτήτων κατά την Τουρκοκρατία", " Ο ρόλος της ορθοδόξου Ελληνικής Κοινότητος Θεσσαλονίκης στην ίδρυση του Παπάφειου Ορφανοτροφείου", " Οι δικαστικές αρμοδιότητες της Δημογεροντίας της Θεσσαλονίκης κατά τα έτη 1874-1884 και 1890-1904", " Οι νεομάρτυρες της Θεσσαλονίκης. Τυπολογία και θεολογικοί χωρισμοί" είναι μερικά από τα ενδιαφέροντα θέματα που θα αναπτυχθούν κατά την εξέλιξη των εργασιών του Συμποσίου.

Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής είναι ο Μητροπολίτης Τυρολόης και Σερεντίου , Ομ. Καθηγητής και τ. Πρύτανης του ΑΠΘ , Π. Ροδόπουλος.
Γραμματειακή Υποστήριξη: Πρωτ. Πέτρος Κόνονιουκ, Πρεσβ. Γαβριήλ Μαντρίλα και Νικόλαος Γιάνναρος θεολόγος,υποψ. διδάκτορας ΑΠΘ
Το Συμπόσιο θα διαρκέσει μέχρι και το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΜΥΡΟΙΣ

2011-12-05T15:00:00.000-08:00

Εικόνισμα του Αγίου Νικολάου στο κεντρικό κλίτος του ναού στο Πλωμάρι.

Νικολάου του εν Μύροις.

Κεντρική άποψη από το εσωτερικό του ναού.
"Τω 1847, Μαϊου 6" μπαίνει ο θεμέλιος λίθος του ναού προς τιμήν του Αγίου Νικολάου και παραμένει μέχρι σήμερα χαραγμένο στην επιγραφή που φαίνεται από τα δυτικά στον περίβολο του ναού.

" Η Κοίμησις του Αγίου Νικολάου "
Αγιογραφία στο δεξί κλίτος προς το ύψος του τέμπλου

Γιορτάζει ο Άγιος των θαλασσών. Ο αρμυρής, ο θαλασσινός, ο ασπρογένης Άγιος Ανατολής και Δύσης. Ο Άγιος Νικόλαος. Ο προστάτης των ναυτικών, των θαλασσοδαρμένων.
Αλλά και των ορφανών, των πτωχών , των πεινασμένων...
Όπως όλοι οι θαλασσινοί τόποι έτσι και το Πλωμάρι γιορτάζει τον Άγιο Νικόλαο. Τον Πολιούχο και προστάτη του.

Όλες τις παραπάνω εικόνες από το μητροπολιτικό ναό του Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου κράτησα φέτος το καλοκαίρι.

Μαριάνθη Βάμβουρα- Γιάνναρου.

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΜΗΝΑΣ ΓΙΟΡΤΑΡΗΣ

2011-11-30T14:35:00.000-08:00

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΜΗΝΑΣ ΤΩΝ ΓΙΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!!

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!

Μαριάνθη

Αναζητώντας σε...

2011-11-22T16:31:00.000-08:00

Σε ζήτησε η ψυχή μου κι έτρεξε ο νους μου να σε βρει

Σε κουβέντες του απογεύματος , στου καφέ το άρωμα

Στη θαλπωρή της κάμαρας της φωτεινής

Σε ζήτησε η ψυχή μου κι έτρεξε ο νους μου να σε βρει

Όταν το χέρι σου άπλωνες παρηγοριά να πάρεις

Να ζεσταθείς στη θαλπωρή του λόγου

Σε ζήτησε για το ζεστό σου γέλιο, το λόγο, το κοινό βηματισμό

Και σε βρήκε σε σιωπηλά πια απογεύματα, σε κάμαρες ξένες

Σε βρήκε να κρύβεσαι στου μυαλού σου τα θολά μονοπάτια

Στο εδώ και στο εκεί, στο αληθινό και ψεύτικο παραδομένη
μια να χάνεσαι...μια να βρίσκεσαι...

Μπερδεμένη μα και λυτρωμένη μαζί…

Έτσι σε βρήκε η ψυχή μου και γύρισε σιωπηλή, γονατιστή, κλαμένη

μα και γαληνεμένη για τα πολλά που πρόλαβε να σου μιλήσει "σ΄αγαπώ"...

Μαριάνθη Βάμβουρα- Γιάνναρου

...ΣΤΑ ΚΟΥΤΡΟΥΛΙΑ

2011-11-20T03:44:00.000-08:00

"Ο καθαρότατος ναός του Σωτήρος...σήμερον εισάγεται εν τω οίκω Κυρίου...".

Στις 21 Νοεμβρίου ο Ορθόδοξος κόσμος γιορτάζει τα Εισόδια της Θεοτόκου.

Την είσοδος της Θεοτόκου στο Ναό ως το προοίμιο της εύνοιας του Θεού στους ανθρώπους, τη προαγγελία του Χριστού και τη πραγματοποίηση του σχεδίου της θείας οικονομίας για την σωτηρία του.

Στη χάρη της εορτής των Εισοδίων της Θεοτόκου είναι αφιερωμένο ένα ξωκλήσι στα βορειοανατολικά του Πλωμαρίου. Σα ζωγραφιά χτισμένο, μέσα στο πράσινο της ελιάς με φόντο το γαλάζιο της θάλασσας του Αιγαίου.

Η Παναγιά στα Κουτρούλια!! Έτσι όπως το λέμε και το γνωρίζουμε οι απανταχού Πλωμαρίτες.

Ο ναός εξωτερικά

Είχα αναφερθεί και πριν ένα χρόνο στο ίδιο ξωκλήσι. Επειδή όμως είναι ιδιαίτερος ο ρόλος και η σημασία του στη ζωή μου , θα κάνω και φέτος λόγο για την Παναγιά στα Κουτρούλια.

Πέρα από την επίσημη γιορτή των Εισοδίων, στα Κουτρούλια γιορτάζουμε με μεγάλη συμμετοχή πιστών στις 15 Αυγούστου την Κοίμηση της Θεοτόκου. Εκεί μαζευόμαστε κείνη τη μέρα Πλωμαρίτες, φίλοι και συγγενείς που τον υπόλοιπο χρόνο είμαστε σκορπισμένοι από τόπο σε τόπο εντός και εκτός Ελλάδος. Μεγάλο πανηγύρι με γλυκιά απαντοχή, σημείο αναφοράς του καλοκαιριού.

Στο τέμπλο το εικόνισμα με τη γλυκιά μορφή της Παναγίας για το οποίο υπάρχουν μαρτυρίες της θαυματουργικής του χάρης.

Γενική άποψη του εσωτερικού του ναού.

Αγναντεύοντας το Πλωμάρι από τα Κουτρούλια.

Ανάμεσα στο μπλε της θάλασσας και το πράσινο της ελιάς.

Πολλών η φυσική παρουσία στη γιορτή των Εισοδίων στα Κουτρούλια δε θα παρίσταται.

Το φτερούγισμα όμως του νου και της ψυχής για κει θα ταξιδέψει...

Όλες τις παραπάνω εικόνες κράτησα στην αποχαιρετιστήρια επίσκεψη που κάναμε με το Νίκο και τα παιδιά μας το προηγούμενο δειλινό της ημέρας που θα αναχωρούσαμε πλέον από το Πλωμάρι για Θεσσαλονίκη με το πέρας των καλοκαιρινών μας διακοπών τον Αύγουστο που μας πέρασε.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

2011-11-15T16:44:00.000-08:00

Ακούω φωνές, πολλές φωνές
να βγαίνουν μ' ένα στόμα
δε στέκει ελεύθερη ψυχή
σε σκλαβωμένου σώμα.

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί
φωτιά μας ρίξαν οι οχτροί...

Στους δυνατούς ενάντια, στους σκληρόκαρδους,
και στους δειλούς, στους χωματένιους.
Ενάντια και του αφέντη του ανελεύτερου
και του τρεμόκαρδου του δούλου ενάντια.
Και να πονάς, και να γελάς, και να ονειρεύεσαι,
πάντα για το αγαθό και το καλό του Ανθρώπου.

Πάντα να πολεμάς και ν' αντιστέκεσαι,
κι ας μένεις μόνος.
Μονάχος έρημος γαλήνιος,
να πολεμάς για το καλό του Ανθρώπου.

Ημέρες μνήμης της εξέγερσης του ελληνικού λαού ενάντια στη χούντα. Λίγο πολύ γνωστά τα γεγονότα της μεγάλης ανατροπής του δικτατορικού καθεστώτος ,της χούντας των συνταγματαρχών , των εγκάθετων δικτατόρων της επταετίας.
Ο ελληνικός λαός περνά και σήμερα, τώρα, 38 χρόνια μετά, το μεγαλύτερο δράμα της μεταπολίτευσης, βιώνει σύγχρονες μορφές βίας όπως αυτή της ψυχολογικής μπορώ να πω, αφανίζεται, βλέπει να έχει χάσει την ηρεμία της η καθημερινότητά του, βλέπει πως δεν μπορεί να χαρεί και να απολαύσει τη ζωή του , βλέπει πως ο αγώνας για ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ δεν βρήκε δικαίωση αλλά πως του παίρνουν και τη μπουκιά ψωμιού από το στόμα, πάνε να του στερήσουν την ανάσα του.
Για όλα τα παραπάνω δε θα προχωρήσω τη σκέψη μου και δε θα κάνω άλλες αναφορές.

Επιλέγω εικόνες μνήμης και κάποιους στίχους που ενέπνευσαν κείνες οι μέρες της Εξέγερσης του Πολυτεχνείου , έντονα προβληματισμένη για το αν αποδώσαμε ποτέ τιμή σε αυτούς τους ήρωες, τα νιάτα που θυσιάστηκαν...

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

"Ελύτης 100 χρόνια από τη γέννησή του."

2011-11-10T05:26:00.000-08:00

Με την ευκαιρία του εορτασμού των Ελευθέριων της Νήσου Λέσβου από τον τουρκικό ζυγό στις 8 Νοεμβρίου του 1912, η Παλλεσβιακή Ένωση Θεσσαλονίκης διοργανώνει εκδήλωση τιμής και μνήμης προς το νομπελίστα ποιητή του Αιγαίου Οδυσσέα Ελύτη.

Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού Θεσσαλονίκης και θα γίνει την Κυριακή 13 Νοεμβρίου στο κτίριο της Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Θεσσαλονίκης , Εθνικής Αμύνης 27, στις 11.30 το πρωί.

Την έναρξη της εκδήλωσης θα κάνει ο Πρόεδρος της Παλλεσβιακής Ένωσης Παναγιώτης Κουτλής ο οποίος και θα μεταφέρει την πανηγυρική ατμόσφαιρα της Απελευθέρωσης της Λέσβου του 1912 .

Κύριος ομιλητής είναι ο ποιητής, δοκιμιογράφος και κριτικός λογοτεχνίας Δημήτρης Νικορέτζος.

Απαγγελίες ποιημάτων από το έργο του Ελύτη θα αποδώσουν ,η Αναστασία Χατζή (λογοτέχνης) και η Δέσποινα Καμπουροπούλου ( ηθοποιός) .

Η εκδήλωση θα επενδυθεί μουσικά από τη Χορωδία : « Νίκος Αστρινίδης» με μαέστρο τη Βασιλική Κατσούκα .

Η εκδήλωση θα περιλαμβάνει ακόμη, προβολή διαφανειών από τις σημαντικότερες στιγμές και πτυχές της ζωής και του έργου του Οδυσσέα Ελύτη τις οποίες επιμελήθηκα προσωπικά σε συνεργασία με το δραστήριο μέλος της Παλλεσβιακής Ένωσης Ιωάννα Δήμτσου.

Το συντονισμό θα έχει η Ελένη Τζιούτζια.

Της εκδήλωσης θα προηγηθεί όπως κάθε χρόνο εκκλησιασμός των μελών και φίλων της Παλλεσβιακής Ένωσης στο ναό της του Θεού Σοφίας χοροστατούντος του Μητροπολίτη Ιερισσού Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Νικοδήμου καθώς και του Πρωτοσύγγελου π. Χρυσοστόμου Μαϊδώνη στη Θεία Λειτουργία και τη Δοξολογία οι οποίοι έλκουν την καταγωγή από τη Λέσβο, καθώς και κατάθεση στεφάνου στο Γ’ Σώμα Στρατού.

Λίγα λόγια για την Παλλεσβιακή Ένωση Θεσσαλονίκης.

Η ΠΕΘ ιδρύθηκε το 1925 όπου και σχηματίστηκε το πρώτο διοικητικό συμβούλιό της . Παρέμεινε αδρανής για πολλά χρόνια ενώ το 1962 ιδρύεται ο Σύλλογος Φοιτητών –Σπουδαστών Νομού Λέσβου « Ο Πιττακός» ο οποίος και αντικατέστησε κατά ένα τρόπο την Ένωση. Από τα σπλάχνα του Συλλόγου επανιδρύεται το 1983 η Ένωση και ορίζεται ο μέχρι τώρα Πρόεδρος αυτής , ο Παναγιώτης Κουτλής.

Η Ένωση όλα αυτά τα χρόνια συνεχίζει να αναπτύσσει έντονη πολιτιστική και πνευματική δραστηριότητα και να προάγει την παράδοση, τις αξίες και τα ήθη της Λέσβου.

Στον ιδιόκτητο πλέον χώρο , μπορεί και συγκεντρώνει τα μέλη της σε διάφορες εκδηλώσεις, διατηρεί βιβλιοθήκη με λεσβιακή εργογραφία και αρχείο λεσβιακού τύπου (εφημερίδες-περιοδικά) προς χρήση και ενημέρωση των μελών της.

Ακόμη διαθέτει μουσικό και χορευτικό συγκρότημα που συμμετέχει σε παρελάσεις και διάφορες εκδηλώσεις.

Διαδικτυακά διατηρεί σελίδα κοινωνικής δικτύωσης του facebook .

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΓΓΕΛΩΝ

2011-11-07T14:03:00.000-08:00

Των ουρανίων στρατιών Αρχιστράτηγοι, δυσωπούμεν υμάς ημείς οι ανάξιοι, ίνα ταις ημών δεήσεσι τειχίσητε ημάς, σκέπη των πτερύγων, της αϋλου υμών δόξης, φρουρούντες ημάς προσπίπτοντας, εκτενώς και βοώντας, εκ των κινδύνων λυτρώσασθε ημάς, ως Ταξιάρχαι των άνω Δυνάμεων.

ΜΑΡΙΑΝΘΗ

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940!!

2011-10-27T02:11:00.000-07:00

Στις 28 του Οκτώβρη το 1940 η Ελλάδα βροντοφώναξε το ηρωικό ""ΟΧΙ" !!

Γιαυτό το "ΟΧΙ" ως λαός δε θα πάψουμε να είμαστε περήφανοι!!!

Το βροντοφωνάζουμε και τώρα ως απλοί Έλληνες πολίτες πατριώτες.

Ο λαός εμπνέεται από την ηγεσία του το 1940 και μπαίνει στην πρώτη γραμμή του Αγώνα. Ακροτηριάζεται , βάφει κόκκινο το άσπρο του χιονιού με το αίμα του, πεινά, μα δίνει αποστομωτική απάντηση στα μεγαλεπίβουλα σχέδια του εχθρού. Κλείνει την πόρτα στο φασισμό των ισχυρών κάμπτει και αφανίζει την αλλαζονεία τους. Αντιδρά και πολεμά γενναία για μια λεύτερη πατρίδα. Για μια Ελλάδα περήφανη. Λαβωμένη μεν από του πολέμου την κατάρα αλλά ορθή και λαμπρή στην ιστορία της.

Κάνει τον Αγώνα του φωτεινό παράδειγμα και αναγνωρίσιμο από εχθρούς και φίλους λαούς.

Έχει πέσει πολύ μελάνι για το Ηρωικό Έπος του Σαράντα και το ανάστημα των Ελλήνων συνολικά κείνων των χρόνων. Εβδομήντα χρόνια τώρα η Ελλάδα καμαρώνει τον ηρωισμό της ενάντια στο φασισμό του Ιταλογερμανικού άξονα. Είναι περήφανη που άλλαξε την παγκόσμια ιστορία. Αυτός ο λαός της Ελλάδας , ο Έλληνας πολίτης τούτης της χώρας θα συνεχίσει να είναι περήφανος για το «ΟΧΙ» του Σαράντα. Έστω κι αν η σημερινή του ηγεσία δεν τον εμπνέει και τον έχει κάνει περίγελο παγκόσμιο -δε θα ήταν υπερβολή- να πω. Εμείς ως Έλληνες πολίτες, ως ελληνικός λαός συνεχίζουμε να είμαστε περήφανοι για τους Αγώνες τους ηρωικούς των προγόνων μας, των πατέρων και παππούδων μας που έδωσαν τη ζωή τους, την ανάσα της ψυχής τους για μια Ελλάδα γεμάτη αξιοπρέπεια , για μια Ελλάδα λεύτερη, που δεν έσκυψε το κεφάλι σε φασιστικά σχέδια μεγάλων δυνάμεων. Τουλάχιστον με λυπεί που ως λαός σήμερα, τούτες τις μέρες, βρισκόμαστε στη δίνη του ευρωπαϊκού τουλάχιστον χλευασμού από τους χειρισμούς των ηγετών μας. Εμείς που ως λαός από τα αρχαία χρόνια δίναμε μάχες και αποτελούσαμε φωτεινά παραδείγματα ηρωισμού και πατριωτισμού. Έστω κι αν παρά τη θέλησή μας ως ελληνικού λαού βρισκόμαστε εκτεθειμένοι και ανίσχυροι μπροστά στα «μεγάλα εχθρικά στόματα» θα βροντοφωνάξουμε με περηφάνια:

«ΖΗΤΩ ΤΟ ΟΧΙ ΤΟΥ ΣΑΡΑΝΤΑ!!»

«ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΗΡΩΕΣ ΠΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΛΕΥΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗ»

«ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ».

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλήτης.

2011-10-23T15:06:00.000-07:00

Άγιος Δημήτριος. Πολιούχος Θεσσαλονίκης.

Απόβραδο Κυριακής και ο δρόμος με έβγαλε για ένα κερί στον Άγιο Δημήτριο καθότι πλησιάζει και η εορτή. Κατά την είσοδό μου αντίκρισα το ναό κατάμεστο από πλήθος πιστών όλων των ηλικιών προκειμένου να συμμετέχουν στην Ακολουθία του Επιταφίου για τον Άγιο και τη λαμπρή γιορτή του.

Μετά την ψαλμωδία των Εγκωμίων ακολούθησε η περιφορά του Ιερού Λειψάνου του Αγίου εντός του ναού.

Παναγία η Τριχερούσα.

Άγιος Δημήτριος

Οι παραπάνω εικόνες δεσπόζουν μπροστά στην Ωραία Πύλη στα πλαίσια του εορτασμού. Στα αριστερά αντίγραφο της Παναγίας Τριχερούσης που τον υπόλοιπο χρόνο φυλάσσεται στο Επισκοπείο της Ιεράς Μητρόπολης. Από τα δεξιά ο Άγιος Δημήτριος.

Κατά την έξοδό μου από το ναό στάθηκα σε ένα εικονοστάσι του Αγίου -τοποθετήθηκε πριν τρία, τέσσερα χρόνια περίπου- στο οποίο κατευθύνομαι ανελειπώς σε κάθε επίσκεψη. Ο λόγος που με καθηλώνει είναι η αφιέρωση του δωρητή κάτω αριστερά της εικόνας :
" Υπερ ευχής, ου οιδεν ο Θεός το όνομα"
Βρίσκεται στα δεξιά της κεντρικής εισόδου

" Υπερ ευχής, ου οιδεν ο Θεός το όνομα"

Αυτή η σημείωση με νουθετεί και νομίζω πως όποιο επιπλέον σχόλιο θα ήταν περιττό να κάνω.

Ο Άγιος Δημήτριος γιορτάζει, η Θεσσαλονίκη ως πολιούχο και προστάτη της τον τιμά ιδιατέρως γιαυτό και τούτη η ανάρτηση.

Την οποία θα ολοκληρώσω με μια εικόνα σπάνια του Αγίου που κράτησα φέτος το καλοκαίρι από την επίσκεψή μας στο χωριό Βούρκος (Σταυρός), το οποίο παλαιότερα ανήκε στην Επαρχία Πλωμαρίου και μεταγενέστερα στον πρώην Δήμο Πολιχνίτου.

Με δυσκολία διακρίνονται τα γράμματα λόγω παλαιότητας. Η εικόνα βρίσκεται στο ναό του Αγίου Βαρθολομαίου στον τοίχο του αριστερού κλίτους στο Σταυρό. Την κράτησα γιατί μου έκανε εντύπωση έτσι όπως παριστάνεται ο Άγιος.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Νοτισμένη νύχτα

2011-10-13T14:43:00.000-07:00

Περπάτησε η νύχτα νοτισμένη απ΄τις ανάσες του φθινοπώρου
χαμένη στης σκοτεινιάς των αισθημάτων του ουρανού
αφού απαξιώνουν οι λάμψεις της σελήνης να φωτίσουν

Ανακάλεσε η νύχτα το ρομαντισμό της κατακεραυνομένη
σε μια εκ βαθέων ανατροπή του προσδοκούμενου
απ΄τις ξέπνοες λάμψεις των αστεριών

Εξαργύρωσε η νύχτα τα χρέη του καιρού αναπαμένη
που βρήκε η καρδιά μιας αγκαλιάς τη θαλπωρή να ξαποστάσει
που βρήκε ο νους απαντοχή σε λόγια της συμπόνιας ψιθυρισμένα
σαν καταγής πεσμένα φθινοπώρου φύλλα βρεγμένα από δακρύων στάλες

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Δυο ζωγραφιές και μια φωτογραφία!!

2011-10-04T16:24:00.000-07:00

Δυο ζωγραφιές και μια φωτογραφία με θέμα ίδιο: " Το μαγαζί " .
Το μαγαζί μας δηλαδή, έτσι όπως λέγαμε την επιχείρηση , τη δουλειά του πατέρα μου χάριν συντομίας και για να καταλαβαινόμαστε.

" Πρακτορείον Εφημερίδων - Πρακτορείον Ολυμπιακής Αεροπορίας Γενικών Πωλήσεων Βάμβουρας - Θεοδωρίδης Ο.Ε"

και ακολουθούσαν : Βιβλιοχαρτοπωλείον, Πρακτορείο ΟΠΑΠ, Καπνοπωλείον

Ίσως ακούγεται λίγο παράξενο το καπνοπωλείον μα πρέπει να πω πως διαθέταμε μία από τις πρώτες άδειες πώλησης καπνού προπολεμικά μάλιστα αφού το κατάστημα πριν το διαδεχτεί ο πατέρας μου από τον παππού μου Δημήτρη, ήταν εμπορικό και πουλούσε μεταξύ άλλων καπνά και τσιγάρα σε μεγάλες κασετίνες. (Παπαστράτος, Ματσάγγου κ. τ.λ)
Στη δεύτερη γενειά λοιπόν έγινε Πρακτορείο Εφημερίδων Αθηναϊκού και Διεθνή Τύπου, Κεντρικό , Κέντρο Τύπου θα λέγαμε σήμερα.
Και βέβαια το πρώτο πρακτορείο της Ολυμπιακής Αεροπορίας του Ωνάση.
Όλα αυτά στο Πλωμάρι.
Και όλα αυτά , ως μια σύντομη αναφορά προκειμένου να σας κατατοπίσω για να μπω στο θέμα της ανάρτησης που είναι δυο ζωγραφιές και μια φωτογραφία που μπλέχτηκαν στον κόσμο των ενδιαφερόντων μου μαζί φέτος το καλοκαίρι.

ΠΛΩΜΑΡΙ 25/5/1984 MOGENS STARK

Το μαγαζί λοιπόν, τράβηξε το ενδιαφέρον δύο ζωγράφων. Ο ένας εξ αυτών ο Λέκτορας του Πανεπιστημίου Αρχιτεκτονικής Σχολής Αarchus της Δανίας Mogens Stærk που για χρόνια πολλά και κατ΄επανάληψη φέρνει ομάδα φοιτητών του και ζωγραφίζουν γωνιές του Πλωμαρίου με την ιδιαίτερη τεχνική της υδατογραφίας. Στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή που ήταν και η πρώτη του επίσκεψη για το λόγο αυτό, επέλεξε ο ίδιος να αποδώσει το έργο και να μας το χαρίσει ευγενώς.

Στη δεύτερη περίπτωση είναι το ίδιο θέμα από τη ματιά και το χέρι του πολιτικού μηχανικού και επίλεκτου μέλους της λεσβιακής κοινωνίας Γιώργου Σιταρά.Όταν βρέθηκα μπροστά σε αυτόν τον πίνακα για πρώτη φορά φέτος το καλοκαίρι, ένιωσα εντονότατη τη συγκίνηση. Είπα μέσα μου: " Ο Γιώργος το ζωντάνεψε, έδωσε πνοή, παλμό της αγοράς".Είδα πολύ ζωντανή την όλη εικόνα, το μαγαζί και τον περιβάλλοντα χώρο. Θεωρώ εξαιρετική την απόδοση.

Από το 1985 και η φωτογραφία. Αυτή ως δείγμα εικόνας για να δείτε την πιστότητα της ζωγραφικής απόδοσης και να βγάλετε τα συμπεράσματά σας . Βέβαια αυτή η φωτογραφία είναι και λιγάκι οικογενειακή αφού ποζάρουν στην είσοδο συγγενείς μας από το San Antonio οι οποίοι είχαν έρθει τότε στην Ελλάδα για να μας συναντήσουν. Είναι ο σημερινός Μητροπολίτης Αργεντινής κ. Ταράσιος με τους γονείς του και ...το κοριτσάκι η αδερφή μου Δέσποινα.

Θέλησα λοιπόν να τα συγκεντρώσω και να σας τα παρουσιάσω ως τριλογία του ιδίου θέματος.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Έτσι όπως φεύγει η παλιά φρουρά...

2011-10-02T07:36:00.000-07:00

Θλίβομαι κάθε που φεύγει από τούτο τον κόσμο ένας άνθρωπος.
Θλίβομαι δε και μελαγχολώ όταν έχω ανταλλάξει αμέτρητες καλημέρες, όταν τον αντίκριζα από τα παιδικά μου χρόνια στα πρώτα δέκα βήματα βγαίνοντας από την πόρτα του σπιτιού μου, όταν, όταν, αμέτρητα όταν...όπως και τώρα που η γειτόνισσα Πόπη, το Ποπάκι όπως την έλεγα από το σκέρτσο της και μόνο, πάει έφυγε πέταξε στον ουρανό και " κρύωσε " η γειτονιά μας στο Πλωμάρι.
Αρχόντισα κυρά η Πόπη ταξίδεψε χτες στην αιωνιότητα πλήρης ημερών.
Κόρη αρχοντικής γενιάς μεγάλωσε με όλα όσα πρόσταζε το "καθώς πρέπει" της εποχής εκείνης. Δεν παντρεύτηκε ποτέ, οικογένεια δική της δεν έκανε -όχι πως δεν ήθελε όπως μου΄χε πει- μα για όλους νοιαζόταν. Μορφώθηκε στις καλόγριες στη Σύρο, εκτιμούσε την τέχνη, αγαπούσε πολύ το θέατρο , σπούδασε καλά τα γαλλικά της τόσο που ήταν η πρώτη δασκάλα κείνα τα χρόνια διδάσκοντας στο σπίτι της. Από κείνη πήρα και γω τα πρώτα μου μαθήματα στα δώδεκά μου χρόνια και λάτρεψα τη γαλλική γλώσσα.
Της γειτονιάς λοιπόν η Πόπη, φύλακας άγγελος του αρχοντικού τους μαζί με την αδερφή της Χριστίνα που πρώτη άφησε τα εγκώσμια πριν λίγους μήνες.
Εκεί...να βγαίνει στο μπαλκόνι για να φωνάξει το πρώτο καλωσόρισες κάθε καλοκαίρι σαν μάθαινε πως πήγαμε.
Να φέρει τις πιατέλες από γλυκά φτιαγμένα με περίσσια τέχνη για να μας υποδεχτεί στις διακοπές μας πολλές φορές όταν επιστρέφαμε από τις σπουδές μας με την αδερφή μου Δέσποινα. Που χαιρόταν με τη χαρά μας και το έδειχνε...

Η κύρια είσοδος του αρχοντικού

Στον πάνω όροφο το σαχνισίνι. Λεπτομέρειες από το αρχοντόσπιτο.

"Κυρία είσοδος αρχοντικού-μνημείου. Στέκει από επί τουρκοκρατίας σύμφωνα με τα λόγια της οικοδέσποινας κυράς που με παραπονο μιλά για την ασχετοσύνη που΄χαν τα μαστόρια και χρωμάτισαν το πέταλο της τύχης στα πάνω αριστερά της πόρτας. Ευτυχώς γλίτωσαν το ρόπτρο και το υποστηρικτικό χερούλι. Ρόπτρο , χέρι με δακτυλίδι."

Τα παραπάνω έγραφα πέρυσι παρουσιάζοντας την είσοδο του σπιτιού στην ανάρτηση " Από ξύλο και μέταλλο"

Δεν της έκανα τη χάρη να υπακούσω στην άρνησή της να τη φωτογραφίσω.

Η Πόπη που αν και γερόντισσα πια στα χρόνια είχε ψυχή κοριτσιού, αεράτη, αεικίνητη, που καμάρωνε για τα έργα τέχνης που είχε στο σπίτι της όταν μου τα έδειχνε και εξηγούσε τα θέματα.
Φέτος το καλοκαίρι δεν την είδα, δεν την αντάμωσα. όταν ρώτησα για κείνη και εξέφρασα το ενδιαφέρον να τη δω πήρα την απάντηση πως είναι άρρωστη στο γηροκομείο τη φροντίζουν και δε δέχεται επισκέψεις. Δεν επέμεινα ίσως γιατί δεν ήθελα να χαλάσω την εικόνα, ίσως γιατί ήθελα να θυμάμαι όλα τα προηγούμενα καθώς και το πιο αστείο περιστατικό από το περυσινό καλοκαίρι όταν βγήκα ένα απόγευμα να φωτογραφίσω παλιές πόρτες του Πλωμαρίου και έκανα τον πρώτο σταθμό στη δική τους. Σε λίγη ώρα βλέπω την Πόπη να βγαίνει από το σπίτι της και να με πλησιάζει με απορία. Σαν ήρθε δίπλα μου αναφώνησε γελώντας: " Μαριανθούλα!!Εσύ είσαι!!!, Με έστειλε η Χριστίνα να δω ποιος είναι, είπε πως είδε έναν άνθρωπο με τα άσπρα να έρχεται σπίτι μας και τι να θέλει.." (Ο άνθρωπος με τα άσπρα ήμουν εγώ). Και αμέσως τρεχάτη και φωναχτά έσπευσε να καθησυχάσει την αδερφή της. " Χριστίνα!!Δικός μας είναι ο άνθρωπος με τα άσπρα, η Μαριάνθη είναι!!" Γελάσαμε μαζί, έκατσε , της εξήγησα τι ήθελα,μου είπε το ιστορικό της πόρτας μα αντέδρασε σαν πήγα να τη φωτογραφίσω και κείνη.
" Άσε με, άσε με μένα θα ασχημεύσει η φωτογραφία" έλεγε!!
Δεν της έκανα τη χάρη, την άφησα να νομίζει πως δεν τη φωτογράφισα αλλά την κράτησα στο φακό.

Σήμερα Κυριακή λίγο πριν το μεσημέρι η κοινωνία του Πλωμαριού την αποχαιρέτησε.
Εγώ δεν μπόρεσα να είμαι. Εκπροσωπήθηκα όμως επαξίως.
Βασανίστηκα στη σκέψη για το αν θα έπρεπε να κάνω λόγο όλα όσα φυλάγω μέσα μου από την καλή αυτή γειτονία με την Πόπη.
Κέρδισε η σκέψη να τα γράψω σαν ένα κατευόδιο αφού δεν μπόρεσα να είμαι στην εξόδιο ακολουθία, στο τελευταίο αντίο.
Μαζί και το Μινόρε που της άρεσε να το τραγουδά μα και να το ακούει. Και της το είχαν πολλές φορές τραγουδήσει στα νιάτα της κείνα τα χρόνια όπως κάποια στιγμή μου είχε πει.

Μαριάνθη

Περπάτησε ο χρόνος...

2011-09-29T14:49:00.000-07:00

Περπάτησε ο χρόνος στις αυλακές που ο ίδιος χάραξε

Πορεία ζωής νεφελωμένη απ΄της ανέχειας τη στέρηση

Μα απ΄της υπομονής και στωικότητας το αγαθό στεφανωμένη.

Ήρεμη ματιά που φανερώνει της ψυχής το πρόσωπο

Σκορπά τη γλύκα του φωτός γαληνεμένων σκέψεων

Συνειδητά περιφρονώντας την οργή.

Περπάτησε ο χρόνος στις αυλακές που ο ίδιος χάραξε

Ανελέητα παραμερίζοντας τη δύναμη της νιότης

Που ανήμπορη δραπέτευσε απ΄του κορμιού την κάθε αίσθηση

Καθώς η νιότη υποχώρησε στου γήρατος τα πάθη

Του νικητή την έπαρση βγήκε να καμαρώσει ο χρόνος

Δίχως τα κέρδη της αρετής και ωριμότητας να λογαριάσει

Με το νου στην καθιέρωση και τον εορτασμό της πρώτης του Οκτώβρη στην Τρίτη Ηλικία, στους ηλικιωμένους, στα γηρατειά , αφήνω τις παραπάνω σκέψεις μου ως ελάχιστη αναφορά. Μεγάλο το κεφάλαιο , που κρύβει βαθιά συναισθήματα μεγάλης συμπάθειας προς του ανθρώπου το γήρας. Το άλλοτε ευλογημένο και άλλοτε βασανισμένο. Το ιδιατέρως, ευαίσθητο, ευάλωτο και πολλές φορές δικαίως ή αδίκως παραπονεμένο.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

" Από τα Κόκκινα Φανάρια στο περιβόλι της Παναγίας "

2011-09-21T14:35:00.000-07:00

" Πολυκύμαντο, πότε φουρτουνιασμένο, πότε γαληνεμένο και πότε εφιαλτικό το επί γης ταξίδι του Αλέκου Γαλανού. Τα γεγονότα, όλα αληθινά και τεκμηριωμένα, ανιστορούνται με θρησκευτική ευλάβεια. Απ' τη Μικρασιατική καταστροφή και το ριψοκίνδυνο άλμα του πατέρα του που έσωσε την Ασημίνα, τη σεβάστηκε και μετά την έκανε γυναίκα του, μέχρι την επεισοδιακή "προταφή" του εν ζωή, σε ένα υγρό υπόγειο.
Ο θεατράνθρωπος αυτός που, δεκάχρονος είδε την αδερφούλα του να ξεψυχά και τα τραύματα τον συνοδέψανε ως το τέλος, σπούδασε γεωπονία κι όλες τις μορφές της έβδομης τέχνης κι εξορίστηκε στα σύνορα να εκπαιδεύσει αγρότες κι αγροτόπαιδα. Κατάφερε να διανθίσει το Υπουργείο Γεωργίας, με την αίγλη του, ανέβηκε όλα τα σκαλοπάτια, κι έφερε το θέατρο, ραδιόφωνο και κινηματογράφο στα καπνοχώραφα, στη στάνη, στα λιοχώραφα, μέχρι και στο σαλόνι το αριστοκρατικό.

Ύμνησε τις πόρνες που πέφτουν θύματα σωματεμπόρων, και το κλασικό του έργο "Κόκκινα Φανάρια" συνεχίζει να παίζεται σε όλη την Ελλάδα κι εξωτερικό. Ως ταινία πήγε μέχρι το Όσκαρ και πήρε τη δεύτερη θέση μετά τον Φελίνι.
Η δοκιμασία ήλθε ξανά με τον διπλό θάνατο των γονιών του μέσα σε ένα μήνα, κι αργότερα του Γέροντα Παΐσιου. "Τι μου απομένει τώρα-, η σειρά μου" είχε πει στο συγγραφέα.
Ήρθε κι ο τελευταίος εφιάλτης, με απανωτά χτυπήματα του καρκίνου. Στα πρόθυρα της κατάρρευσης έγινε η απρόσμενη ανατροπή κι ο σχεδόν άθεος θεατράνθρωπός μας που μεγάλωσε στην Τρούμπα, βρέθηκε στο Άγιο 'Ορος. Κι αντί δύο μήνες, έζησε 22 χρόνια. Τα πιο πολλά ως δόκιμος μοναχός.

Όλα τούτα, με πολλές εκπλήξεις κι εικόνες ζωντανές, τα βιώνει ο αναγνώστης του βιβλίου που κρατάτε. Πότε χαμογελάει, πότε βουρκώνει και πάντα αγωνιά για την ύστατη προσπάθεια του Αλέκου να λυτρωθεί, να σώσει την ψυχή του."

Όλα τα παραπάνω διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου " Από τα Κόκκινα Φανάρια στο περιβόλι της Παναγίας " . Μια γραπτή μαρτυρία ζωής που κραυγάζει την αρετή της φιλίας, της αφοσίωσης στο φίλο, από το συγγραφέα Γιώργο Καμβυσέλλη για τον μεγάλο θεατράνθρωπο Αλέκο Γαλανό.

Ένα βιβλίο που μόνο και να το φυλλομετρήσει κανείς καταλαβαίνει πως μπροστά του ζωντανεύει μεγάλο κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου μέσα από τα κείμενα τις εικόνες.
Προσωπικά έγγραφα του Αλέκου Γαλανού, αποκόμματα από δημοσιεύματα του τύπου της εποχής που αφορούσαν στην επιτυχία της ταινίας " Κόκκινα Φανάρια ", μα και μία αναλυτική παρουσίαση της ζωής του με αναδρομή στα παιδικά του χρόνια, τη δράση και το έργο του ως γεωπόνου-διευθυντή του Υπουργείου Γεωργίας, τα χνάρια του στα Δίκαια του Έβρου, δίνουν ένα αποτέλεσμα μεστό και φανερώνουν το πάθος του συγγραφέα να αναδείξει και να αφήσει γραπτή μαρτυρία για τη ζωή και το έργο του συναδέλφου στο Υπουργείο Γεωργίας και αδερφικού του φίλου.

Στην ταινία «Κόκκινα Φανάρια», με σκηνοθεσία του Βασίλη Γεωργιάδη, που έγραψε τη δική της ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο συμμετείχαν οι ηθοποιοί: Τζένη Καρέζη, Κατερίνα Χέλμη, Γιώργος Φούντας, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Δέσπω Διαμαντίδου, Μάνος Κατράκης, Φαίδων Γεωργίτσης κ.ά. Τη μουσική έγραψε ο Σταύρος Ξαρχάκος. Το ομώνυμο τραγούδι σε στίχους του Αλέκου Γαλανού και μουσική Ξαρχάκου ερμήνευσε η μεγάλη λαϊκή τραγουδίστρια Πόλυ Πάνου, ενώ άλλα τραγούδια του με μουσική Γιάννη Σπανού απέδωσε η Δήμητρα Γαλάνη κ. ά.

Το βιβλίο παρουσιάζεται στο αθηναϊκό κοινό τη Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011, στις 6 και 30 το απόγευμα στον κινηματογράφο «ΚΑΛΥΨΩ» (επί της οδού Γρηγόρη Λαμπράκη και Καλυψούς) του Δήμου Καλλιθέας.

Διοργανώνει το περιοδικό «ΒΟΡΕΑΣ»

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου - Άγιον Όρος.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Του Σταυρού και στην Αγιάσο

2011-09-12T14:12:00.000-07:00


Ο βυζαντινός σταυρός ευλογίας, τον οποίο κατά την παράδοση έφερε μαζί του από τα Ιεροσόλυμα ο ιερομόναχος Αγάθων κειμήλιο της Παναγίας Αγιάσου.

Ημέρες της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού με κυρίαρχη την 14η Σεπτεμβρίου. Σταθμός εορτολογικός στο ημερολόγιο της Εκκλησίας μα και στη λαογραφία. " Του Σταυρού σταύρωνε και δένε " έλεγαν οι ναυτικοί.
Σύμβολο νίκης, δόξας και καύχημα των Ορθόδοξων Χριστιανών ο Τίμιος Σταυρός του Κυρίου.
Για μένα η ημέρα αυτή έχει σημείο αναφοράς. Είναι συνδεδεμένη με την Αγιάσο. Αυτόν τον ευλογημένο τόπο της Λέσβου που τον περπατάς κι ανασαίνεις στον αέρα του, της γης όλα τα βότανα. Που γεύεσαι τους καρπούς των δέντρων του και αναπαύεσαι στη δροσιά του καταπράσινου τοπίου.
" Του Σταυρού στην Αγιάσο" λοιπόν , όπως και σε παρελθούσα ανάρτηση είχα αναφερθεί.
Τέτοιες μέρες ο νους μου αστραπιαία και αδιαπραγμάτευτα ταξιδεύει στην Αγιάσο με εισιτήριο βιώματα και θύμησες των παιδικών μου χρόνων.
Στην Παναγία της Αγιάσου το πανελλήνιο προσκύνημα με τη μεγάλη χάρη όπου και τέτοιες μέρες συγκεντρώνει πλήθος πιστών από όλο το νησί.

Όπως εξωτερικά αντικρίζουμε το ναό της Παναγίας Αγιάσου.

Με αφορμή την ημέρα της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού θα κάνω μια μικρή, παραμικρή αναφορά στο ναό της Παναγίας Αγιάσου που βρίσκεται στην ίδια θέση και είναι το τρίτο κατά σειρά κτίσμα από το 1170 όπου μπήκε ο θεμέλιος λίθος του πρώτου ναού στο σημείο όπου ήταν ο τάφος του μοναχού Αγάθων.
Εκεί πάνω στο μνημείο του, είχαν γράψει:
"Τύμβος μοναχο- πρεσβυτέρου Αγάθωνος Έφεσίου, κομιστού της αγίας εικόνος".
Ο σημερινός ναός χτίστηκε το 1815 .

Αντίγραφο επικαλυμμένο με φύλλο χρυσού της θαυματουργής εικόνας.

Γιορτάζει κατά την Κοίμηση της Θεοτόκου και έτσι τις μέρες του Δεκαπενταύγουστου το χωριό ζει στιγμές θρησκευτικής κατάνυξης μα και πανηγυριού μεγάλου με έντονο χρώμα παράδοσης.
Οι επισκέψεις μας στην Αγιάσο κάθε καλοκαίρι είναι δεδομένες και δεν περιορίζονται σε μία.
Επιδιώκουμε να ανηφορίζουμε προς το ναό σε ώρες εκτός προγράμματος ακολουθιών ώστε να αξιωθούμε της ηρεμίας του χώρου του ναού και να τον περιηγηθούμε σε κάθε γωνιά του.
Φέτος με μεγάλη χαρά είδαμε πως το έργο του " καθαρισμού" του ναού που από προηγούμενα χρόνια έχει ξεκινήσει, προχωρά και δίνει άριστα αποτελέσματα. Οι αγιογραφίες διώχνουν το μουτζούρωμα της πατίνας του χρόνου. Το φως των χρωμάτων, οι τόνοι, έτσι όπως από τις αρχές του 1900 αποδόθηκαν διατηρούνται και αναδεικνύουν το κάλλος του ναού.
Σταθήκαμε ώρα πολλή κάτω από κάθε αγιογραφία. Προσπαθήσαμε να τη μελετήσουμε.
Προσωπικά δυσκολεύτηκα στην επιλογή σαν πήγα να δεσμεύσω φωτογραφικά κάποιες από αυτές για να τις απολαμβάνω ολοχρονίς.

" Η ανάπαυσις μετά την δημιουργίαν" τιτλοφορείται. Δεν το΄χω ξανασυναντήσει. Χρονολογείται από το 1929 δαπάνη ομάδας ευσεβών των οποίων τα ονόματα αναγράφονται. Στο αριστερό κλίτος.

" Ο Αρχάγελλος Μιχαήλ"έργον Πολυχρόνη 1930, από το δεξί κλίτος.


*" Ο κατακλυσμός" των ίδιων χρόνων.*

Είναι ελάχιστο το δείγμα μα ικανό πιστεύω να σας υποψιάσει για την ομορφιά.
Και βέβαια τερματίζοντας την αναφορά δεν μπορώ παρά να βάλω και δύο εικόνες του φυσικού τοπίου.
Είναι από αυτές που τραβώ καθώς ξεμακραίνω κάθε φορά από το χωριό και στρέφω το βλέμμα μου προς τα πίσω με μια υπόσχεση ανανέωσης της επίσκεψης την κάθε επόμενη φορά. Σας παραδίνω λοιπόν στο πράσινο.

Τοπίο Αγιάσου Αυγουστιάτικο.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΟΙΝΟΦΟΡΟΣ ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙΟΥ

2011-09-08T16:00:00.000-07:00

Το Οινοποιείο εξωτερικά. Πέτρα, γυαλί και ξύλο σμίγουν δημιουργικά...

Σεπτέμβρης τρυγητής!! Μήνας μεθυστικός, του οίνου και του αμπελιού με το τρυγοκόφινο και το πατητήρι. Ανάλογα με την περιοχή ο τρύγος μπορεί να αρχίσει τον Αύγουστο ή και τον Οκτώβρη ακόμη, μα το μεγαλύτερο μερίδιο το΄χει τούτος ο μήνας.

Μια καλή ευκαιρία επομένως να κάνω λόγο για τον Οινοφόρο Μεγαλοχωρίου ένα στολίδι της Λέσβου ολάκερης. Μας δόθηκε η ευκαιρία να το πρωτοεπισκεφτούμε φέτος τον Αύγουστο χάρη στην παρουσίαση του βιβλίου " Σεργιάνι στη ζωή " που έγινε στους χώρους του.

Για το βιβλίο έχω κάνει στο παρελθόν ξεχωριστή ανάρτηση.


*Εξωτερική όψη.*

" Δάφνις και Χλόη " σε βαθυκόκκινο και λευκό αλλά και " Μάκαρα" ερυθρό, είναι οι ετικέτες που δεσμεύουν τα αρώματα του λεσβιακού αμπελώνα και τον αναδεικνύουν αφού τα σταφύλια προέρχονται αποκλειστικά από τη γη του Μεγαλοχωρίου μα και της Ανεμότιας , της Ερεσού και της Καλλονής.

Από το εσωτερικό .

Οινοφόρος Μεγαλοχωρίου.

Χώροι προσεγμένοι, φιλόξενοι, επισκέψιμοι.


Συλλογή από καράφες και αντικείμενα σχετικά με την οινοποσία.


Τα αρώματα του λεσβιακού αμπελώνα δεσμευμένα στις ετικέτες του " Δάφνις και Χλόη" και" Μάκαρα" σε μια πρώτη παρουσίαση.

Αριστουργηματικά διακοσμημένοι οι χώροι εμπνέουν τον κάθε επισκέπτη .

Το Οινοποιείο σε κάθε γωνιά του κάνει έντονο το μεράκι των δημιουργών του. Των καλών μας φίλων Κατερίνας και Παντελή Πατερέλλη που μπορούν δίκαια πια να καμαρώνουν για τη μεγάλη τους προσφορά στον τόπο.

Είχαμε τη χαρά να απολαύσουμε μία λεπτομερή και με πολλή ευγένεια ξενάγηση από την κυρία Σούλα Κουτούζη


Οι εσωτερικοί χώροι με τα υπερσύγχρονα μηχανήματα οινοποίησης.

Όπως αρχικά έγραψα τη χαρά της επίσκεψης στο θαυμάσιο αυτό οινοποιείο που βρίσκεται στη θέση Ουτζα- Καρά Τεπέ στη Μυτιλήνη μας την έδωσε η εκδήλωση για το μυθιστόρημα του Κώστα Βελούτσου " Σεργιάνι στη ζωή" το οποίο και είχα την τιμή να παρουσιάσω μαζί με τους εκλεκτούς ομιλητές Διαμαντή Κανελλόπουλο (Διοικητή Πυροσβεστικών Υπηρεσιών Βορείου Αιγαίου) Αφροδίτη Μακρή (φιλόλογο) και το συγγραφέα. Το συντονισμό είχε η συνεργάτιδα του Οινοποιείου κ. Σούλα Κουτούζη.
Στη δεξίωση που ακολούθησε μετά την παρουσίαση, όλοι οι παρευρισκόμενοι είχαμε την ευκαιρία να γευτούμε και να απολαύσουμε τα θεσπέσια κρασιά του Οινοφόρου.

Από την ομιλία μου στην παρουσίαση.


Η πρόσκληση.

Το βράδυ κείνης της παρουσίασης υπήρξε ξεχωριστό για μένα και γέμισε την ψυχή μου από τις ευτυχείς συναντήσεις που είχα με μαθητές μου από τα χρόνια της δουλειάς στη Μυτιλήνη. Φοιτητές πια σε καταξιωμένες σχολές , κοπελιές και παλικάρια. Ανταμωθήκαμε, αγκαλιαστήκαμε, χαρήκαμε.

Και η θέα καταπληκτική!!!

(Οι φωτογραφίες ανοίγουν)

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Απολογισμός...

2011-09-01T14:18:00.000-07:00

"Στου Καλοκαιριού το φευγιό κάνουν οι μέρες τον απολογισμό τους.

Αφήνουν τη φύση να ησυχάζει τη νύχτα στου Θεού το νανούρισμα παραδομένη ,δίχως πολλά να γυρεύει.

Ίχνη αμμουδερά αφήνουν να σβήσει η θάλασσα στο ξέσπασμα της ερημιάς της.

Λίγο πιο κει κρυμμένο καλά στα βότσαλα παιδιών το γέλιο αφήνουν μαζί και μια υπόσχεση.

Φεγγίσματα των άστρων και χαμόγελα πλατιά του φεγγαριού κρυμμένα σε αγκαλιές ερωτικές συνάντησαν πολλά.

Από τα γεμάτα φεγγάρια του Ιουλίου. Νυχτερινό Πλωμάρι.

Μέθυσαν στου χορού τα ξελογιάσματα , στης γύρας τα καμώματα.

Βάφτηκαν με του καρπουζιού το χρώμα κι ευώδιασαν στου βερίκοκου το άρωμα.

Μελίρρυτοι καρποί !!

Στου αναπαμού τις ώρες κουβέντιασαν με την ψυχή τους ακριβοδίκαια.

Στο χρώμα του ήλιου βαμμένες, τώρα ανοίγουν δρόμο για δροσερά αεράκια ώρες του πρωινού.

Παραμερίζουν αγκαλιές που σέρνονται από τις χειροπέδες της μοναξιάς του φθινοπώρου.

Ζητούν τη γλύκα την αισθαντική στου ηλιοβασιλέματος τη μελαγχολία .

Το γαλήνεμα του νου και της ψυχής ζητούν στις λίμνες των πρώτων δακρύων του ουρανού και ελπίζουν οι μέρες, ελπίζουν…"

Με αυτές τις σκέψεις που έγραψα λίγες μέρες αφότου επέστρεψα από το Πλωμάρι στη Θεσσαλονίκη και δημοσιεύτηκαν σήμερα πρώτη του μήνα στο Δημοκράτη, διαλέγω να σας ευχηθώ στο πρώτο αντάμωμα. Του Σεπτέμβρη το αντάμωμα, το φθινοπωρινό.

Πέρασε ο καιρός, είχαμε ευτυχείς ευτυχέστατες συναντήσεις και γνωριμίες , πολλά είδαμε, πολλά ζήσαμε και κάναμε στο νησί μας αλλά κι άλλα τόσα δεν καταφέραμε. Μένει ένας γλυκός πόνος γιαυτά και μια ελπίδα για του χρόνου.

Σας καλοσωρίζω λοιπόν με ένα πλατύ από καρδιάς χαμόγελο και έχουμε μπροστά μας καιρό για τις αποκαλύψεις. Θα μοιραστούμε πολλά.

Σταθερή αξία. Εικόνα που αντικρίζαμε καθημερινά από το σπίτι μας.

Καλό μήνα και καλώς ανταμωθήκαμε!!

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

2011-06-24T14:10:00.000-07:00

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

ΜΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ ΞΑΝΑ ΜΑΖΙ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ!!!

Μαριάνθη

Τα παιδιά του κόσμου!!

2011-06-22T14:36:00.000-07:00

Περίσσεψε η χαρά, η συγκίνηση, και η ευχαρίστηση στην καλοκαιρινή γιορτή του Βρεφονηπιακού Σταθμού "Balloon land" .

Κι απόψε ως γονείς απολαύσαμε μικρές χαριτωμένες φατσούλες που με την κίνηση και το λόγο τους μας ταξίδεψαν σε όλα τα μέρη του κόσμου.

Η διευθύντρια του Σταθμού κ. Μαρία Κωνσταντινίδου , καλωσορίζει τους γονείς και προλογίζει τη γιορτή που είχε θέμα: "Τα παιδιά του κόσμου".
Μια πρώτη γνωριμία με όλες τις χώρες του κόσμου, συνήθειες, παραδοσιακές στολές, ήχους.

Η γιορτή έχει αρχίσει και οι μικρές φατσούλες στη σειρά με λαχτάρα για το ρόλο τους.
Χαβανέζες, Ιταλοί μάγειροι, Σπανιόλες και Σπανιόλοι, άνθρωποι της Αφρικής κ.τ.λ.

Κι ο μικρός μας Γιώργος κρατά την ξύλινη κουτάλα και χτυπά το μεταλλικό κατσαρολάκι για να μας πει πως απ΄τα χέρια του θα φάμε την πιο νόστιμη μακαρονάδα!!

Χρώμα και ρυθμοί ανδαλουσιανοί!!

Όλοι μαζί βροντοφωνάζουν: "Καλό καλοκαίρι!!!"και ετοιμάζονται...

να παραλάβουν τα αναμνηστικά απ΄τις αγαπημένες τους παιδαγωγούς.

Στη συνέχεια είχαμε την ευκαιρία να ξεναγηθούμε στους εσωτερικούς χώρους ώστε να δούμε και να θαυμάσουμε από κοντά κάποια από τα δημιουργήματα των παιδιών .

Γωνιές δραστηριοτήτων σχετικά με το θέμα της γιορτής.

Αύλειος χώρος και φυσικό περιβάλλον παραμυθένιο!!

Υπάρχουν άνθρωποι στη ζωή μας που μας αφήνουν αδιάφορους τουλάχιστον. Κάποιοι άλλοι όμως μας κάνουν να αισθανόμαστε ευλογία Θεού που βρέθηκαν στο διάβα μας.
Σε αυτούς λοιπόν, τους υπέροχους κι ευλογημένους ανθρώπους, ανήκει η παιδαγωγός του μικρού μας Γιώργου κυρία Χρύσα Παπαδιαμαντάκη. Η συνεργασία και η συνάφειά μας σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς ξεπέρασε προσδοκίες. Υπήρξε αψεγάδιαστη. Όλη η συμπεριφορά μαρτυρούσε την άριστη παιδαγωγική κατάρτιση που διαθέτει μα πάνω από όλα την Ανθρωπιά. Την ποιότητά της ως Ανθρώπου.
Σε αυτούς ακόμη, ανήκει και η ιδιοκτήτρια και διευθύντρια του Balloon land κυρία Μαρία Κωνσταντινίδου η οποία επέδειξε τιτάνιο ρόλο ως συντονίστρια του προγράμματος. Παιδαγωγός που δείχνει μέσα από το λόγο και το έργο της πως αγωνιά για το άριστο αποτέλεσμα. και το πετυχαίνει σταθερά. Μας κέρδισε πριν ένα χρόνο όταν την επισκεφτήκαμε για να μας αναλύσει τον τρόπο που δουλεύει ώστε να αποφασίσουμε αν θα της εμπιστευόμασταν το παιδί μας. Τότε μας έπεισε με το λόγο της. Τώρα με το αποτέλεσμα της δουλειάς.

Και μια αναμνηστική ανάμεσα στις δυο εξαίρετες παιδαγωγούς!!

Τα γράφω αυτά δίχως ίχνος υπερβολής. Θέλω να μένουν γιατί είναι ατόφια. Βγαίνουν από το βάθος της καρδιάς μου και αρχή μου έχω να αποδίδω τα δέοντα σε όποιον μου τα εμπνέει.
Ευχή, η καλή συνέχεια στο λειτούργημά τους.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Το ταξίδι του Ήλιου...

2011-06-20T03:09:00.000-07:00

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ο ήλιος που ήθελε να ταξιδέψει.

Τα σύννεφα του έλεγαν πως αυτό είναι μια χαζομάρα, αλλά αυτός είχε πείσμα.

Μια μέρα αποφάσισε να πάει στο σοφότερο δέντρο του δάσους για να του πει τη γνώμη του. Αν και κατέβηκε με δυσκολία στη Γη, το πρόφτασε.

Το δέντρο του απάντησε: "Πρέπει να κάνεις αυτό που πιστεύεις." " Στο καλό!"

Ο ήλιος την επόμενη μέρα άρχισε το ταξίδι του, πριν βγει το φως εκείνου του πρωινού για να μην τον πάρουν είδηση.

Στο δρόμο του συνάντησε ένα γέρικο σύννεφο γεμάτο χαρά!

Το σύννεφο έδωσε στον ήλιο ένα ποδήλατο, ένα μικρό φουσκωτό μπαλάκι και την ευχή του.

Ο ήλιος ταξίδευε πάνω στο ποδήλατο και έπαιζε μπάλα χαρούμενος!!!

Αν και δεν είχε παρέα, ήταν χαρούμενος!!!

Τα παραπάνω είναι σκέψεις που έγραψε μια μαθήτριά μου , της τρίτης δημοτικού.

Για την αντιγραφή

Μαριάνθη

ΣΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ

2011-06-18T06:15:00.000-07:00

Στη στοργή, στην ασφάλεια της καθημερινότητας, στο ενδιαφέρον για σπουδές ,στη συνεχή παρουσία με υπεύθυνη διευκόλυνση, στην πλουσιοπάροχη εκδήλωση αγάπης προς τα τρία παιδιά του, στη θαλπωρή, στην ευτυχία των παιδικών μου χρόνων , βρίσκω τον πατέρα μου Γιώργο.
Σίγουρα δεν μπορεί να ακούσει πλέον το τραγούδι...
Ίσως όμως το νιώσει μαζί με την ατέρμονη ευγνωμοσύνη μου.

Μαριάνθη

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ!!

2011-06-16T03:46:00.000-07:00

Γνωστό είναι πως στις 15 του Ιούνη τερματίζουν τα μαθήματά τους τα νηπιαγωγεία και δημοτικά σχολεία.

Μέρες καλοκαιριού πια θα βρουν άδειες τις σχολικές αίθουσες σε μια περίοδο δικαιωματικής ξεγνοιασιάς των παιδιών.

Στα βοτσαλάκια, τους πύργους και τα κάστρα πάνω στην ψιλή άμμο, στο από τη λάμψη του ήλιου στραφταλιστό νερό της θάλασσας με γεύση αλμύρας, στο παγωτό, τη σαγιονάρα, στο άνευ χρονικού ορίου παιχνίδι, θα συλλαβίσουν πια το καλοκαίρι τους το πολυαγαπημένο.

Έτσι, ως γονείς, λάβαμε τη χαρά χτες το πρωί να απολαύσουμε τα παιδιά μας στη γιορτή λήξης του νηπιαγωγείου που ήταν αφιερωμένη στον ποιητή του Αιγαίου Οδυσσέα Ελύτη.

Η γιορτή στο ξεκίνημά της με τον Οδυσσέα Ελύτη ακουμπησμένο να συλλογάται και τον Παναγιώτη πλάι του να προλογίζει τη ζωή και το έργο του ποιητή.

Το δρόμο πλάι στη θάλασσα περπάτησα
που 'κανε κάθε μέρα η ποδηλάτισσα

Βρήκα τα φρούτα που 'χε το πανέρι της
το δαχτυλίδι που 'πεσε απ' το χέρι της

Βρήκα το κουδουνάκι και το σάλι της
τις ρόδες το τιμόνι το πεντάλι της...

Τόσο πολύ τη μέθυσε ο χυμός του ήλιου
που έγειρε το κεφάλι της και δέχτηκε να γίνει,
σιγά-σιγά: η μικρή Πορτοκαλένια!...

-Σήκω μικρή, μικρή, μικρή πορτοκαλένια!
Oπως σε ξέρει το φιλί κανένας δεν σε ξέρει.

Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας
ο πετροπαιχνιδιάτορας!!!!

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
με τα μισόλογα τα σβησμένα
τα καραβόπανα τα σχισμένα
Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια
όλα τα πήρε τα πήγε πέρα
τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα
Όλα τα πήρε το καλοκαίρι
κι εμάς τους δυο χέρι με χέρι.

"Σ' όλους τους τόπους κι αν γυρνώ
μόνον ετούτον αγαπώ!"

Όσο κι αν προσπαθήσω δε θα μπορέσω να μεταφέρω την ψυχή τον παλμό της γιορτής.

Τα ακούσματα, τις μελωδικές φωνές των παιδιών, το ρυθμό του κορμιού τους, τη δροσιά .

Μίλησαν, τραγούδησαν, χόρεψαν, ζωγράφισαν τον Οδυσσέα Ελύτη που ομολόγησε το όνειρό του για να μας δωρίσει το φως της ψυχής του το παντοτινό.

Ελάχιστο αντίδωρο λοιπόν η ανάρτηση τούτη προς την άριστη δουλειά των εξαίρετων νηπιαγωγών Λίτσας Παξιμαδά και Μάνιας Αγγελίδου που έδωσαν πνοή απ΄την πνοή τους σε όλη τη διάρκεια της χρονιάς στα παιδιά μας και τα ανέβασαν στην κλίμακα της εκπαίδευσης.

(Με κλικ μεγεθύνονται οι φωτογραφίες)

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Πισωπερπατήματα στον Ασώματο....κι Ανασκαλέματα.

2011-06-14T13:22:00.000-07:00

Συχνά, πολύ συχνά, κάθομαι κι ανασκαλεύω τα ράφια της βιβλιοθήκης.
Ψηλαφίζω, φυλλομετρώ τα βιβλία ξαναφέρνω στο νου μου ξεχασμένους τίτλους και παίρνω έτσι το εισιτήριο για ταξίδια στο χρόνο γεμάτα μυρωδιές κι εικόνες. Νιώθω σα να βρίσκομαι σε άλλη σφαίρα πράγμα που με ξεκουράζει.
Ίσως και να μην έγραφα τούτες τις αράδες, αν δεν έπεφτε στα χέρια μου ένα λεύκωμα , προϊόν και επισφράγισμα εκπαιδευτικού προγράμματος που είχαμε υλοποιήσει με τη συνάδερφο και καλή φίλη Μαρία και τους μαθητές μας σε χρόνια γόνιμα στη Μυτιλήνη τότε που εργαζόμουν στο ιδιωτικό σχολείο και προτού μέσω της επιτυχίας μου στο ΑΣΕΠ περάσω στη δημόσια εκπαίδευση ώστε να έχω ως συνδαιτύμονες του δημόσιου χρήματος υψηλά ιστάμενα πρόσωπα...

Πρώτη σελίδα υποδοχής. Εντοπίζουμε στο χάρτη το χωριό Ασώματος.

Στάθηκα ώρα αρκετή με αυτό το Λεύκωμα λοιπόν πάνω στα γόνατά μου! Το κράτησα ευλαβικά, έλυσα την κορδελίτσα ευλαβικά...Κι έφυγα χρόνια πίσω.
Σχολικό Έτος 2000-2001 γράφουν οι σελίδες υποδοχής.
Θέμα μας είχαμε τη γνωριμία με ένα παραδοσιακό χωριό της Λέσβου. Τον Ασώματο.
Αυτόν το μεσόγειο ευλογημένο και πλουσιοπάροχα προικισμένο απ΄το Θεό τόπο.
"Ασώματος" χάρη στους Ταξιάρχες που είναι ασώματοι. Σε Εκείνους τιμάται και ο ναός του χωριού.
Αφορμή για τη γνωριμία μας με τον Ασώματο είχε σταθεί η συμμετοχή μας σε ένα Διεθνές Συνέδριο που είχε τότε οργανώσει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Όταν πρωτοπατήσαμε το πόδι μας στο χωριό μαγευτήκαμε και είπαμε πως πρέπει να πάμε και τους μαθητές μας να το γνωρίσουν.
"...Σα δε γευτείς, δε μυρίσεις,, δεν περπατήσεις και δεν ακουμπήσεις τον κόσμο γύρω σου, τότε δε σε αγγίζει και καμιά γνώση για την παράδοση του τόπου σου." διαβάζω στον πρόλογο που είχαμε γράψει.
Πόσα και πόσα δε ζωντάνεψαν κοντά μου.

Ξεφυλλίζοντας και φυλλομετρώντας θαμπώθηκα για άλλη μια φορά από τον χρυσό Επιτάφιο και άλλα κειμήλια που φυλάσσονται στο Μουσείο της Εκκλησίας.
Ήταν σα να ακούω για άλλη μια φορά τους μαθητές να παίρνουν συνέντευξη από το Δήμαρχο τότε, να φωτογραφίζουν, να ακούν τις πληροφορίες από τον ιερέα αλλά και τις γυναίκες του Αγροτουριστικού Συνεταιρισμού, να μαθαίνουν για την τέχνη της καλαθοπλεκτικής από τα καλάμια που διαθέτει ο τόπος, της ξυλογλυπτικής τα αριστουργήματα να θαυμάζουν από τα χέρια του τεχνίτη.

Δωρεά φυσικού πλούτου μα και πνευματικότητας μπόρεσαν να εισπράξουν αφού άκουσαν κι έμαθαν για τον Πρωτεργάτη της λεσβιακής Άνοιξης, Στρατή Παπανικόλα.

Κι όσο γυρνούσα τις σελίδες τόσο γέμιζε χρώμα η ματιά μου, αρώματα γης και φυλλωσιάς οσφριζόμουν, τον ήχο του τρεχούμενου νερού άκουγα.

Κι αυτό χάρη στις εικόνες που τα ίδια τα παιδιά είχαν απαθανατίσει και τις σκέψεις που΄χαν γράψει.

"Αποτυπώνοντας τη μαγεία του τοπίου" διαβάζω προς το τέλος.

Καθώς επιστρέφαμε, σταθήκαμε στην ιδιαίτερη περιοχή Νυχτάντα για την οποία ο Οικον.Τάξης αναφέρει: "Εν αυτώ τω χωρίω ευρίσκεται υδροκίνητον εκτεταμένον ελαιοτριβείον ανήκον εις εύπορον συμπολίτην οθωμανόν εκ Μυτιλήνης".

Δεν είναι μόνο το Λεύκωμα, δεν είναι οι εικόνες ή τα αποσπάσματα που κρατήσαμε από τις σκέψεις των παιδιών.
Είναι αυτή η οσμωτική σχέση που ζήσαμε με τους μαθητές μας.
Αυτά τα παιδιά τότε με τα υπέροχα προσωπάκια, που τώρα πια είναι έφηβοι, σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και στο Πολυτεχνείο σε σχολές καταξιωμένες , που ακούω να με φωνάζουν ή τυχαία συναντώ στους δρόμους της πόλης εδώ ή στα πολυκαταστήματα και κοιταζόμαστε στα μάτια με ένα ανέσπερο φως αγάπης, λατρείας αμοιβαίας θα έλεγα. Αυτά τα παιδιά που έχουμε την χαρά να επικοινωνούμε μέσω χώρου κοινωνικής δικτύωσης (facebook) και να κρατάμε επαφή.
Όσα και να πω όσα και να γράψω φτωχά θα φαντάζουν στην πλησμονή χαράς που με διακατέχει σαν έρχονται στη σκέψη μου.
Και ήταν τέτοιος καιρός τότε που ολοκληρώσαμε την εργασία, που επιμεληθήκαμε με τη συνάδελφο ακόμη και τη βιβλιοδεσία, που δώσαμε στον καθένα ένα αντίγραφο ως ενθύμιο και κάναμε συγκέντρωση παρουσίασης όλης της δουλειάς σε αρχείο Power Point ώστε να το χαρούν με τους γονείς τους.
Τέτοιες μέρες πάντα κρίβουν συγκινήσεις.
Έτυχε να βρεθεί τούτο το Λεύκωμα μπροστά μου και να με ταξιδέψει σε γελαστά ματάκια βλέματα αγάπης από τους μαθητές μου που μου γέμιζαν την ψυχή.
Γιαυτό και δεν το προσπέρασα.
Το κάνω λόγο για να τους ευχαριστήσω που βρέθηκαν και ομορφαίνουν διαρκώς τη ζωή μου.

( Κάνοντας κλικ πάνω στις εικόνες, μεγεθύνονται)

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου.

ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ.

2011-06-12T06:35:00.000-07:00

"...μία δύναμις, μία σύναξις, μία προσκύνησις

της Αγίας Τριάδος."

ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ

2011-06-07T13:51:00.000-07:00

Σε καιρούς δύσκολους όπως και οι σημερινοί, δράσεις που έχουν στον πυρήνα του σκοπού τους τον Άνθρωπο είναι τουλάχιστον ελπιδοφόρες.
Στέλνουν μήνυμα αισιοδοξίας, δίνουν ανάσα ζωής.
Τούτες τις σκέψεις έκανα αυθόρμητα, διαβάζοντας το μήνυμα που έλαβα από τον καλό φίλο, καταξιωμένο συγγραφέα και δηλωμένο με πάθος Λεσβολάτρη, τον Τάκη Χατζηαναγνώστου.
Έκανε λόγο για μία ιδέα και πρωτοβουλία του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Μυτιλήνης, να ιδρύσει Σωματείο φιλανθρωπικού χαρακτήρα με προεκτάσεις κοινωνικής αλληλεγγύης, έχοντας υποστηρικτή και αρωγό στο ξεκίνημα, μία ομάδα επιφανών προσωπικοτήτων της Λέσβου.
Προχωρώντας στην ανάγνωση του Καταστατικού, ένιωσα να ενθουσιάζομαι από τους σκοπούς και τα μέσα επίτευξής τους.
Δίχως δεύτερη σκέψη, ζήτησα και έλαβα την Ευλογία του Σεβασμιότατου προκειμένου να κάνω κοινωνούς αυτής της "υψηλής"κίνησης, εσάς τους φίλους του ιστοχώρου τούτου, μα και τους επισκέπτες.

"Ιδρύεται φιλανθρωπικό Σωματείο μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, με την επωνυμία «ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ» με έδρα την πόλη της Μυτιλήνης Λέσβου."

διαβάζουμε στο "Άρθρο 1" του Καταστατικού που οριοθετεί το στίγμα του Σωματείου.
Ομολογώ πως δυσκολεύομαι στην επιλογή προκειμένου να αναφέρω κάποιους από τους σκοπούς.
Σα δείγμα λοιπόν και προς ενημέρωση ξεχωρίζω και ας μένουν τα παρακάτω:

"Η ηθική και ψυχολογική υποστήριξη καθώς και η παροχή υλικής βοήθειας, σε άτομα που κατοικούν ή διαμένουν στο νομό Λέσβου και παρουσιάζουν προβλήματα σωματικής και ψυχικής υγείας, σε άτομα που αντιμετωπίζουν οικογενειακά προβλήματα, που διαβιούν μόνα τους, σε αστέγους και απόρους, σε άτομα εξαρτημένα από ουσίες, που ζουν περιθωριακά και γενικά σε

άτομα που έχουν ανάγκη βοήθειας, ανεξαρτήτως θρησκείας, καταγωγής και εθνικότητας. Η παροχή πρωτοβάθμιας ιατρικής φροντίδας στα ανωτέρω άτομα αποτελεί κύρια μέριμνα του

σωματείου"

"Η βελτίωση των οικογενειακών και κοινωνικών σχέσεων και των γενικότερων όρων ζωής των παραπάνω ατόμων, των νέων και ηλικιωμένων, που έχουν ανάγκη, καθώς και η οικονομική
ενίσχυση οικογενειών για την απόκτηση περισσοτέρων από δύο τέκνων."
"Η με κάθε τρόπο εκμάθηση, εκπαίδευση και επιμόρφωση των ως άνω ατόμων, στα πλαίσια των αρχών του Χριστιανισμού, του ανθρωπισμού και των ηθικών αξιών και ιδεωδών αυτών."
"Η πρόληψη της βίας, της ροπής προς το έγκλημα και τα ναρκωτικά και κάθε ακραίας κοινωνικής συμπεριφοράς καθώς και η θεραπεία τέτοιων φαινομένων."

Αλλά και ...
"Επισκέψεις σε ασθενείς κατ' οίκον, σε νοσοκομεία και λοιπά θεραπευτήρια, σε κρατούμενους σε φυλακές, σωφρονιστικά ιδρύματα και συναφή καταστήματα, καθώς και σε ορφανοτροφεία,
γηροκομεία και λοιπά κοινωφελή και ευαγή ιδρύματα. Με αλληλογραφία και γενικά κάθε είδους επικοινωνία με τα ως άνω άτομα σε συνεργασία και με τις αρμόδιες Αρχές."
"Η ίδρυση και λειτουργία ειδικών θεραπευτηρίων, κέντρων απεξάρτησης, ξενώνων φιλοξενίας, συμβουλευτικών κέντρων για οικογένειες εξαρτημένων ατόμων και κατασκηνώσεων. Με τη
δημιουργία ειδικών χώρων ανάγνωσης, γραφής και μελέτης, εκμάθησης τεχνών και επαγγελμάτων, με τη διοργάνωση σεμιναρίων επαγγελματικού προσανατολισμού, επιμόρφωσης κλπ, ιδίως σε κοινωνικά αποκλεισμένα άτομα, οικονομικούς μετανάστες, σύμφωνα με τις εκάστοτε ισχύουσες διατάξεις νόμων".
" Η οργάνωση φιλανθρωπικών συσσιτίων, τραπεζών αγάπης και συνεστιάσεων. Με τη διανομή ειδών ένδυσης και τροφίμων στα μέρη που συχνάζουν τα άτομα αυτά." είναι κάποια από τα μέσα με τα οποία θα επιτευχθούν οι σκοποί όπως αναφέρεται στο 3ο άρθρο του Καταστατικού που στο σύνολό του είναι αναρτημένο στην επίσημη ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης http://www.immyt.gr
Η σφραγίδα του Σωματείου φέρει στο κέντρο την εικόνα του Αγίου Θεράποντος.
Κάθε ένας που ενδιαφέρεται να στηρίξει αυτή την κίνηση και να αποτελέσει μέλος του Σωματείου μπορεί να επικοινωνεί στη διεύθυνση: filoimm@prudential.gr
Θεωρώ ελάχιστη αυτή την αναφορά στο θέμα και ολοκληρώνω την ανάρτηση με μια συνοπτική παρουσίαση του καλού Ποιμενάρχη ο οποίος έχει επιλέξει τη διακριτική παρουσία μα και την εγρήγορση, πνευματική αφύπνιση , την ουσιαστική προσφορά.

Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Μυτιλήνης Ερεσού και Πλωμαρίου κ. Ιάκωβος ο Γ΄.

Ο Μητροπολίτης Ιάκωβος Φραντζής, (κατά κόσμον Κωνσταντίνος) γεννήθηκε το 1942 στην Αγιάσο Λέσβου. Μετά τις εγκύκλιες σπουδές του φοίτησε στο Ανώτερο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Καλαμάτας. Το 1962 εισήχθη στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης απ' όπου αποφοίτησε το 1966.
Τον Ιούνιο 1965 χειροτονήθηκε Διάκονος και το Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους Πρεσβύτερος. Εχρημάτισε Ιεροκήρυκας του Ιερού Προσκυνήματος Παναγίας Αγιάσου και εν συνεχεία διορίσθηκε τακτικός Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης. Κατά το διάστημα 1968-1970 διετέλεσε Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Υψηλού και μερίμνησε για την αποκατάσταση των καταστροφικών ζημιών του Καθολικού οι οποίες είχαν προκληθεί από την πυρκαγιά του 1967.
Έκτοτε προσέφερε τις υπηρεσίες του στην Ιερά Μητρόπολη Μυτιλήνης ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος, ως Αρχιερατικός Επίτροπος Μυτιλήνης και Αγιάσου, ως Πρόεδρος του Δ. Σ. Προσκυνήματος Αγιάσου (1971-1976), ως Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης, ως Καθηγητής του Επιμορφωτικού Φροντιστηρίου της Ιεράς Μονής Υψηλού, ως μέλος του Επισκοπικού Δικαστηρίου, ως Αντιπρόεδρος του Εκκλησιαστικού Βυζαντινού Μουσείου, ως Διευθυντής του Οικοτροφείου Αριστούχων Γυμνασιοπαίδων και των Κατασκηνώσεων της Ιεράς Μητροπόλεως Μυτιλήνης.
Είναι ιδρυτικό μέλος της Χριστιανικής Πνευματικής Κίνησης Μυτιλήνης, της οποίας εχρημάτισε Αντιπρόεδρος. Μητροπολίτης Μυτιλήνης εξελέγη το 1988 και αναπτύσσει πλούσιο κοινωνικό και πνευματικό έργο.

Επιλέγω το "Σεβασμιότατος"λόγω δημοτικής αντί του "Σεβασμιώτατος".

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

2011-06-02T05:31:00.000-07:00

"Μια φορά κι έναν καιρό, στη Μαρώνεια της Θράκης γεννιέται η Θεοδώρα, ένα κορίτσι διαφορετικό από τα άλλα. Η διαφορετικότητά της ξεκινά από το γεγονός ότι είναι τυφλή. Αυτό όμως την κάνει να αντιλαμβάνεται και να αισθάνεται τον κόσμο με τρόπο μοναδικό, μέσα από τις άλλες αισθήσεις της, και κυρίως μέσα από την ακοή. Έτσι, αποκτά ιδιαίτερη σχέση με τους ήχους και τη σιωπή. Η σχέση της με τους ήχους την οδηγεί στην αγάπη για τη μουσική. Η σχέση της με τη σιωπή με τον καιρό θα την κάνει σοφή. Η φήμη της εξαπλώνεται σε όλη την Ανατολή, ώσπου κάποτε έρχεται η ώρα να παντρευτεί. Όμως η Θεοδώρα μόνο μουσικό μπορεί να πάρει. Κι αρχίζουν να καταφτάνουν μουσικοί απ’ όλα τα μέρη του κόσμου. Η απόφαση είναι δύσκολη. Έχει μόνο τρεις μέρες και τρεις νύχτες για ν’ αποφασίσει..."
γράφει με λίγα λόγια μια σύντομη περιγραφή που διαβάζουμε για "Το παραμύθι της μουσικής "που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Λιβάνη και έχει γράψει η Βασιλική Νευροκοπλή.

"Το παραμύθι της μουσικής "μελοποιήθηκε , ζωντάνεψε με ήχους και ρυθμό μελωδικό κι έγινε δίσκος ψηφιακός (cd) σε μουσική σύνθεση Κυριάκου Καλαϊτζίδη από το γνωστό μουσικό σχήμα "Εν Χορδαίς".

Ένα παραμύθι πολυδιάστατο ως προς το θέμα και τα μηνύματα γύρω από το ρόλο της μουσικής, των οργάνων μα και των μελωδιών της Μεσογείου, τη διαφορετικότητα στη ζωή, την προσφορά και την αποδοχή του άλλου.
Ένα παραμύθι με μήνυμα ξεκάθαρο:Η μουσική ενώνει κόσμους, ανοίγει ορίζοντες, γαληνεύει ψυχή και νου.

Αυτό το παραμύθι είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε καθηλωμένοι, του περασμένου Σαββάτου το βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.
Μια παράσταση μαγευτική πλαισιωμένη από την αφήγηση της συγγραφέα, τη μελωδία του μουσικού σχήματος "Εν Χορδαίς", την παιδική χορωδία της Σχολής υπό τη διεύθυνση της Κατερίνας Λαζαρίδου
και ομάδα παιδιών στη Θεατρική αναπαράσταση υπό την καθοδήγηση της Εύης Κομπιάδου.

Στον ιστοχώρο του μουσικού σχήματος διαβάζουμε:

Κύριοι στόχοι του «Εν Χορδαίς» είναι η έρευνα, η μελέτη, η διδασκαλία και η παρουσίαση της ελληνικής μουσικής κληρονομιάς, η αναζήτηση και ανασύνθεση των στοιχείων της κοινής μουσικής κληρονομιάς της Μεσογείου μέσα από την συνεργασία με μουσικούς, ερευνητικούς και εκπαιδευτικούς φορείς από την Μεσόγειο, την Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο και η ενθάρρυνση και η υποστήριξη της νέας μουσικής δημιουργίας.

Το «Εν Χορδαίς» από το 1993 που ιδρύθηκε μέχρι σήμερα έχει να παρουσιάσει ένα εντυπωσιακό σε όγκο, πρωτοτυπία και ποιότητα έργο, απλωμένο σε όλη τη Μεσόγειο και τον υπόλοιπο κόσμο, με συντελεστές κορυφαίους μουσικούς, μουσικολόγους και καθηγητές μουσικής.

Έχει δώσει τη δυνατότητα σε περισσότερους από 5.000 μαθητές να παρακολουθήσουν τακτικά μαθήματα και επιμορφωτικά σεμινάρια έχοντας απασχολήσει για το σκοπό αυτό πάνω από 150 καθηγητές μουσικής, χορηγώντας παράλληλα περίπου 100 υποτροφίες. Έχει ολοκληρώσει 25 ερευνητικά έργα, έχει εκδώσει 11 βιβλία και διδακτικά εγχειρίδια και 29 ψηφιακούς δίσκους. Έχει διοργανώσει πάνω από 300 μουσικές εκδηλώσεις μικρού και μεγάλου βεληνεκούς (Διεθνείς Μουσικές Συναντήσεις, Συναυλίες, Συμπόσια, Ρεσιτάλ, Εκθέσεις Μουσικών Οργάνων, το Forum Μεσογειακής Μουσικής κ.ά.) δίνοντας την ευκαιρία σε πάνω από 500 μουσικούς να παρουσιάσουν την τέχνη τους εντός και εκτός της χώρας τους.
Το «Εν Χορδαίς» φιλοξενείται σε ένα παραδοσιακό διατηρητέο κτήριο, το οποίο ανήκει στο Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Με τη Μαρίζα τραγουδώ...

2011-05-29T14:05:00.000-07:00

Ένα μελωδικό μεσημέρι Κυριακής μάς χάρισε η Μαρίζα Κωχ στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Μαζί με τον συνεργάτη της Ηλία Βαμβακούση που έπαιξε ούτι και κιθάρα, τραγούδησαν έναν κύκλο από παιχνιδοτράγουδα, γνωστά σε μικρούς και μεγάλους , παραδοσιακά τραγούδια γεμάτα Ελλάδα.

Για την εκδήλωση, το αδελφό μουσείο Μπενάκη όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η τραγουδοποιός, έστειλε το Πάπλωμα με τα Χρυσά Κουδούνια από την Πρίγκηπο, από τον Αη-Γιώργη τον Κουδουνά. Ένα πάπλωμα πραγματικό θησαυρό αφού στους ήχους των κουδουνιών ήταν κρυμμένα τα παραδοσιακά τραγούδια που ένα ένα ανακάλυπταν οι μουσικοί για να τα τραγουδήσουμε παρέα όλοι.

Η αισθαντική φωνή της λατρεμένης τραγουδοποιού, έκανε το νου και την ψυχή να φτερουγίσουν σε κανάλια μελωδικά. Ανέβασε παιδιά στην σκηνή μαζί να τραγουδίσουν κι άφησε το ρυθμό να ακουστεί μαζί με το τραγούδι από όλους , μικρούς και μεγάλους .
Πρόσφερε τη χαρά της βιωματικής συμμετοχής σε όλους.
Ανέδειξε για ακόμη μια φορά το μεγαλείο της μουσικής φέρνοντας το χαμόγελο της ψυχής στα πρόσωπα.

Μάγεψε, εμψύχωσε, ενθουσίασε !!

Κυρίαρχη η χαρά της μουσικής στα πρόσωπα όλων και παρατεταμένο το χειροκρότημα που συνόδευσε την παρουσία της Προέδρου του ΜΜΣΤ κ. Ξανθής Σκαρπιά-Χόιπελ, αρχιτέκτονα και ομότιμης καθηγήτριας του ΑΠΘ.

Η Μαρίζα Κωχ υπογράφει το καινούριο της βιβλίο "Με τη Μαρίζα τραγουδώ, Ελληνικά μαθαίνω"που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Σταμούλη. Πρόκειται για μια ολοκληρωμένη μουσικοπαιδαγωγική πρόταση -άκρως διασκεδαστική- για την εκμάθηση φαινομένων της ελληνικής γραμματικής από τα παιδιά του νηπιαγωγείου και της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Για ακόμη μια φορά η υπέροχη Μαρίζα Κωχ χάρισε πλουσιοπάροχα το τάλαντο της μελωδικότητας που είναι προικισμένη ως Θείο δώρο.
Απολαυστική στα παιχνιδοτράγουδά της σε ρυθμό παράδοσης για τα παιδιά μα και για ακόμη μια φορά αισθαντική στο Fata Morgana με το οποίο θέλησε να κλείσει την εκδήλωση ως δώρο για τους γονείς τους.

Μετά την εκδήλωση είχαμε την ευκαιρία να περιδιαβούμε και να θαυμάσουμε τους χώρους του Μουσείου . Ενός χώρου με πολύτιμη παρουσία στα της εικαστικής τέχνης, με δράση, που αποπνέει πολιτισμό στο κέντρο της πόλης, άμεσα προσβάσιμο αφού στεγάζεται στο χώρο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.
Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα μικρό, παραμικρό δείγμα και να σας κάνω κοινωνούς.

Άποψη του χώρου. Από μια γωνιά.

Αλέξης Ακριθάκης

Αεροπλάνο, 1982 (Ξύλο, νέον, μέταλλο). Δωρεά: Αλέξανδρος Ιόλας

Εδώ στάθηκα αρκετά. Με εντυπωσίασε από την είσοδό μου στο χώρο.

Τέχνη και αισθητική!!

Διάχυτη!

Καρουζέλ για τα παιδιά του Βιετνάμ, του Αλέξη Ακριθάκη και πάλι.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Υποψία θέρους!

2011-05-25T13:52:00.000-07:00

Ένα ανοικτό παράθυρο, μια διάπλατη μπαλκονόπορτα που ξεμπροστιάζει τα καμώματα της νύχτας σα βγαίνει με έπαρση να καθρεφτιστεί πάνω σε ατάραχα της θάλασσας νερά, φημολογεί την παρουσία θέρους.

Μια μπύρα ακουμπισμένη στο μάρμαρο του τραπεζιού φιλοδοξεί χειροπιαστή να γίνει συντροφιά που στη δροσιά της γεύσης θα πνίξει όσες από νωρίς σκέψεις προκλητικά αλήτευαν στο νου με μια διάθεση την ψυχή να βασανίσουν.

Καμιά φορά αρκεί ένα παραμικρό αντιφέγγισμα σελήνης που απ΄της καρδιάς τα φύλλα θα κάνει να ακουστούν φωνές ανομολόγητες νεανικών αισθημάτων που από χρόνια σιωπούν. Τώρα ακούγονται σαν τραγούδι παραπονιάρικο μεσόκοπου άνδρα που είδε τη ζωή να του γλιστρά σα νάζι σε τσιγγάνας χορό.

Η ζωή γυρνά σα φύλλα τετραδίου , διαβάζει τις αλήθειες της κι απ΄τα μαθήματα που παίρνει, αλλάζει ρότα. Αρωματίζεται με λίγες σταγόνες από ελπίδας άνθη, χορεύει στη λίμνη της λησμονιάς τινάζοντας το πέπλο της το κεντημένο από ψηφίδες χαρμολύπης.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Του Δειλινού...

2011-05-11T13:49:00.000-07:00

Μορφές ανθρώπων στη σκιά του ουρανού.

Ανέσπερα φιλιά του Ήλιου στη θάλασσα...

...προτού πίσω από τα σύννεφα απλωθεί για άλλους κόσμους.

Σε κοιτάζω θάλασσα και συλλογιέμαι...

"Αλέξανδρος ο Μέγας"

Ίσως και να μη "δέσμευα" του δειλινού τα βήματα απόψε, αν ο γιος μου Παναγιώτης κατά την επιστροφή μας από το μάθημα των Αγγλικών, δε μου ζητούσε να αφήσουμε το αυτοκίνητο για "μια βόλτα με τα πόδια στο Μεγαλέξανδρο" όπως χαρακτηριστικά είπε.

Η θάλασσα πλανεύτρα όπως πάντα, με τσαχπινιά , μα ο ουρανός "συλλογισμένος".

Πολλοί οι περιπατητές, οι ποδηλάτες κι οι μικροπωλητές, στόλιζαν το τοπίο.

Στο σούρουπο πια, ήρθε η βροχή σαν κατευόδωση.

Ήρθε κι ακόμα μένει...

( Κάνοντας κλικ πάνω στις φωτογραφίες, ανοίγουν)

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

8η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

2011-05-09T08:53:00.000-07:00

Ύστερα από ένα γεμάτο τετραήμερο εκδηλώσεων σχετικά με τα σύγχρονα συγγραφικά και εκδοτικά πράγματα, ολοκληρώθηκε την Κυριακή το βράδυ η όγδοη Διεθνής Έκθεση Βιβλίου.

Έλληνες και ξένοι συγγραφείς, προσωπικότητες της λογοτεχνίας διεθνούς ακτινοβολίας, ποιητές, ερευνητές-φιλόλογοι, επαγγελματίες από τον εκδοτικό χώρο, εικονογράφοι , εκπαιδευτικοί ανέπτυξαν πλήθος δραστηριοτήτων μέσα από συζητήσεις, συνέδρια, παρουσιάσεις βιβλίων , θεματικών εκθέσεων, προκειμένου το βιβλιόφιλο κοινό να ενημερωθεί για τις τρέχουσες καταστάσεις στο χώρο του βιβλίου αλλά και εν γένει στον χώρο του πολιτισμού, των κοινωνικών προβλημάτων και της εκπαιδευτικής δυναμικής.


Μικροί , μεγάλοι εν δράσει!!!

Αν εξαιρέσουμε την ασθενική συμμετοχή του κοινού το απόγευμα της πρώτης ημέρας της Έκθεσης, μπορούμε να πούμε πως η 8^η ΔΕΒ για ακόμη μία χρονιά συστράτευσε τον πνευματικό κόσμο και το βιβλιόφιλο κοινό με αθρόα συμμετοχή που έδωσε και χροιά εορταστική στο θέμα « βιβλίο και φιλαναγνωσία στο παρόν και το μέλλον» .

Ιδιαίτερα έντονο το ενδιαφέρον του κοινού και στο περίπτερο των "ιστορικών"εκδόσεων της ΕΣΤΙΑΣ.

Πολυπληθής η παρουσία και στις αίθουσες των διαλέξεων.


Εκδήλωση από τις Εκδόσεις Fagotto Books.

Για ακόμη μια χρονιά σημείο αναφοράς αποτέλεσε και η Παιδική Γωνιά η οποία με συναρπάζει φύσει και θέσει. Επισκέπτομαι τις εκδηλώσεις και τα περίπτερα με ενδιαφέρον και από τη σκοπιά της δασκάλας αλλά και του γονέα πολύ περισσότερο.
Η παρουσίαση του βιβλίου "Ο πειρατής Σιντόρε Ντορεσί" από τους δημιουργούς του, ενθουσίασε μικρούς και μεγάλους, μαζί και τους γιους μου επί μία ώρα στέκονταν αδιαμαρτύρητα ήσυχοι και ξετρελλαμένοι. Επικράτησε το αδιαχώρητο.

Η θεματική Έκθεση "Βιβλίο και Εκπαίδευση" με παλαιά αναγνωστικά από το ίδρυμα Τριανταφυλλίδη.

Προσωπικά μπορώ να πω πως από τις επισκέψεις μου στην Έκθεση κράτησα πολλές συγκινήσεις στην καρδιά μου, πέρα από τις βιβλιόφιλες απολαύσεις που εισέπραξα, αφού είδα και συνάντησα παλιές αγάπες μα και καινούριες από το χώρο του βιβλίου.

Μπόρεσα να δω και να κουβεντιάσω με την αγαπημένη μου Αγγελική Βαρελλά που καταφερε να με συγκινήσει και να με χαροποιήσει διπλά αφού κουβαλούσε μαζί της ένα από τα καινούρια της βιβλία «Ποιος παίζει μπάλα στο ταβάνι μας;»"από τις Εκδόσεις Βιβλιόφωνο. Μου το προσέφερε έχοντας γράψει μια ζεστή αφιέρωση για το γιο μου Παναγιώτη. Με συγκίνησε γιατί το είχε σε φάκελο να το ταχυδρομήσει σε περίπτωση που δεν με συναντούσε.Κάτι τέτοιες λεπτομέρειες την κρατούν πάντα ψηλά!!!
Χάρηκα όμως που γνώρισα καλύτερα την άλλη συγγραφέα και νηπιαγωγό την Κική Δημητριάδου αλλά και την ποιήτρια κ. Ελένη Παντελοδήμου.
Αφήνω για το τέλος μια μεγάλη αγάπη. Πολύ μεγάλη και παλιά!!!
Αντάμωσα τη φίλη και πολυαγαπημένη μου Λίτσα Ψαραύτη που όπως λέμε από κοινού, μας δένει μια ιδιαίτερη χημεία από τον καιρό της γνωριμίας μας στη Μυτιλήνη που ίσως οφείλεται στο νησιωτικό της καταγωγής μας. Εκείνη από τη Σάμο και γω από τη Λέσβο.
Μίλησαν οι καρδιές μας και περισσότερο δε λέω πια...

Με τη συγγραφέα παιδικής λογοτεχνίας Λίτσα Ψαραύτη.

Όσα και να γράψω για την ομορφιά της Έκθεσης βιβλίου είναι λίγα.
Εύχομαι μόνο "Και του Χρόνου"!!

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Γιορτή Μητέρας!!

2011-05-06T00:46:00.000-07:00

Κατά συνήθεια πια, τη δεύτερη Κυριακή του Μάη ο κόσμος όλος την αφιερώνει στη γιορτή της Μητέρας!

Αν μη τι άλλο, η καθιέρωση μιας ημέρας για τον εορτασμό της Μητέρας μπορεί να βαθύνει τη σκέψη μας και να στρέψει βαθιά τη ματιά στην ψυχή μας.
Σίγουρα το κεφάλαιο «Μητέρα, Μάνα, Μαμά…» δεν μπορεί να χωρέσει σε μία μέρα .

Η μάνα του καθενός είναι μία , ιδιαίτερη και αναντικατάστατη. Είτε αυτή είναι βιολογική μάνα που τον γέννησε είτε της καρδιάς μόνο που τον υιοθέτησε .

Σε κάθε περίπτωση, η μάνα ανασταίνει, δίνει ζωή, αναθρέφει.

Όλα γνωστά και με αντίκρισμα πρακτικό για τον καθένα που υπήρξε παιδί και γεύτηκε τη φροντίδα της μάνας.

Χρόνια Πολλά!!!!

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!!!!

2011-05-01T02:51:00.000-07:00

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!!

ΛΟΥΛΟΥΔΑΤΟ, ΕΥΩΔΙΑΣΤΟ, ΧΑΡΟΥΜΕΝΟ, ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΟ!!!

ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ!!!

Μαριάνθη

Αστεράκι της Λαμπρής!!

2011-04-29T03:39:00.000-07:00

Μαζευτήκανε από το πρωί όλα γύρω τα παιχνιδάκια, αλογάκια, αυτοκινητάκια, μπάλες και περιμένανε
το φίλο τους.
Από ψηλά λαμπύριζαν και τα αστεράκια. Είχαν χαρά γιατί θα ερχόταν ακόμη ένα στην παρέα τους.
Αυτό που όλες τις προηγούμενες μέρες τα κοιτούσε από τη γη. Που ψήλωνε το κεφάλι και σήκωνε τα μάτια πάνω για να τα δει.
Τώρα δε χρειάζεται πια τα έφτασε, είναι μαζί τους.

Δεν το γνωρίζαμε ούτε μας γνώριζε το επτάχρονο αγόρι. Το μάθαμε όμως με τον πιο τραγικό τρόπο εξ αιτίας ενός ανεγκέφαλου που ήθελε να κάνει το κέφι του το βράδυ της Ανάστασης.

Πάει!!!Έφυγε πέταξε έφτασε στα ουράνια, στο τάγμα των Αγγέλων, στη λάμψη του Χριστού που θα το κρατά πια αιώνια δίπλα Του, αστεράκι της Βασιλείας Του.
Σε μας κι ας μην μας γνώριζε κι ας μην το γνωρίζαμε αφήνει τον σπαραγμό καρδιάς κι ένα αναπάντητο για τα ευφήμερα ,"γιατί".

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου.

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!!!

2011-04-23T04:40:00.000-07:00

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!!!

ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΝΑ ΓΙΟΡΤΑΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ!!

Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ

2011-04-21T13:56:00.000-07:00

" ΚΛΑΙΕΙ ΚΑΙ ΘΡΗΝΕΙ ΣΕ Η ΠΑΝΑΓΝΟΣ ΣΟΥ ΜΗΤΗΡ ΣΩΤΗΡ ΜΟΥ ΝΕΚΡΩΘΕΝΤΑ"

ΘΕΙΟ ΠΑΘΟΣ

2011-04-19T16:25:00.000-07:00

Βουρκωμένα αισθήματα ημερών θλιμμένων

σε ήχο χάλκινου καρφώματος αμόλυντης σάρκας.

Ροή δακρύων ως θυμιάματος άρωμα

ευλαβικό προσκύνημα στιγμών Αγίου Πάθους.

Θρυμματισμένης καρδίας ήχος εκλιπαρεί

ως υπόκλιση ταπεινής συγγνώμης.

Κρότος του μέγα πάθους συγκλονίζει

φιλί προδοτικής απόγνωσης εαρινής ώρας

Μυρωδικό στεφάνωμα ταπεινών ανθέων

κόκκινου φωτός λάμψη Ανάστασης.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Ωσαννά!!!

2011-04-16T12:55:00.000-07:00

Ωσαννά!!

Ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου!

Εύχομαι να περάσουμε με δύναμη και κατάνυξη τη Μεγάλη Εβδομάδα και να αξιωθούμε την Ανάσταση του Κυρίου.

Μαριάνθη

Το θέαμα!!

2011-04-13T23:54:00.000-07:00

Η πολυσύχναστη πλατεία κατάμεστη από κόσμο. Έτσι όπως γεμίζει σε κεντρικές μεγάλες εκδηλώσεις. Πράγμα παράξενο για το σύνηθες, καθημερινό απόγευμα της Άνοιξης. Κόσμος όλων των ηλικιών συγκεντρωμένος με το βλέμμα στραμμένο προς το μεγάλο ξενοδοχείο σημείο αναφοράς της πλατείας , με τους περισσότερους να κρατάνε υψωμένα τα κινητά ως φωτογραφικές μηχανές. Κάτω από τον πρώτο όροφο του ξενοδοχείου ένα ασθενοφόρο και μια ομάδα διάσωσης με τον εξοπλισμό της σε ετοιμότητα. Παραδίπλα ακριβώς οι θαμώνες της καφετέριας του ξενοδοχείου απολάμβαναν το απογευματινό τους καφεδάκι με θέα τη θάλασσα. Ανάμεσα στο πλήθος κυριαρχούσε ένα βουητό από κουβέντες, χασκόγελα, περιπαιχτικά χαμόγελα αλλά και ελάχιστα βλέμματα απορίας και αγωνίας. Άλλος έκανε λόγο για άσκηση ετοιμότητας σε περίπτωση σεισμού, άλλος για διαφημιστικό και οι πιο ενημερωμένοι περίμεναν το άτομο που θέλει να «πηδήσει» από τον πρώτο όροφο του ξενοδοχείου. Εξ΄ου και τα κινητά τηλέφωνα ανά χείρας προκειμένου να απαθανατίσουν τη σκηνή!!

Το θέαμα!!!

Η κατάσταση όμως παρέμενε στατική.

Διερχόμενη της πλατείας δεν έδωσα περισσότερο χρόνο πέραν του δεκάλεπτου και συνέχισα το δρόμο μου. Ήταν οι μέρες όπου τα ΜΜΕ απεργούσαν. Κύλησε ο χρόνος , έφυγε απ΄το νου μου η υπόθεση. Με τη λήξη της απεργίας και κάνοντας το γνωστό τηλεοπτικό «ζάπινγκ», θέλοντας και μη πήρα την απάντηση διά στόματος εκφωνήτριας τοπικού δελτίου ειδήσεων!!

« Τριαντάχρονη γυναίκα επιχείρησε την Παρασκευή το απόγευμα να πηδήσει από τον πρώτο όροφο ξενοδοχείου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Μετά από επτά ώρες διαπραγματεύσεων οι αστυνομικοί κατάφεραν να την πείσουν να βγει από την πόρτα του δωματίου...» κ.τ. λ, κ.τ.λ...!!

Το θέμα πέρασε στα ψιλά. Το ανέφερε ένα τοπικό κανάλι και ένα δυο μπλογκ στο διαδίκτυο.

Το ότι ένας άνθρωπος έρχεται σε σημείο απόγνωσης και θέλει να τερματίσει τη ζωή του δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Δυστυχώς γίνεται παντού και πάντα. Αυτό που κατά προσωπική άποψη « τσακίζει κόκκαλα» είναι το πώς αντιδρά -κατά τα φαινόμενα πλέον- ο σύγχρονος άνθρωπος μπροστά σε τέτοια θεάματα. Γιατί θέαμα κατάντησε το προσωπικό δράμα. Η απόγνωση μιας τριαντάχρονης γυναίκας. Τόσο νέας!!!

Πλήθος κόσμου περίμενε με λαχτάρα αποτυπωμένη στο πρόσωπο την πτώση. Ήθελε να « κρατήσει» τη στιγμή!! Να έχει να το βλέπει και να το δείχνει!!

Η αξία της ανθρώπινης ζωής στο βωμό του θεάματος, του χαζογέλιου, του χαβαλέ.

Σε αυτά εξαργυρώνει πια η κοινωνία τη σπουδαιότητα της ζωής και απαξιώνει τον άνθρωπο . Εκεί ξέπεσε...Να κάνει τροφή της κατάντιας του το ανθρώπινο δράμα.

Κι ήταν Παρασκευής απόγευμα. Σε λίγο θα χτυπούσε η καμπάνα του Ακάθιστου ύμνου...

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Μετάνοια!

2011-04-06T14:06:00.000-07:00

Ένιωσε μοναξιά ο

ουρανός,

ρίγησε και κάλεσε τα σύννεφα

τη γύμνια να σκεπάσουν.

Υπάκουα μαζεύτηκαν, τον έζωσαν

και δάκρυσαν μαζί του

σε κλάμα μετανοίας σιωπηλό.

Το πρόσωπό του διάβασε

στης θάλασσας τον καθρέφτη

που τον αγνάντευε ξαπλωμένη ανάσκελα.

Συγγνώμες διάβασε ο ουρανός

δάκρυα, πόνους, απελπισιές

Ένιωσε καρδιάς χτύπους, κραυγές απόγνωσης.

Είδε γόνατα να λυγίζουν

καρδιές να ματώνουν

άκουσε φωνές να σιωπούν, σιωπές να κραυγάζουν.

Έστειλε τις συγγνώμες του σαν είδε

αχνόφεγγα κεριά σε ταπεινά μανουάλια.

Προσευχή δακρύων ένιωσε.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

"Η Ροζαλία με τις τρεις κοτσίδες"

2011-04-02T13:47:00.000-07:00

Το μεσημέρι της Κυριακής 3 Απριλίου, στο Θέατρο Άνετον θα γίνει η παρουσίαση του μουσικού παραμυθιού της Εύας Ιεροπούλου.

Πρόκειται για μια ζωντανή μουσικοθεατρική παράσταση με τους Γιώργο Καραμίχο, Πέτρο Λαγούτη, Βίκυ Παπαδοπούλου και Χρήστο Σαπουντζή.

Συμμετέχει το συγκρότημα Family Sound Machine, που το αποτελούν η Νίκη Μπραβάκη (βιολί),η Νεφέλη Μπραβάκη (πιάνο), ο Κώστας Μπραβάκης (κιθάρα) και η Εύα Ιεροπούλου ( τσέλο).
Συμμετέχει επίσης η υψίφωνος Μαρία Θωϊδου.
Τα έσοδα από την παράσταση που θα έχει γενική είσοδο 5 ευρώ θα διατεθούν για τις ανάγκες του Συλλόγου "Πρωτοβουλία για το παιδί", στον οποίο ανήκουν και τα αποκλειστικά δικαιώματα οικονομικής εκμετάλλευσης του δίσκου, μετά από ευγενική παραχώρηση της Εύας Ιεροπούλου .

Ο Σύλλογος Κοινωνικής Πρωτοβουλίας Βέροιας «Πρωτοβουλία για το Παιδί» ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2008.
Οι στόχοι και οι δράσεις του Συλλόγου σκοπεύουν στον περιορισμό ή και την άρση των αιτιών που δημιουργούν την παιδική περιθωριοποίηση και παραβατικότητα, καθώς και στην περίθαλψη παιδιών που υποφέρουν από παραμέληση, κακοποίηση ή εγκατάλειψη.
Στο πλαίσιο αυτής της δράσης, ο Σύλλογος ιδρύει και λειτουργεί το Σπίτι Προστασίας του Παιδιού, από τον Μάρτιο του 2010.
Παράλληλα, στους κόλπους του Σπιτιού λειτουργεί Κέντρο Αναφοράς, το οποίο παρέχει συμβουλευτική και ψυχολογική υποστήριξη σε παιδιά, εφήβους και γονείς, δια ζώσης ή τηλεφωνικά (το τηλέφωνο 23310-72303 λειτουργεί σε 24ωρη βάση).
Στα παιδιά που διημερεύουν (ώρες λειτουργίας 10:00-20:00) παρέχεται:
- καθημερινή σίτιση,
- υλική υποστήριξη σ΄ αυτά και τις οικογένειες τους,
- μαθησιακή υποστήριξη,
- εμψύχωση,
- δημιουργική απασχόληση,
- ατομική και ομαδική ψυχολογική βοήθεια,
- ψυχαγωγία (εντός και εκτός Σπιτιού),
- ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Η Εύα Ιεροπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα.
Αποφοίτησε από το γλωσσολογικό τμήμα της Φιλοσοφικής σχολής του ΑΠΘ,
παράλληλα με τις σπουδές βιολοντσέλου και μουσικοπαιδαγωγικών.
Σήμερα ζει μεταξύ Θεσσαλονίκης και Βέροιας διδάσκοντας μουσικοπαιδαγωγικά, γράφοντας και παρουσιάζοντας βιβλία, θεατρικά έργα και τραγούδια για παιδιά. Τον Νοέμβριο του 2008 διακρίθηκε με τον πρώτο έπαινο σε διαγωνισμό συγγραφής παιδικού θεατρικού έργου.

Κάποια από τα έργα της Εύας Ιεροπούλου

"Μυρμηγκοφάγοι που κυνηγούν άτακτα μυρμήγκια, λαίμαργα μαντρόσκυλα, βραζιλιάνες τίγρεις που τρελαίνονται για καφέ και δυο ελέφαντες παγκόσμιοι πρωταθλητές χορού. Μα πώς γίνεται όλοι αυτοί να χωρέσουν στο σπιτάκι της Νίνας που είναι τόσο μα τόσο μικρό; "

"Ο κόσμος θέλει λίγη αλλαγή
να πιάσουμε πινέλα, τανάλιες και σφυρί"
τραγουδάνε τα ποντίκια, αφού όσο κι αν προσπάθησαν οι άνθρωποι
δεν τα κατάφεραν.
Με τους: Μελίνα Μποτέλη, Θοδωρής Αθερίδης
Μανώλης Φάμελλος, Καίτη Κουλλιά
Δημήτρης Μπασλάμ, Όλγα Αθανασιάδου
Κωνσταντίνος Τσαχουρίδης, Τάσος Δημέγγελης
Κώστας Μπραβάκης

Ο Πανούλης προσπαθεί πολύ να είναι καλό παιδί, μα δυστυχώς πάντα κάτι συμβαίνει και δεν τα καταφέρνει. Και για όλα φταίει αυτός ο απαίσιος, ο άλλος του εαυτός.

Ο Πανούλης θα ήθελε πολύ να απαλλαγεί από τον άλλο του εαυτό, αλλά είναι πραγματικά πολύ δύσκολο να ξεφορτωθείς κάποιον που δεν καταφέρνεις να συναντήσεις. Και ακόμα πιο δύσκολο να συνεννοηθείς με τους μεγάλους...

"Η Ροζαλία με τις τρεις κοτσίδες"λοιπόν αύριο εδώ στη Θεσσαλονίκη στο Θέατρο Άνετον στην Παρασκευοπούλου 42 & Κωνσταντινουπόλεως με πολύ κέφι, μεράκι και σκοπό ιερό απ΄ότι διαβάζουμε.
Αισθάνομαι πολύ άτυχη που δε θα μπορέσω να ανταποκριθώ στην πρόσκληση της φίλης Εύας. Διότι λόγω ανειλημμένης υποχρέωσης-εκείνη ήδη γνωρίζει- είναι πρακτικώς αδύνατον να παρευρεθώ.
Κάνω λοιπόν αυτή την ανάρτηση ως ελάχιστο δείγμα της χαράς μου για τη νέα της δουλειά και τη συνοδεύω με την ευχή να αποδώσει στους στόχους τα μέγιστα όπως άλλωστε και ο σκοπός τέτοιος είναι. Μεγάλος και Υψηλός με ανθρωπιά και αξία.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΑΓΝΗ ΠΑΡΘΕΝΕ

2011-04-01T01:37:00.000-07:00

" Ω πανύμνητε μήτερ, η τεκούσα των πάντων αγίων αγιώτατον Λόγον!"

Μαριάνθη

Σκουπιδομάνα Θεσσαλονίκη!!

2011-03-30T01:25:00.000-07:00

Με το πρωινό ξύπνημα και κατά το συνήθειο βγήκα στο μπαλκόνι να καλημερίσω την ηλιόλουστη ανοιξιάτικη μέρα που διαγραφόταν στον ορίζοντα καθώς ότι είχε αρχίσει να ρίχνει τις πρώτες ανατολές του ο ήλιος.

Κοιτάζω μπροστά και βλέπω τα δώρα του Κυρίου!

Κοιτάζω κάτω και βλέπω τα έργα των ανθρώπων!

Η μέρα προχωρά και είπα να κάνω μια βόλτα στη γειτονιά μου ακτίνας ενός-δύο το πολύ χιλιομέτρων.

Περνώ έξω από το Σχολείο της γειτονιάς και θαυμάζω το κάλλος. Άριστο περιβάλλον εξωτερικού χώρου και καθόλα υγιεινού για τα νεαρά βλαστάρια. Τους μαθητές αυτής της πόλης.

Πάω και παρακάτω. Εδώ ο φακός δεν κατάφερε να περιλάβει όλο τον όγκο. Υπάρχουν άλλα τόσα εκθέματα κι από την πίσω πλευρά του κάδου.

Στο δρόμο για την επιστροφή και λίγο παρακεί από την προηγούμενη εικόνα στέκομαι πάλι στα δώρα του Θεού. Σε αυτή την εικόνα αξίζει να δείτε τη λεπτομέρεια με το έντομο πάνω στο κίτρινο λουλουδάκι.

Φτάνω και στην είσοδο της πολυκατοικίας όπου μένω. Εισπράττω το θέαμα, πληρώνω το εισιτήριο και προχωρώ.

Ανεβαίνω στο σπίτι ξαναβγαίνω στο μπαλκόνι και κοιτάζω πάλι μπροστά. Τα Πιέρια Όρη ελαφρώς χιονοπασπαλισμένα στη βουνοκορφή.

Δόξα τω Θεώ!!

Αναρωτιέμαι όμως: "Μέχρι πότε θα μας αντέξει;"

Μέρες των ημερών βλέπουμε σκουπίδια, αναπνέουμε σκουπιδίλα, περπατάμε ανάμεσα ή παραδίπλα από τα σκουπίδια στη δεύτερη πόλη της Ελλάδας και η κατάσταση δε φαίνεται να βελτιώνεται.
Ακούγονται και γράφονται διάφορες αιτιολογίες. Σαν κάτοικος και ευτυχώς όχι σα δημότης αυτής της πόλης, του κέντρου της Θεσσαλονίκης, δε με αφορούν. Αρνούμαι να τις ακούσω. Βλέπω και αξιολογώ την κατάντια. Αυτό με νοιάζει που το εισπράττω καθημερινά. Που αν και το σπίτι μου είναι αρκετά ψηλά έπαψα να ανοίγω την μπαλκονόπορτα όπως έκανα για να φρεσκαριστεί ο αέρας διότι "ανεβαίνει" δυσωδία. Συλλογίζομαι κι όσους μένουν σε ισόγεια ή υπόγεια. Πονάει η ψυχή μου!!
Τρομάζω και απορώ μπροστά στην ανεπάρκεια των διοικούντων αυτής της πόλης. Δεν μπορούν να διαχειριστούν το θέμα της καθαριότητας, πόσο μάλλον να παράξουν και έργο...
Ο καθένας είναι άξιος της μοίρας του. Και από ότι φαίνεται οι δημότες αυτής της πόλης την οδηγούν από το κακό στο χειρότερο με τις επιλογές τους.

"Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
― Φταίει πρώτ' απ' όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; ποιος φταίει; Kανένα στόμα
δεν τό βρε και δεν τό πε ακόμα."
Αναρωτιέται ο Βάρναλης...

Ή μήπως φταίει η "άτιμη" η Αθήνα που δεν στέλνει απορριμματοφόρα να καθαρίσουν τη δόλια Θεσσαλονίκη. Γιατί ξέρετε ... πάντα και για όλα όσα στερείται η Θεσαλονίκη φταίει η Αθήνα
Θαυμάστε λοιπόν σκουπιδίλα!!
Αυτό λέγεται αξίωση πολιτισμού για τους άρχοντες της πόλης.
Βασανίστηκα για το αν έπρεπε να κάνω αυτή την ανάρτηση. Μέρες το συλλογιζόμουν. Δεν ήθελα να ανεβάσω εικόνες ασχήμιας στη σελίδα από σεβασμό σε σας. Επειδή δε σας έχω του πεταματού.
Όμως η κατάσταση είναι αθεράπευτη. Επειδή αυτό το θέαμα με όσους κινδύνους εγκυμονεί για τη δημόσια υγεία περιζώνει την Θεσσαλονίκη, την πάλαι ποτέ συμπρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου.

Ανοιξιάτικες νότες!!

2011-03-26T14:16:00.000-07:00

Το ελαφρό αεράκι έκανε εντονότερη την αίσθηση της θαλασσινής αύρας στο πρόσωπο.

Πλεούμενα και...πετούμενα σεργιανίζουν το δειλινό.

Σα να καθάρισε ο δημιουργός τα πινέλα του μουτζουρώνοντας το κάδρο του ουρανού.

Μια κοσμοπλημμυρισμένη παραλία, σε τόνους γιορτινούς.

Φουσκοθαλασσιά!!

Ρώτησαν την αμυγδαλιά, αν υπάρχει Θεός και η αμυγδαλιά άνθισε.
(Ν. Καζαντζάκης)

Στραμμένα καρτερικά τα ολάνθιστα κλαριά προς το παράθυρο. Οι γρίλιες όμως σφαλιστές...

Ανήμερα της Εθνικής Γιορτής , η ώρα πια που ο ήλιος έγερνε να αναπαυτεί με βρήκε στην κοσμοπλημμυρισμένη παραλία της Θεσσαλονίκης. Πλεούμενα, πετούμενα και φουσκοθαλασσιές όπως βλέπετε και πιο πάνω. Παλμός και αίσθηση Ανοίξεως σε όλο της το μεγαλείο. Το μαρτυρεί εξάλλου κι η ολάνθιστη αμυγδαλιά που στο λευκορόζ στολίζει δρόμους και πλατείες της πόλης με άρωμα ρομαντισμού.
Οι μέρες έντονα πια παραδομένες στο άπλετο φως του ήλιου λαμποκοπούν. Ολόλαμπρες, ανοιξιάτικες, ζεστές και πλάνες!!

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου