ΟΧΙ

Απ΄τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά!!!

Οι Έλληνες του 1940 είπαν το ΟΧΙ στον κατακτητή. 

Του έκλεισαν την πόρτα.

Φώναξαν ΑΕΡΑ!!!! 

Αντιστάθηκαν παρόλο που κακοπάθησαν .... 

Πείνασαν... 

"Σειρήνες και κωδωνοκρουσίες. Δευτεριάτικο πρωινό. Ανήσυχες μορφές στα παράθυρα. Κοιτάζονται οι γείτονες, συνεννοούνται με το βλέμμα και μένουν σύμφωνοι. Τα πάντα για την Τιμή. Δεν είναι η μανία του πολέμου που τους εμπνέει, δεν είναι το πάθος της περιπέτειας. Είναι η αίσθηση της αξιοπρέπειας. Όταν αυτή είναι εκτεθειμένη σε κινδύνους, τότε το τροπάριο της ειρηνοφιλίας διακόπτεται. Όχι από αγάπη προς τον πόλεμο. Από αγάπη προς αυτήν την Ειρήνη. Γιατί τίποτα δεν εξυπηρετεί την Ειρήνη χειρότερα από τη καλοπροαίρετη διάθεση των λαών να δέχονται ραπίσματα. Κακός είναι ο πόλεμος. Αλλά δεν υπάρχει κάτι πιο απαίσιο κι απ' αυτόν, η λάσπη που πέφτει και κηλιδώνει τις υπολήψεις των λαών, όταν θελήσουν να την αποφύγουν με θυσία της Τιμής τους. Τέτοιες κηλίδες δεν είναι ικανό τίποτα να τις καθαρίσει. Ούτε το σβήσιμο της γενεάς που τις έχει προκαλέσει. Οι γενεές φεύγουν, αλλά μένουν οι σελίδες της Ιστορίας, για να θυμίζουν τη ντροπή. Μένουν οι μεταγενέστεροι και ζητούν ευθύνες από τη στάχτη μας..." 

έγραψε στις 29 Οκτωβρίου 1940 στην εφημερίδα Ελεύθερο Βήμα ο Παύλος Παλαιολόγος.  

Μαριάνθη Βάμβουρα.

Δημητρίου του Μυροβλύτου

Ο Άγιος Δημήτριος-(Θεσσαλονίκη-εσωτερικό ναού)

Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις, σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.  

Μαριάνθη Βάμβουρα.

Ημέρα άρτου.

 «Καὶ δὸς ἡμῖν σήμερον τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον»

Μαριάνθη Βάμβουρα

Ανησυχούν… οι ησυχίες…

Αναστέναξε ο άνεμος στους ώμους της λύπης και έπιασε βροχή από δάκρυα.

Μέχρι και τα ανήλια φύλλα της καρδιάς του ένιωσαν τη ψύχρα που έπιασε από τον σπαραγμό.

 Έμεινε να κοιτάζει τις λέξεις βουβός , κενές περιεχομένου… άνευ αντικρίσματος αφού όλα ξοδεύτηκαν σ΄απατηλών στιγμών αποταμιεύσεις.

Ανησυχούν… οι ησυχίες…

Μια φαρσοκωμωδία οι ημέρες, σε καρτερίες ξοδεύονται, ελπίδες γεννούν οι νύχτες ισχνές τόσο που διαλύονται σ΄ ελάχιστη ακτίδα του πρώτου φωτός της μέρας .  

 Μαριάνθη Βάμβουρα

Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού.

«Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης^. Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας^.
Σταυρός, βασιλέων το κραταίωμα Σταυρός, πιστών το στήριγμα^.
Σταυρός, αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα»

Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα. 

Μαριάνθη Βάμβουρα

Σε αποχαιρετισμό θέρους...

Παραλία Νυφίδας Λέσβου.

 Δρομείς του ουρανού τα σύννεφα επιδίδονται σε αποχαιρετισμό του θέρους. 

Σκορπίσανε οι παρέες σαν την άμμο  στο φύσημα του πρώτου δροσερού θαλασσινού αέρα . 

Ήχους ατέρμονων εξομολογήσεων μένουν να φυλάνε τα κοχύλια και τα βότσαλα παραπονιούνται στο κύμα που τα χτυπά  . Μένουν συνθέσεις διακοσμητικές σε γωνιές σπιτιών για να θυμίζουν… Θαμπώνουν οι στραφταλισμοί  και ο γιαλός το υπομένει μοιρολατρικά .

Χάνονται οι φωνές και σβήνουν τα χαμόγελα καθώς κλείνουν οι μπουκαπόρτες στα λιμάνια.

 Πού και πού να φανεί κανένα ξεχασμένο κουβαδάκι δίπλα σε πύργους άμμου που έχουν καταρρεύσει δίπλα σε ορφανές ομπρέλες θαλάσσης .

 Διέξοδο ψάχνουν τα αισθήματα σε μαβιά ηλιοβασιλέματα που τα ντύνει το ρίγος του φθινόπωρου. Υπερατλαντικά ταξίδια κάνουν το νου συνταξιδιώτη αποδημητικών πουλιών αναζητώντας χλωρή γη και καθαρό ουρανό. 

Τεφτέρια ανοίγουν ίσως και κλείσουν χρωστούμενοι λογαριασμοί. 

Ξύνουν τις μύτες τους τα μολύβια , γομολάστιχα μυρίζει …

Την εικόνα αυτή κράτησα από επίσκεψη σε οικία συγγενών μου το καλοκαίρι . 

  Μαριάνθη Βάμβουρα

Σεπτέμβρης!!!!

Ησυχάζει το  " έντονο " του θέρους

Σκορπά τα χάδια της η δροσιά φλερτάροντας προκλητικά με τ΄απαλό αεράκι 

Αρχίζουν δειλά να ακονίζουν τις μύτες τους τα μολύβια 

Τρέχουν τα μέλια απ΄τα σταφύλια για να μεθύσει στ΄ άρωμά τους ο Σεπτέμβρης.

Καλό μήνα!!!!  

Μαριάνθη

Φιλίας αντίδωρο...

"Προκλητικά κόκκινο βάφει τον ορίζοντα το καρπούζι ως εξουσιαστής του καλοκαιριού. Γεύσεις που δεν ακυρώνονται εις το διηνεκές!!!!!!!"
 
Μαριάνθη για σένα με αγάπη!!!!!!!!!! 

Αυτά σημείωσε η φίλη Έφη στον τοίχο μου στο facebook ανεβάζοντας την παραπάνω εικόνα.

 Δε νομίζω πως μπορώ να βρω λέξεις που  να διερμηνεύουν τα όσα ένιωσα από το έργο ζωγραφικής και τη χειρονομία της φίλης Έφης . 

Δυο στίχοι από όσα έγραψα στην προηγούμενη ανάρτησή μου ,τής "μίλησαν " τόσο που πήρε το πινέλο και τους έκανε εικόνα. 

Πόση χαρά ένιωσα όταν σε ιδιαίτερο μήνυμα, μου είπε πως είχε καιρό να ζωγραφίσει και τώρα χάρη σε αυτούς τους στίχους ξανάπιασε τα πινέλα της; 

Με την Έφη γνωριστήκαμε ως μπλόγκερ αφού διατηρεί το μπλογκ http://effiessweethomedesigns.blogspot.gr/   . 

Η επικοινωνία μας βέβαια ενισχύθηκε από τη στιγμή που άνοιξε σελίδα σε κοινό  χώρο κοινωνικής δικτύωσης.  

 Σαν ευλογία το βλέπω. Πόσο δυνατοί είναι οι άνθρωποι τελικά; Πόση ομορφιά βγαίνει από το νου και την ψυχή τους όταν ομονοούν; 

Ευχαριστώ λοιπόν και με αυτή την ανάρτηση που τη θεωρώ την πιο όμορφη σε εικόνα, μια εικόνα που κλείνει όλο το καλοκαίρι μέσα της, σας εύχομαι 

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!!

Με τη βοήθεια του Θεού ξανά μαζί το Σεπτέμβρη!!!   

Μαριάνθη

                                                      

Καλοκαιριού κουβέντες

Φυλλομέτρησα ημέρες θέρους στα ζεστά μεσημέρια , αρμενίζοντας σε ιστορίες καλοκαιριού . Άκουσα τα βότσαλα να φλυαρούν στο γιαλό μέχρι αργά τη νύχτα, τότε που το φεγγάρι σεργιάνιζε κυρίαρχα στον ουρανό .

Στη γωνιά του δρόμου άκουσα το κουδούνισμα ποδηλάτου που το πετάλι του έτρεχε απ΄την ασταμάτητη ημικυκλική κίνηση γρατζουνισμένου γόνατου μικρού παιδιού. Φωνές παιδιών αντηχούν στις γειτονιές απ΄το κρυφοκυνηγητό παιχνίδι του δειλινού.

Προκλητικά κόκκινο βάφει τον ορίζοντα το καρπούζι ως εξουσιαστής του καλοκαιριού. Γεύσεις που δεν ακυρώνονται εις το διηνεκές.

 Συνωμοσίες κάτω απ΄τα φως των αστεριών ξοδεύουν τις νύχτες σου.

Κουβέντες , ατέλειωτες κουβέντες μες στα μεσάνυχτα…

Γοητεύεται στου τζιτζικιού τη μελωδία η μέρα , παραδομένη στ΄αρώματα του καυτού πεύκου.

Πόσο με συναρπάζει το χαρχάλεμα του ξερού χόρτου !

Υποκλίνεται το γιασεμί σκορπώντας αρώματος αύρα που τυλίγει το πέρασμά μου απ΄το κατώφλι.

Ορχήστρα γίνονται οι αγάπες τα καλοκαίρια σε γλέντια παντοτινά.

Μια μουσική οι αναμνήσεις .

Είναι ζεστά τα καλοκαίρια και δροσίζονται σε χάδια παγωτού βανίλιας ξυλάκι… 

 Μαριάνθη Βάμβουρα

Της Αγίας Τριάδος.

 

«Μια δύναμις, μια σύναξις, μια προσκύνησις της Αγίας Τριάδος».   

"...ξένοις ῥήμασι, ξένοις δόγμασι, ξένοις διδάγμασι, τῆς ἁγίας Τριάδος." 

Την εικόνα φωτογράφισα από την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής στην Αρναία Χαλκιδικής.

Μαριάνθη