Τετάρτη 31 Μαρτίου 2010

Τα πάντα συνέπασχον!

Μεγάλη Πέμπτη, Απρίλιος 1970

Πορευόμαστε προς την κορυφαία των ημερών, τη Μεγάλη Παρασκευή.

"Σήμερα μαύρος ουρανός, σήμερα μαύρη μέρα

 σήμερα όλοι θλίβονται και τα βουνά λυπούνται."

 "Η Αποκαθήλωση", Μ. Παρασκευή 1987

Τα πάντα υποκλίνονται στο Θείο δράμα και οι Χριστιανοί βιώνουν το απόλυτο πένθος. Τραπέζι δε στρώνεται τη μέρα αυτή κατά τη λαϊκή παράδοση που θέλει μόνο μια κούπα με ξύδι για να βουτήξει ένα κομμάτι ψωμί το χέρι του ανθρώπου προτού το βάλει στο στόμα του. 
Περιφορά αμέσως μετά την Αποκαθήλωση, 1985
Από τα αριστερά ο παπα-Στρατής που μετά από μισό αιώνα διακονίας στον Άγιο Νικόλαο ως πρωτοπρεσβύτερος ,φέτος σημειώνει  αισθητή απουσία με τη συνταξιοδότησή του. Από τα δεξιά ο παπα-Φώτης, ο ταπεινός αυτός ποιμένας του Κυρίου, ο ρακένδυτος, που πριν από λίγες ημέρες στις 5 Μαρτίου,  πλήρης ημερών εκοιμήθη εν Κυρίω, σκορπίζοντας θλίψη και συγκίνηση ανά το Πανελλήνιο. 

 "Έδωκαν εις το βρώμα μου χολήν και εις την δίψαν μου επότισάν με όξος." 
 1979
Μ. Παρασκευή πρωί. Ακολουθώντας  με τα πανεράκια γεμάτα λουλούδια τους ιερείς με τον Επιτάφιο την ώρα των "Ότε..." 

Θυμάμαι κάθε Μεγάλη Παρασκευή τη γιαγιά Μαριάνθη να΄ρχεται πρωί πρωί απ΄τους μπαξέδες με λουλούδια για να τα πάμε με την αδερφή μου Δέσποινα στο Χριστό, όπως μας έλεγε.

1985
Ψάλλοντας τα "Ότε..."
Προηγείται ο πρωτοψάλτης του ναού, γνωστός ανά το πανελλήνιο για την καλλιφωνία του, αείμνηστος Παν. Τυροπώλης. Όταν απέδιδε τα τροπάρια του Αγίου Πάθους συγκλόνιζε τους πιστούς.

Μόνο θαυμάζαμε τα ζωηρά τους χρώματα, δεν τα μυρίζαμε γιατί η μοσχοβολιά τους ήταν για Εκείνον. Τα βάζαμε σε πανεράκια και με κατάνυξη συνοδεύαμε μαζί με τ΄άλλα παιδιά το χορό των ψαλτάδων που έψελνε τα "Ότε εκ του ξύλου..."μετά την αποκαθήλωση, στον Άγιο Νικόλαο στο Πλωμάρι για να τα ακουμπήσουμε ευλαβικά στον Επιτάφιο.
Αυτά τα λουλούδια ήταν ευλογημένα μετά την Ανάσταση και γίνονταν φυλαχτό για τους ναυτικούς, γιατρικό για όλους.
   
Μ. Παρασκευή, την ώρα που ψάλλονται τα εγκώμια λίγο πριν την περιφορά του Επιταφίου.
 
Το μεγαλείο της Μ. Παρασκευής αγγίζει τις πιο ευαίσθητες χορδές της ανθρώπινης ψυχής. Εαρινή αύρα που σκορπά τις ευωδιές των ανθών μαζί με το θαλασσινό φρεσκαγέρι συνθέτουν την εικόνα της Μ. Παρασκευής στο Πλωμάρι που ολοκληρώνεται με την περιφορά και συνάντηση των Επιταφίων στην κεντρική πλατεία.                     
Η λαογραφία θέλει ευλογημένον αυτόν που θα βρεθεί σε συνάντηση τριών Επιταφίων. Η κατάνυξη και η συντριβή που βιώνει η ανθρώπινη ψυχή κάθε Μ. Παρασκευή συνθέτουν  το τραγούδι του Χριστού που έρχεται στα μέρη μας πλουτισμένο με στοιχεία από τις απέναντι αλησμόνητες πατρίδες.

1979, "Τα αγγελάκια"
Κατά τη συνάντηση των Επιταφίων στην κεντρική πλατεία του Πλωμαρίου.

"Άγιε μου Γιάννη Πρόδρομε και βαπτιστή του γιου μου
 μην είδες το παιδάκι μου και σε το δάσκαλό σου;
 Βλέπεις Εκείνον τον γυμνότον παραπονεμένο;
Όπου φορεί στην κεφαλή τ΄ακάνθινο στεφάνι;
Εκείνος ειν΄ο γιόκας σου και μένα δάσκαλό μου;
Πάει κοντά η Παναγιά και Τον επροσκυνάει.
Απολογιέται κι ο Χριστός απ΄τα Στραυρώματά του:
"Μάνα μου σαν σφαγείς εσύ σφαγετ΄ο κόσμος όλος
  Άντε μάνα στο σπίτι μας και διάφορο δεν έχεις
 Και το μεγάλο Σάββατο κάτσε να μ΄απαντέχεις.
Όποιος το λέει σώνεται κι όποιος τ΄ακούει αγιάζει
Κι όποιος το καλοφουγκραστεί παράδεισο θα λάβει
Παράδεισο και λίβανο από τον Άγιο Τάφο."
  
Οι μέρες τούτες μιλάνε με τον δικό τους ξεχωριστό τρόπο στην καρδιά του καθενός. Θύμησες, βιώματα, αισθήματα, εικόνες, ήχοι ξεχωριστοί που μας κάνουν να διαλογιζόμαστε με τον εαυτό μας σε μια προσπάθεια να βρούμε τις εσωτερικές ισορροπίες μας. Να δακρύσουμε αλλά και να αναθαρρέσουμε ελπιδοφόρα μπροστά στο υψηλό νόημα της σταυρικής θυσίας του Θεανθρώπου και της Ανάστασής του.

Ο νους μου αλλά και η καρδιά μου δεν μπορεί να μην ταξιδέψουν στο Πλωμάρι που κάθε δευτερόλεπτο αυτών των ημερών μου μιλάει στην καρδιά. Γιαυτό και όλες οι φωτογραφίες είναι από τις ιερές αυτές στιγμές στο ναό του Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου των παιδικών και νεανικών μου χρόνων. Τότε που κρατούσα το πανεράκι με τα λουλούδια, που ντυνόμουν αγγελάκι, που έψελνα τα "Ότε...", τα εγκώμια με τη μικτή χορωδία αλλά και απέδιδα μονωδία το "Σήμερον κρεμάται..."μπροστά στον Εσταυρωμένο. 

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Κυριακή 28 Μαρτίου 2010

Ημέρες Αγίου Πάθους


Αρχή ημερών Αγίου Πάθους.

Ημέρες με τη δική τους υψηλή νοηματική.Με την ξεχωριστή συναισθηματική φόρτιση για τον καθένα.


Ένα κερί που σιγοκαίει στο μανουάλι σαν της ψυχής εξομολόγηση , μιαν ανεμώνη βαμμένη στο κόκκινο του Θείου αίματος χρωματική παρηγοριά του αγρού, άρωμα λιβανιού στους αιθέρες και οι ψαλμωδίες, οι ύμνοι των Ημερών ανάταση ψυχής.


"Ευφράνθη γαρ το πνεύμα μου εν τω ψάλλειν..."
Ο Αόρατος Κριτής πορεύεται προς το εκούσιο πάθος ως κατάθεση υπέρτατης αγάπης προς το δημιούργημά του τον άνθρωπο.
Από το "Ωσαννά",το "Ευλογημένος ο Ερχόμενος" οδηγείται στο "Άρον άρον σταύρωσον Αυτόν"...

Καλή ,Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010

Βενιαμίν ο Λέσβιος. Ο Φιλικός του 1821.

Κοντεύουν να κλείσουν δύο αιώνες από την Επανάσταση του 1821, το θαύμα του "Μεγάλου ΄21"που έδωσε την παγκόσμια αναγνώριση στους Έλληνες. Στις 25 του Μάρτη γιορτάζει η ψυχή των Ελλήνων, που έκανε τη λευτεριά να ξεπηδήσει από τα ιερά κόκαλα αντρειωμένη. Πολλά ονόματα συνδέονται με τα μεγάλα κατορθώματα. Κολοκοτρώνης, Υψηλάντης, Κανάρης, Μπουμπουλίνα, Μαυρογένους...                                                             Ονόματα πρωταγωνιστών της εποχής με ανεξίτηλο μελάνι γραμμένα στις σελίδες της ιστορικής περηφάνιας. Έγραψαν, είπαν και θα πουν γιαυτούς τους ήρωες πολλά και μεγάλα. Λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε για την προσφορά τους στον Αγώνα. Γιαυτό τούτες οι αράδες θα γράψουν για άλλη μια ιερή φυσιογνωμία του Μεγάλου Ξεσηκωμού του 1821, που με το ένα χέρι κρατούσε την πένα και τ΄άλλο το καριοφίλι. 

                                     Ο σοφός Βενιαμίν ο Λέσβιος. Ο Φιλικός, ο Ιερομόναχος, ο δάσκαλος του γένους. 

Τον Βενιαμίν το Λέσβιο. Το σοφό Βενιαμίν. Γεννιέται στο παλιό Πλωμάρι, στο Μεγαλοχώρι της Λέσβου, κατά πάσα πιθανότητα το 1759 και αναπτύσσει φωτοβόλα πολυσήμαντη προσωπικότητα. Ο Βενιαμίν, ανάμεσα στα άλλα, μένει στην Ιστορία  ως ένα υψηλόβαθμο μέλος της Φιλικής Εταιρίας με πλούσια δράση στον Αγώνα του ΄21. Από Κώδικα του ναού Αγ. Ιωάννου Θεολόγου στο Μεγαλοχώρι, παίρνουμε την πληροφορία πως ο ναός αυτός προσέφερε για τις ανάγκες του Αγώνα μεγάλο χρηματικό ποσό. Την είσπραξη και διάθεση αυτής της συνεισφοράς φρόντισε ο μέγας Βενιαμίν.  

Στοιχεία Ηθικής του Βενιαμίν από το Κέντρο Νεοελληνικών Ερευνών με επιμελήτρια την Ρ. Αργυροπούλου.

Ο Βενιαμίν ο Λέσβιος δεν ήταν ένα απλό μέλος της Φιλικής Εταιρίας. Υπήρξε εθναπόστολος. Βρήκε αντιστάσεις για τη Φιλική του δράση και διώχθηκε από τους Τούρκους στη Σμύρνη. Έτσι εγκατέλειψε και τη θέση του διευθυντή της Ευαγγελικής Σχολής Σμύρνης. Συνέδραμε όμως στη διάσωση του πληθυσμού των Κυδωνιών και των Μοσχονησίων στις σφαγές  του 1821. Ο Βενιαμίν έδωσε μάχη με όλους τους τρόπους για την Επανάσταση του ΄21 και δεινοπάθησε κατά το 1822 ως Αρμοστής των νήσων Αιγαίου πελάγους. Διέθετε όμως τόλμη ψυχής και πνεύματος. Ο επαναστάτης Βενιαμίν άφησε τη σφραγίδα της ψυχής του ως Φιλικός της Επανάστασης του 1821. Και αυτή το αναγνώρισε. Μετά των Π. Πατρών, τον Πετρόμπεη και τον Ανδρούτσο, ο Βενιαμίν ο Λέσβιος παίρνει την τέταρτη θέση σε σειρά είκοσι βουλευτών στην Α΄Εθνοσυνέλευση από την Πελοποννησιακή Γερουσία. Στη Β΄Εθνοσυνέλευση υπάρχει ως μέλος της επιτροπής των εξωτερικών  και διορίζεται μέλος της σύνταξης ποινικού κώδικα και της μελέτης για την ίδρυση ακαδημίας.                  Ο Βενιαμίν Λέσβιος και η Ευρωπαϊκή Σκέψη του 18ου αιώνα  (Ρ. Αργυροπούλου)                         

 Ο φωτισμένος δάσκαλος του Γένους Βενιαμίν, φαίνεται πως ακόμη δεν βρήκε από την ελληνική πολιτεία τη θέση που του αξίζει. Γιαυτό και στις σελίδες της Επανάστασης του 1821 δεν προβάλλεται άμεσα η δράση του. Σημάδι πως δε συλλάβαμε ακόμη ως νεοέλληνες το εύρος της προσφοράς αυτής της φυσιογνωμίας που λέγεται Βενιαμίν ο Λέσβιος...

Τα παραπάνω είναι από άρθρο μου στην εφημερίδα " Εμπρός ", 25 Μαρτίου 2006 Μυτιλήνη.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Παρασκευή 5 Μαρτίου 2010

Υποδοχή Ανοίξεως!


Σε μοσχοβολιά λευκού ανθού, πετάρισμα χελιδονιού σε πινελιά γαλάζιου, στη λάμψη του πορτοκαλιού που πέφτει η ηλιαχτίδα, χαμογέλασε η ζωή.   

Στη γεύση της φράουλας έβαψε τα χείλη της κι ομόρφυνε.                               Με κοκκινόασπρη πλεξούδα από στριφτή κλωστή ήρθε η Άνοιξη στο ραντεβού της με το ημερολόγιο του χρόνου, λουσμένη από φως στο δροσερό αγέρι, ώρα τ΄εσπερινού, γαληνεμένη στο γαλαζόλευκο του ορίζοντα. Πέταξε και τη μοσχοβολιά της η τρυφερή μαργαρίτα καθώς ξεπρόβαλε με βλέμμα αθώο από τον τοίχο ερειπωμένου σπιτιού.                      

Αρμονικό το άνθισμα του ταπεινού χαμομηλιού με τη σεμνότητα των ημερών, γαληνεύει τα σωθικά μυραίνοντας τη γη που το καρποφορεί.
 Το σχίσιμο του ορίζοντα από τη χελιδονοουρά μαντατοφόρος κι αυτό της Άνοιξης.
Ήρθε ήρθε χελιδόνα
Ήρθε κι άλλη μεληδόνα
κάθησε και λάλησε
και γλυκά κελάηδησε:
Μάρτη, Μάρτη μου καλέ
και Φλεβάρη τρομερέ
κι αν φλεβίσεις
κι αν τσικνίσεις
καλοκαίρι θα μυρίσεις.
Κι αν χιονίσεις κι αν κακίσεις,
πάλιν άνοιξη θ' ανθίσεις.
 

Κι ο χτύπος της καμπάνας στο κάλεσμα ώρα αποσπερνή για το μεγάλο "Χαίρε" στην Υπερευλογημένη μάς ανεβάζει στα ουράνια.
Σύγκορμη ανατριχίλα που κάνει την καρδιά να πεταρίζει γεμάτη μοσχοβολιά, φέρνει η Άνοιξη.  
                                                                               
Να νιώθει έρωτα για τις μυρωδιές, τους ήχους, τις εικόνες, το χάδι απ΄το δροσερό αεράκι την ώρα που ο ήλιος βουτά να δροσιστεί στον ορίζοντα και μας κλείνει το μάτι πίσω από το βουνό. 
Καλωσόρισες Άνοιξη!             

                      Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου                                 
                

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010

Η ΠΡΩΤΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ

«Ο Ακάθιστος Ύμνος», ρωσική εικόνα του 14ου αιώνα. Στο κέντρο εικονίζεται η Παναγία, ενώ καθεμιά από τις μικρές περιφερειακές εικόνες αφορά τη διήγηση ενός από τους 24 «οίκους» του Ακάθιστου Ύμνου.

Αίσθηση Ανοίξεως με περιέβαλλε απόψε το βράδυ καθώς βημάτιζα προς το ναό για να απολαύσω τη χάρη και την αρμονία της ποιητικής τέχνης προς την αιώνια Μητέρα. Η πρώτη Παρασκευή των Χαιρετισμών, που τόσο πρόωρα μας ήρθε φέτος, με το Φλεβάρη όμως πια να παίρνει σιγά σιγά το δρόμο της αποχώρισης απλώνοντας χέρι καλωσορίσματος στην Άνοιξη. 

Η ελληνική Άνοιξη συνδέεται και με τις ακολουθίες της Μ. Τεσσαρακοστής. Της πορείας προς το Άγιον Πάθος που θα μας συναρμόσει με την Ανάσταση του Κυρίου. Η καμπάνα χτυπά τη Σαρακοστή για να απολαύσουμε τους οίκους προς την Υπέρμαχο Στρατηγό, το ποιητικό δημιούργημα που ως σπάνιο αρμονικό στιχούργημα ψάλλεται στις ορθόδοξες Εκκλησίες κάθε Παρασκευή βράδυ.                                                                                                      "...Και κει που κάθομαι ψηλά γαλήνιος κι ωριμάζω το νόημα            φέρνει ο άνεμος θαμπούς κυματισμούς καμπάνας, μεσ΄απ΄τα χωριά  λογιάζω κι απεικάζω που κράζει για τη Χάρη Της, τους  Θείους Χαιρετισμούς"                                                                                  ορίζει με τους στίχους του ο Άγγελος Σικελιανός από το "Πέμπτο Ευαγγέλιο".

 "Με την Μεγάλη Τεσσαρακοστή συνεδέθη προφανώς ο Ακάθιστος Ύμνος,  εξ αιτίας ενός άλλου καθαρώς λειτουργικού λόγου: Μέσα στην περίοδο της Νηστείας εμπίπτει πάντοτε η μεγάλη εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Είναι η μόνη μεγάλη εορτή, που λόγω του πένθιμου χαρακτήρα της Τεσσαρακοστής, στερείται προεορτίων και μεθεόρτων. Αυτήν ακριβώς την έλλειψη έρχεται να κάλυψη η ψαλμωδία του Ακάθιστου, τμηματικώς.Ο Ακάθιστος ύμνος είναι το κοντάκιο του Ευαγγελισμού, ο ύμνος της σαρκώσεως του Λόγου του Θεού." υποστηρίζει κατά την ερμηνεία του ο μέγας Λειτουργιολόγος  Ιωάννης Φουντούλης.

"Χαίρε ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς,                                              χαίρε βάθος δυσθεώρητον και αγγέλων οφθαμοίς" αλλά και 

"Χαίρε κλίμαξ επουράνιε δι΄ης κατέβει ο Θεός,                                                     χαίρε γέφυρα μετάγουσα τους εκ γης προς ουρανόν"

Η υμνωδία του Ακάθιστου Ύμνου συνταιριάζει με τα αρώματα της φύσης του ανοιξιάτικου δειλινού, δημιουργώντας στους πιστούς ευφρόσυνα αισθήματα. Οι οίκοι του "Χαίρε" με την τέχνη του λόγου και τις αντιθέσεις, ανυψώνουν στο άκουσμα τις ψυχές.                                                                      

 Όσο κι αν υποτροπιάσει ο καιρός, τα αισθήματα της υποδοχής χαρμόσυνων ημερών φωλιάζουν μέσα μας ώστε να μην είναι τυχαίο το "Ω! Γλυκύ μου έαρ!" που σε λίγες μέρες με τον ερχομό του Μάρτη θα αναφωνήσουμε. 

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου.

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010

Το μεγάλο γιορτάσι της Αποκριάς!!



Περί Αποκριάς πάλι ο λόγος αφού φτάνουμε στο μεγάλο γιορτάσι, στο τριήμερο της Τρανής Αποκριάς και Καθαρής Δευτέρας. Διάθεση γλεντιού, ξεφαντώματος, διασκέδασης μέχρι εκεί που δεν παίρνει γιατί έχει ανάγκη ο άνθρωπος να αποφορτιστεί, να ξεχαστεί, να γελάσει με τον πόνο του μήπως και σπάσει λίγο ο νταλκάς.
Καρναβάλι κοσμοπολίτικο με μπουρμπούλια, ντόμινο, νυχτερινές ποδαράτες, άρματα, μα και παραδοσιακό με μπούλες και γενιτσάρους, βλάχικο γάμο, παρλάτες, κουδουνάτους, «αρκούδις μι τσι κδούνις», ταράζει την κανονικότητα της καθημερινότητας σε ένα λυτρωτικό λαϊκό ξέσπασμα.
Σερπαντίνα, κομφετί μια συννεφόσκονη που πασπαλίζει τον κόσμο γύρω της με περιπαιχτική διάθεση , χοροπηδηχτό στους δρόμους, τραγούδι με καλή παρέα που τσουγκρίζει τα ποτήρια και κόκκινο κρασί να ρέει άφθονο στην ταβέρνα, στους δρόμους, στα σοκάκια, μέχρι το πρ
ώι.

Μέχρι να ξημερώσει η Καθαρή Δευτέρα, η πρωτονηστίσιμη της μεγάλης Σαρακοστής.
Καθαρή για τους χριστιανούς που θέλει την αποχή από το κρέας και τα παράγωγά του αφού κατά την παράδοση τα χρόνια τα παλιά οι νοικοκυρές με το ξημέρωμα άρχιζαν το πλύσιμο και τον καθαρισμό των μαγειρικών σκευών με στάχτη.

Τ΄ ακούτε τι παράγγειλε η Καθαρή Δευτέρα;
Πεθαίν΄ ο Κρέος, πέθανε, ψυχομαχάει ο Τύρος
σηκώνει ο Πράσος την ουρά κι ο Κρέμμυδος τα γένεια
Μπαλώστε τα σακούλια σας, τροχίστε τα λεπίδια
και στον τρανό τον πλάτανο, να μάσουμε στεκούλια
λέει ένα δημοτικό σατυρικό τραγούδι-θρήνος από τη Φθιώτιδα.

Θαλασσινά, ελιές, κρεμμύδια, ταραμάς, φασολάδα , χαλβάς μα κυρίως άζυμος άρτος η περίφημη λαχταριστή λαγάνα έχουν την τιμητική τους στο τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας.
Προάγγελος της Άνοιξης η Καθαρή Δευτέρα με τον ερχομό της Μεγάλης Σαρακοστής είναι ένα μαζικό κάλεσμα προς τη φύση. Ξεχύνεται ο κόσμος στην εξοχή, στους λόφους, στα πάρκα, όπου μπορεί να νιώσει με όλες τις αισθήσεις του τα δώρα της φύσης.

Είναι η μέρα που γεμίζει χρώμα ο ουρανός από τους χαρταετούς που πετούν όσο πιο ψηλά μπορούν για να του μεταφέρουν τη χαρά της ζωής.
«Ουτσουρμάδες» για τους Κωνσταντινουπολίτες, οι χαρταετοί, που γιόρταζαν έντονα τη μέρα με πλήθος κόσμου να συρρέει σε έναν από τους επτά λόφους της πόλης και συγκεκριμένα σ΄ εκείνο του ελληνικότατου οικισμού των «Ταταούλων»,
«τσερκένια» για τους Σμυρνιούς που συνέχιζαν το πέταγμα του χαρταετού όλες τις Κυριακάδες της Σαρακοστής γεμίζοντάς τες με χρώμα και χαρά , «πουλιά» για τους Πόντιους, «φύσουνα» για τους Επτανήσιους, «αετός», «ψαλίδα», «άστρα» ή «φωτοστέφανο» για τους Ελλαδίτες και «πετάσι» για τους Κυπρίους.
Στολισμένοι άλλοτε με έναν ήλιο ή ένα φεγγάρι, άλλοτε με ένα καράβι ή μια εκκλησία και άλλοτε με την ελληνική σημαία, υψώνονται στον ουρανό σαν σύμβολα επιθυμίας, ευφορίας, ελπίδας μα και ψυχικής και πνευματικής ανάτασης του ανθρώπου.





Όπως κι αν ονομάζεται ο χαρταετός ό,τι σχήμα κι αν έχει, προσφέρει χαρά με το πέταγμά του στον ουρανό τόσο στους μικρούς όσο και στους μεγάλους. Είναι μια μορφή έκφρασης της λαϊκής τέχνης, καλλιτεχνικής δημιουργίας, κάνει τον άνθρωπο να κοιτά προς τον ουρανό και να παλεύει να ξεπερνά κάθε εμπόδιο προκειμένου να πετύχει τον στόχο του, να τον κρατήσει ψηλά. Γίνεται πανηγύρι στον ουρανό πλουμισμένο με όλων των λογιών τα χρώματα και σχήματα.
Αμόλα καλούμπα λοιπόν και καλή Σαρακοστή!!

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010

Έρυ πάλε



Θε να ταξιδέψω, θέλω, Έρυ πάλε
θε να ταξιδέψω, θέλω, δυο μου μάτια
στης Αττάλειας τα νερά (δις)

Με τα ψαριανά καράβια, Έρυ πάλε
με τα ψαριανά καράβια, δυο μου μάτια
που΄ναι άξια στα πανιά (δις)

Γιαλό γιαλό πηγαίναμε κι όλο για σένα λέγαμε          

γιαλό να πας γιαλό να΄ρθείς τα λόγια μου να θυμηθείς                              

Πράσινή μου φεργαδούλα, Έρυ πάλε                                                

πράσινή μου φεργαδούλα, δυο μου μάτια                                            

που τραβάς γιαλό γιαλό(δις)                                                         

Πάρε με και με μάζι σου, Έρυ πάλε                                            

πάρε με και με μάζι σου, δυο μου μάτια                                          

 να τραβώ και γω καημό(δις) 

*********************************************************

Ήθελα να΄ρθω το βράδυ, έρυ πάλε , μ΄έπιασε ψιλή βροχή.                                                 Το θεό παρακαλούσα, έρυ πάλε. Για να σ' εύρω μοναχή. 
Μα ούτε μοναχή σε βρίσκω, έρι πάλε, ούτε με τη μάνα σου 
Μον' σε βρίσκω στο σεργιάνι, έρυ πάλε, με τις φιλενάδες σου.                          

Είσαι γυαλένιος μαστραπάς κι όποιον να δεις τον αγαπάς. 

(για να΄ρθει η απάντηση)

Ας ερχόσουνα ρε ψεύτη, έρυ πάλε, κι ας γινόσουνα παπί 
Είχα ρούχα να σ' αλλάξω, έρυ πάλε, στρώμα για να κοιμηθείς 
Και κορμάκι ν΄ αγκαλιάσεις ώσπου να το βαρεθείς. 
Γυαλί βαστάς γυαλίζεσαι, όμορφα που στολίζεσαι.                                              

Όταν κάνεις το σταυρό σου, έρυ πάλε, κι όταν πας να κοιμηθείς (δις)                         βάλε με στο λογισμό σου, δύο μου μάτια , στ΄όνειρό σου να με δεις.                      

Σε αγαπώ, σε αγαπώ μα δε θα πέσω και υπό (δις)
Άσπρο μου τριανταφυλλάκι, έρυ πάλε, ποιος σε φύτεψε στη γή 
Κι έσκυψα να σε μυρίσω, έρυ πάλε, και μου πήρες τη ψυχή. 
Λεριά - λεριά λεριώνουμαι για σένα παλαβώνουμαι 
Λεριά - λεριά λεριώτισσα, θα κλέψω μια Πλαγιώτισσα.

Οι παραπάνω στίχοι αποτελούν ελάχιστο δείγμα από το "΄Ερυ πάλε".Το"Έρυ πάλε" είναι περιορισμένης διάδοσης και ήταν τραγούδι των κωπηλατών του Αιγαίου. Το συναντάμε με ναυτικό αλλά και με ερωτικό περιεχόμενο.

(Το συναντάμε γραμμένο και "΄Ερι πάλε")Σύμφωνα με την ετυμολογική ερμηνεία που διαβάζουμε στον ομώνυμο ψηφιακό δίσκο που ηχογράφησε ο Πολιτιστικός Σύλλογος "Αλκαίος"Πλωμαρίου-στον οποίο είχα την τιμή και χαρά να συμμετέχω- σημαίνει "τράβα το κουπί πάλι". Είναι δηλαδή ναυτικό παράγγελμα του επίκωπου προς τους κωπηλάτες.   (ετυμ.Ρ. ερύω, προστ. έρυε, συγκοπή του ε, έρυ και πάλι=πάλε>έρυ πάλε) 

Είναι το λατρεμένο για τους Πλωμαρίτες τραγούδι της Αποκριάς που μέχρι και σήμερα σε όποιο μέρος της γης κι αν βρίσκονται τούτες τις μέρες, το "ξεκλειδώνουν"και το τραγουδούν μέχρι την Καθαρή Δευτέρα για να γεμίσει η ψυχή τους και να χαρούν,παρόλο που στους στίχους του δεν βρίσκουμε λόγια με αποκριάτικο περιεχόμενο. Μετά την Καθαρή Δευτέρα το τραγούδι "κλειδώνει" και δεν ακούγεται τον υπόλοιπο χρόνο. Αν ακουστεί θα φέρει τον περίγελο.

Μια τρελή Αποκριά του 1975, στο πρώτο νηπιαγωγείο Πλωμαρίου. Με αγγίζει για πολλούς λόγους αυτή η τρυφερή φωτογραφία των παιδικών μου χρόνων και κυρίως γιατί είχα την τύχη να βρεθώ, σχεδόν τριάντα χρόνια μετά, μέσα σε αυτή την αίθουσα και ως δασκάλα.

Είμαστε πια στις μέρες της Αποκριάς , του Καρναβαλιού με το γλέντι και τα ξεφαντώματα να κυριαρχούν σε πολλές πόλεις και χωριά. Οι παραδόσεις πάμπολλες, ποικίλες και πιπεράτες στον τόπο μας με τ΄ανάλογα δρώμενα, φαγητά και γλυκά. Μεταμφιέσεις, μασκαρέματα, ζωηρά πειράγματα, κάθε είδους ξέφρενες εκδηλώσεις επιτρέπονται αλλά και επιβάλλονται τούτη την περίοδο προκειμένου ο άνθρωπος να αποφορτιστεί, να εξωτερικεύσεις "τα μέσα του", κάθε σκέψη και πράξη, που τον υπόλοιπο χρόνο μπορεί να θεωρηθεί ανεπίτρεπτη. 

Κάθε τόπος με τις παραδόσεις του.Το χρώμα της ξέφρενης γιορτής μπορεί ναναι διαφορετικό από τόπο σε τόπο, ο σκοπός όμως είναι κοινός. Να διασκεδάσει ο κόσμος, να ξεχάσει έστω και για λίγο  τον νταλκά του, τα προβλήματά του, να ξεδώσει.Σίγουρα πολλοί από μας έχουμε ζήσει και ζούμε το καρναβάλι στις διάφορες εκφράσεις του και με διαφορετικές εκδηλώσεις, ήθη, έθιμα.Λίγο πολύ γνωστά σε όλους. Γιαυτό και διαλέγω να μην αναφερθώ αναλυτικά σε αυτά παρά να δώσω το ρυθμό της Αποκριάς και του Καρναβαλιού στον ιστοχώρο μου με την αναφορά στο "Έρυ πάλε", το παραδοσιακό αποκριάτικο τραγούδι που είναι συνώνυμο του Πλωμαριού.

Καλή Αποκριά!!

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2010

Δραχμή, δραχμούλα...

Υπάρχουν φορές που φέρνω στο νου μου τη δραχμή. Το ελληνικό νόμισμα της τσέπης μας βέβαια αλλά και της καρδιάς μας. Ειδικά τούτο τον καιρό που μας πνίγει το ευρώ και οι εμπνευστές του.Ίσως να μην είμαι η μόνη...

Δραχμή, δραχμούλα λοιπόν εκ του δράττω, -κατά τις εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες της wikipedia-που σημαίνει αρπάζω (> δράττομαι = πιάνω σφικτά) μέσα στην παλάμη μου.Η δραχμή  υπήρξε νομισματική μονάδα η οποία χρησιμοποιήθηκε από τον αρχαίο ελληνικό κόσμο αλλά και από το σύγχρονο ελληνικό κράτος. Πέρα από αυτό όμως, αρχικά αποτέλεσε μονάδα μέτρησης βάρους. Ένα αργυρό τετράδραχμο για παράδειγμα ήταν νόμισμα αργυρό με βάρος τεσσάρων δραχμών.

Το πρώτο κέρμα της δραχμής, κόπηκε στο Μόναχο το 1833, αν και αναγράφεται ως έτος το 1832. Ήταν αργυρή και έφερε στη μία όψη τη μορφή του Όθωνα και από την άλλη τον Βασιλικό θυρεό.

Τα πρώτα χαρτονομίσματα ,κόπηκαν το 1841 από τη νεοσύστατη Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και ήταν αξίας 25, 50, 100 και 500 δραχμών. Είναι χαρακτηριστικό ότι ανέγραφαν στη μία όψη τους ότι "Η παραποίησις τιμωρείται με δεσμά δια βίου". Το πεντακοσάρικο που τότε διέθετε τεράστια αγοραστική δύναμη εκτυπώθηκε στο Παρίσι σε μόλις 600 τεμάχια κι από αυτά τέθηκαν σε κυκλοφορία μόλις τα 276. Η σημερινή συλλεκτική του αξία θεωρείται ανυπολόγιστη.

Κυρίαρχος ο ρόλος της δραχμής στη ζωή του Έλληνα μέχρι την 1η Ιανουαρίου του 2002 που  αντικαταστάθηκε από το Ευρώ, την κοινή νομισματική μονάδα των κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το φερέλπιδο Ευρώ...Τώρα κατά πόσον ανταποκρίθηκε και ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας είναι άλλο θέμα και δε θα το σχολιάσω από τούτες τις γραμμές. Ξέρω πως ο καθένας κάνει τις σκέψεις του.

Ίσως και να μην έκανα τούτη την αναφορά και λόγο  τις σκέψεις μου, αν δεν έπεφτε στα χέρια μου ένα απομεινάρι που βρήκα μέσα σε οβάλ ξύλινο ζωγραφισμένο στο χέρι κουτί,στα  ανασκαλέματα του καλοκαιριού.

Ο λόγος , για ένα τραπεζικό βιβλιάριο  μισό αιώνα πίσω. Το κράτησα με προσοχή στα χέρια μου και το περιεργάστηκα με μεγάλη  περιέργεια. Ήθελα να δω τι πληροφορίες έδινε στον κάτοχό του, πώς ήταν οι σελίδες του ακόμα και την ποιότητα του χαρτιού.

Στο φυλλομέτρημα φάνηκε ο τόπος και η ημερομηνία έκδοσης.                                                            Υποκατάστημα Πλωμαρίου, 23 Ιουνίου 1959.

Και στη συνέχεια σελίδες με την κίνηση. "Απεδόθησαν... Κατετέθησαν...Υπόλοιπο..."  Όλα χειρόγραφα. Με το νεύρο, την αύρα της γραφής του ταμία και του λογιστή. 

Στο τέλος και οι πληροφορίες για τα καταστήματα και υποκαταστήματα εσωτερικού.

Κάπως περίεργα αισθάνθηκα από αυτό το φυλλομέτρημα. Πέρασαν από το νου μου η αξία αλλά και η τιμή της δραχμής για τους ανθρώπους που τη χρησιμοποιούσαν κείνα τα χρόνια, η χαρά της αποταμίευσης αν θέλετε αλλά και ο τρόπος που το κάθε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα προσέγγιζε τον πελάτη.Ψιλάφισα, φυλλομέτρησα, έσφιξα στην παλάμη μου κιτρινισμένα φύλλα, κάποιες φορές και τσαλακωμένα, με διάφορες στάμπες να φανερώνουν μια εποχή περασμένη χωρίς να ξέρω όμως αν και κατά πόσο ξεπερασμένη...

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2010

Χιονίζει...

                                                                         Πλωμάρι,  13-1-1968                                                                                                 Η κεντρική πλατεία στα λευκά 

Του καιρού τα πασπαλίσματα λευκά! Ακούμε ή βλέπουμε πως πέφτουν οι χιονονιφάδες μήνα Γενάρη σε τόπους πολλούς στη χώρα μας. Έτσι σαν πούπουλο, σα χάδι τρυφερό του ουρανού στη γη. Πότε τα ασπρίζουν όλα και πότε λιώνουν, γίνονται σταλαγματιές νερού. 

Τμήμα της  αγοράς. Το χιόνι έπαψε να πέφτει, η ομπρέλα έκλεισε...                                                                                                            13-1-1968

Μας κερδίζει. Καταφέρνει να γίνεται λόγος μας το χιόνι το αφράτο, το λευκό κι αυτό γιατί δεν πολυέρχεται σ΄όλα τα μέρη. Χαρίζεται απλόχερα σε τόπους ορεινούς, ψηλά καμαρωμένους. Μα...όχι και στους θαλασσινούς. 

                                              Τα μανιάτικα. Ίδια εποχή

Να...σαν το Πλωμάρι δηλαδή, που αραιά και που χιονίζει. Εκεί είναι δυσεύρετο. Ακριβοθώρητο!

Μπορεί να ταιριάζει στα δέντρα και στα ψηλά βουνά το χιόνι, μα έχει ξεχωριστή γοητεία σαν πασπαλίσει, σαν πάει και καθίσει σε τόπους παράλιους. 

Δέκα χρόνια μετά...1978.

Αυτό με κάνει να μοιραστώ μαζί σας κάποιες φωτογραφίες από το οικογενειακό αρχείο με το Πλωμάρι λευκοντυμένο, που μας πάνε χρόνια πίσω.                                         Χιόνι!Λευκό σαν άχνη ζάχαρη, νιφάδα του χορού, καθάριο στόλισμα της φύσης.

Για άλλους μια καθημερινότητα, μια συνήθεια, μπορεί και μια ενόχληση.

Μα...για άλλους καλοδεχούμενο, ακριβοθώρητο, βλογημένο.

Αγνό, άσπρο, χιόνι... 

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Δευτέρα 18 Ιανουαρίου 2010

Σχέδιο "Καλλικράτης" Ευθύνης Ώρα





Η ανάρτηση τούτη ίσως διαφέρει εκλεκτοί μου φίλοι από το ύφος των μέχρι τώρα. Παίρνει τη θέση της όμως σα μια φωνή υπεράσπισης των δικαίων του Πλωμαρίου. Του τόπου που με γέννησε και με μεγάλωσε έστω κι αν τώρα με δέχεται μόνο ως επισκέπτρια. Εκεί είναι η ρίζα μου από κει η καταγωγή μου και τα ιερά μου.

Θα περιοριστώ στα παραπάνω και θα δημοσιεύσω το μήνυμα που κατ΄επανάληψη έχω δεχτεί τούτες τις μέρες στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο για να δώσω το στίγμα της υποστήριξης και αποδοχής.

Αφορά λοιπόν στον "Καλλικράτη". Στη νέα αρχιτεκτονική της αυτοδιοίκησης και της αποκεντρωμένης διοίκησης. Αφορά στις βλέψεις κάποιων να παραγκωνίσουν το Πλωμάρι-που υπάρχει ανέκαθεν ως ο δεύτερος Δήμος του νησιού- και να μεταφερθεί η έδρα του Δήμου σε άλλα χωριά που μέχρι πρότινως ήταν απλώς κοινότητες και δεν υπήρξαν ποτέ δήμοι ή κι αν έγιναν έγιναν πρόσφατα με τον "Καποδίστρια".

Το Πλωμάρι λοιπόν προτείνει:

Η συνένωση των νέων Δήμων να γίνει με βάση τις παλιές Επαρχίες με δυνατότητα διεύρυνσης με όμορους Δήμους ώστε να πληρούν τα κριτήρια χρηματοδότησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση (επιχειρησιακά προγράμματα στις Κοινοτικές πρωτοβουλίες και Ταμείο Συνοχής) και να έχουν επιχειρησιακή ικανότητα (για τα προγράμματα ΕΣΠΑ).

Για το νησί της Λέσβου προτείνουμε τρεις νέους Δήμους ήτοι:

Μυτιλήνης , Μηθύμνης και Πλωμαρίου.

Όσον αφορά την έδρα του κάθε νεοσύστατου Δήμου θα πρέπει να είναι το πληθυσμιακά μεγαλύτερο Δ.Δ. του, που πληροί και τα υπόλοιπα κριτήρια του Ι.Τ.Α.

Ειδικότερα ο συνενούμενος Δήμος Πλωμαρίου στο Νότιο μέρος της Λέσβου να περιλαμβάνει τους υφιστάμενους Δήμους Πολυχνίτου , Αγιάσου , Πλωμαρίου Γέρας και Ευεργέτουλα και να έχει έδρα την πόλη του Πλωμαρίου , η οποία είναι το μεγαλύτερο σε πληθυσμό Δ.Δ. του νέου συνενούμενου Δήμου και συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις και τα κριτήρια του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης και τα κριτήρια που υιοθέτησε η ΚΕΔΚΕ το 2007 στο συνέδριο της Κυλλήνης , αναφέρονται δε και αναλύονται λεπτομερώς στον συνημμένο από 4/1/2010 πίνακα υποδομών και υπηρεσιών της πόλεως Πλωμαρίου.

Προτείνει και στηρίζει την πρότασή του στον πίνακα υποδομών που διαθέτει:

Ιστορικά δεδομένα:

ΑΠΟ ΤΟ ΠΛΩΜΑΡΙ ΚΑΤΑΓΕΤΑΙ

 Ο ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ , ΔΑΣΚΑΛΟΣ , ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ  ΚΑΙ ΑΡΜΟΣΤΗΣ (ΥΠΟΥΡΓΟΣ) ΝΗΣΩΝ ΑΙΓΑΙΟΥ ΣΤΗΝ 1η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ "ΒΕΝΙΑΜΙΝ Ο ΛΕΣΒΙΟΣ"

Ο ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ ΜΕΛΑΝΔΙΝΟΣ  ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΦΟΙΝΙΞ  ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ 1912

ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΗ ΑΠ ΟΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ  ΝΗΣΟΥ ΛΕΣΒΟΥ ΤΟ 1912

ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΗ ΟΠΟΥ ΙΔΡΥΘΗΚΕ ΤΟ 2ο ΓΥΜΝΑΣΙΟ (ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗ) ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΤΟ 1857

ΤΟ ΠΛΩΜΑΡΙ ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ΩΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ ΚΑΙ ΕΝΤΕΥΘΕΝ

ΕΧΕΙ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΥΠΛΗΘΕΣΤΕΡΗ ΚΩΜΟΠΟΛΗ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΜΥΤΙΛΗΝΗ (ΚΑΤΟΙΚΟΙ 3652 ΑΠΟΓΡΑΦΗ: 2001

ΕΙΝΑΙ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΟΥ ΟΥΖΟΥ

ΠΑΡΑΓΕΙ ΤΟ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΙΟΝ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΝΔΕΙΞΗΣ Π.Γ.Ε.


Ο σοφός, ο μεγάλος φιλικός, ο Εθνεγέρτης, ο Διαφωτιστής του Γένους "Βενιαμίν ο Λέσβιος".

Δημόσιες Υπηρεσίες και Παροχής υπηρεσιών:

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ (ΠΟΛΥΔΥΝΑΜΟ),ΑΓΡΟΝΟΜΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΚΤΗΝΙΑΤΡΕΙΟ,ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ,ΓΡΑΦΕΙΟ ΟΑΕΔ,ΓΡΑΦΕΙΑ ΟΓΑ (2),ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΛΓΑ,ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ (ΠΤΑΙΣΜΑΤΟΔΙΚΕΙΟ , ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΟ),ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ (ΔΟ.Υ)ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΔΕΗ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ (ΤΕΧΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ),ΕΛΤΑ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΔΗΜΟΥ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ(4 ΜΕΛΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ 7ΜΕΛΕΣ Δ.Σ. ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΩΝ ΝΟΜΟΥ ΛΕΣΒΟΥ,ΙΚΑ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΚΕΠ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΛΙΜΕΝΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥΝΑΥΤΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΟΤΕ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΤΕΛΩΝΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ ΠΡΟΤΕΚΤΑ (ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΩ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ) ΔΗΜΟΥ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ-ΓΕΡΑΣ (6 ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ 10ΜΕΛΕΣ Δ.Σ. ΤΗΣ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΠΡΟΤΕΚΤΑ),ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΙΜΟΔΟΤΩΝ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ (Ο 1ος ΙΔΡΥΘΕΙΣ ΣΤΗ ΛΕΣΒΟ),ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΓΡΑΦΟΙ  4,ΥΠΟΘΗΚΟΦΥΛΑΚΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΤΕΧΝΙΚΑ ΓΡΑΦΕΙΑ  5,ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ 4ΤΡΑΠΕΖΕΣ 4  ΕΘΝΙΚΗ , ΕΜΠΟΡΙΚΗ , ΑΓΡΟΤΙΚΗ , ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΕΣΒΟΥ-ΛΗΜΝΟΥ

Υποδομές Εκπαίδευσης:

ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,1Ο  ΝΗΠΙΑΓΩΓΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,2ο  ΝΗΠΙΑΓΩΓΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,1ο&2ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,3ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ (ΙΔΡΥΘΕΝ ΤΟ 1857),ΛΥΚΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΕΠΑΛ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΓΕΩΡΓΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ 2,ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ 


Το Πολυκέντρο Δήμου Πλωμαρίου «Bενιαμίν ο Λέσβιος», στεγάζεται στο παλαιό Σαπωνοποιείο Ιωάννη Πούλια.Μεταξύ άλλων διατηρεί έκθεση για το «Εμπορικό, βιομηχανικό και ναυτικό Πλωμάρι των αρχών του εικοστού αιώνα » και για την "παρασκευή σαπουνιού".

Υποδομές πολιτισμού:

ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΜΟΥΣΕΙΟ ΟΥΖΟΥ,ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΑΠΟΥΝΙΟΥ,ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ,ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΓΕΝΙΚΩΝ ΑΡΧΕΙΩΝ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ,ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΑΙΚΗΣ ΦΟΡΕΣΙΑΣ & ΚΕΝΤΗΜΑΤΩΝ (ΦΙΛΟΞΕΝΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ),ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ ΣΠΙΤΙ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ

Υποδομές Υγείας πρόνοιας

ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ   , ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ 4 , ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ                                                                                                                                                

Υποδομές Αθλητισμού:

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ ΜΕ ΓΗΠΕΔΟ ΧΛΟΟΤΑΠΗΤΑ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΤΙΣΜΟ ΓΙΑ ΚΑΛΥΨΗ ΑΓΩΝΩΝ ΜΕΧΡΙ Β΄. ΕΘΝΙΚΗΣΓΗΠΕΔΟ 5Χ5  ,ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ -ΣΧΟΛΗ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΤΕΧΝΩΝ , ΓΗΠΕΔΟ ΜΠΑΣΚΕΤ-ΒΟΛΕΥ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΟΦΩΤΙΣΜΟ

Υποδομές τουρισμού:

ΛΙΜΑΝΙ,   ΜΑΡΙΝΑ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ 68 ΘΕΣΕΩΝ, Συνεδριακοί Χώροι ΣΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ ΤΟΥ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,   Πνευματικό Κέντρο Νεότητας,     Δανειστική Βιβλιοθήκη Δήμου Πλωμαρίου,   Δανειστική Βιβλιοθήκη Γυμνασίου Πλωμαριου, Βιβλιοθήκη Λυκείου Πλωμαρίου, Βιβλιοθήκη Λέσχης Πλωμαρίου"Βενιαμιν ο Λέσβιος"

Διαθέτει τους εξής Συλλόγους και Σωματεία

ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΙΕΩΝ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΛΙΕΩΝ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΑΓΡΟΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΚΥΝΗΓΕΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΑΛΟΓΟΥ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΑΛΚΑΙΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΛΕΣΧΗ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ «ΒΕΝΙΑΜΙΝ Ο ΛΕΣΒΙΟΣ»,ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΤΟ ΠΟΛΙΟΝ»,ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ & ΦΙΛΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΑΙΓΕΥΣ» ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΒΕΝΙΑΜΙΝ»,ΣΥΣΤΗΜΑ( 6Ο)  ΝΑΥΤΟΠΡΟΣΚΟΠΩΝ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ ΑΙΜΟΔΟΤΩΝ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΟ ΚΛΙΜΑΚΙΟ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΠΡΟΤΕΚΤΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ,ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΩΜΑΤΙΩΝ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ,ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ & ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΜΠΛΩΜΑΡΙΤΙΚΟΣ,ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΥΡΟΦΟΡΟΥ ΜΑΡΙΑΣ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ

Υποδομές μεταφορών:

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟ,ΛΙΜΑΝΙ (ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΛΕΣΒΟΥ) ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ  ΤΗΣ ΕΥΡΕΙΑΣ ΕΝΔΟΧΩΡΑΣ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΟΥ ΛΑΥΡΙΟΥ. Ο ΔΗΜΟΣ ΛΑΥΡΙΟΥ ΚΑΙ Ο ΔΗΜΟΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΘΕΙ

ΜΑΡΙΝΑ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ 68 ΘΕΣΕΩΝ,ΟΔΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΧΩΡΙΑ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ  ΠΟΛΥΧΝΙΤΟ-ΑΓΙΑΣΟ,ΟΔΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΓΕΡΑ- ΜΥΤΙΛΗΝΗ

ΣΤΟ ΠΛΩΜΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ :

14 ΞΕΝΟΔΟΧΙΑΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ  ΜΕ  486 ΔΩΜΑΤΙΑ ΚΑΙ 964 ΚΛΙΝΕΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΕΝΟΙΚΙΑΖΟΜΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΑ 836 ΚΛΙΝΩΝ

ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΑΠΟ 2004 ΕΩΣ 2009 ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ ΠΟΥ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΣΤΟ ΧΩΡΟ

 "ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΛΙΑΣ" , υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ και του ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ , ΕΛΛΑΔΑ,Διαγωνισμό του DER FEINSCHMECKER,,ΓΕΡΜΑΝΙΑ ,Διαγωνισμό DLG-PRASIDENT , ΓΕΡΜΑΝΙΑ,Ευρωπαϊκό Δίκτυο Περιφερειακής Ανάπτυξης στο 2ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ και ΕΛΙΑΣ Διαγωνισμό International Olive Oil Competition 2007 , ΕΛΛΑΔΑ,TASTY WORLD , ΕΛΒΕΤΙΑ,GREAT TASTE AWARD 2007,   Λονδίνο.,ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ, MARIO SOLINAS " ΙΣΠΑΝΙΑ,Premio Internazionale Biol 2008" ΙΤΑΛΙΑ,INTERNATIONAL PRIZE - CITY OF ANDRIA - THE BEST ORGANIC EXTRA VIRGIN OLIVE OILS FROM AROUND THE WORLD IN COMPETITION,  του Οργανισμού BIOL 2006. ΙΤΑΛΙΑ

Μέχρι και το πρώτο μισό του 20ου αιώνα τα 2/5 της παραγωγής του σαπουνιού στην Ελλάδα παραγόταν στο Πλωμάρι και από Πλωμαρίτες σαπωνοποιούς π.χ. ΠΑΠΟΥΤΣΑΝΗΣ , ΓΕΩΡΓΑΝΤΕΛΛΗΣ , ΜΕΤΑΞΑΣ , ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΗΣ , ΤΡΑΓΑΚΗΣ , ΞΥΠΤΕΡΑΣ κλπ.

Τα παραπάνω υπογράφουν:

ΠΛΩΜΑΡΙ  4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2010

 ΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ & ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛΕΩΣ ΠΛΩΜΑΡΙΟΥ 

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου