Αποτίμησε η μέρα τις ώρες της...

Οξειδόθηκε σήμερα απ΄τα σεργιάνια της στα παζάρια η μέρα από χαρές και λύπες

Αντάμωσε φλυαρία πολλή στων ανθρώπων τις συνάφειες κι είπε να βάλει σφραγίδα σιωπής στα χείλη.
Συρρικνώθηκε στα μέσα της, όχι από φόβο μα από τακτική.
Να ανασυνταχτεί.
Σμήνος από πετούμενα συντρόφεψε το βηματισμό της που έμοιαζε με πιτσίλισμα μαύρης μπογιάς στον ουράνιο καμβά.
Καπνού μυρωδιά από ξύλο καμμένο τύλιξε την ανάσα του καθαρού αέρα που φύσαγε πίσω απ΄τις κεραμοσκεπές.
Ασπριδερός, σα χιονισμένος γεροπλάτανος παρέμεινε ο νους στα συναπαντήματά του, αγέλαστος , ορφανεμένος μα ορθός...
Ένα μικρό φυλλαράκι ξεπετάγιεται πίσω από μια πέτρα, αντιστέκεται ελπιδοφόρα στη συναθροισμένη λόγων και έργων παγωνιά
Αποτιμώντας η μέρα τις ώρες της , υπέκυψε στο βασίλεμα του ήλιου δίχως αντίσταση, παραδομένη στη θαλπωρή του...

Μαριάνθη Βάμβουρα- Γιάνναρου

Με κυριεύεις...

Με κυριεύεις!
Κραυγές πορφυρές πλείστες.
Φιγούρα πύρινη η ψυχή σου
Δίχως αρχή, δίχως περίγραμμα.
Αντανάκλαση ώχρας και τόνος άλυκου χρώματος
σε σχέση οσμωτική, η δύναμή σου.
Αναβλύζει από τα έγκατα της συνείδησής σου
σε χειμαρρώδη ροή μεγαλουργεί.
Αφανίζει το φόβο, νικά το σκοτάδι
τις αισθήσεις εκστασιάζει ,
αμέτρητες κακοκεφιές διασκεδάζει.
Χορεύουν οι φλόγες της συνείδησης σου
Σκορπώντας στον μαύρο ουρανό σπινθιροβόλα γεννήματα
Από στοχασμούς, εικόνες, λαλίσματα…
Με κυριεύεις!

Όταν έγραφα τους παραπάνω στίχους δεν είχα σε καμιά περίπτωση κατά νου να τους ανεβάσω σε τούτο το χώρο. Πολλοί από εσάς τους φίλους μου θα τους έχετε ήδη διαβάσει στον άλλο προσωπικό μου χώρο στο facebook. Όπως και η Αστοριανή  που όταν τους διάβασε με παρότρυνε να τους γράψω και στην ιστοσελίδα μου. Ας μην της "χαλάσω" λοιπόν το χατίρι. 

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Ανδρέας Π. Καμπάς, Ο «πατριάρχης» της Μεσογαίας»

Την συναρπαστική ιστορία του ανθρώπου που «άνοιξε δρόμους» για την ελληνική οινοποιία, του Ανδρέα Π. Καμπά, αφηγείται το ιδιαίτερα επιμελημένο βιβλίο που θα παρουσιαστεί τη Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012, στο εντευκτήριο του Ελληνικού Ιππικού Ομίλου, με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση της Ρωξάνης Μάτσα, της μοναδικής απογόνου του που κληρονόμησε «το γονίδιο της αμπελοκαλλιέργειας» και εξακολουθεί να το «αναδεικνύει» με συνέπεια και ιδιαίτερο μεράκι ως και σήμερα, στο κτήμα της, στην Κάντζα Παλλήνης.
Το βιβλίο έχει τίτλο «Ανδρέας Π. Καμπάς, Ο «πατριάρχης» της Μεσογαίας», συγγραφείς του είναι η Εμμανουέλα Νικολαίδου και Ζέτα Παπαγεωργοπούλου, την καλλιτεχνική επιμέλειά του είχε ο Δημήτρης Βίδος και μέσω των σελίδων του, αναδεικνύεται με έγκυρο και παραστατικό τρόπο το συναρπαστικό success story ενός ανθρώπου που μέσα του έκαιγε η φλόγα της φιλοδοξίας, το χτίσιμο - και έπειτα η κατάρρευση της οινικής αυτοκρατορίας του.

Πρόκειται για την καταγραφή της ιστορίας της οικογένειας Καμπά όπως αυτή αναδεικνύεται μέσα από το πολύτιμο αρχειακό υλικό που πέρασε στα χέρια της Ρωξάνης Μάτσα, φωτογραφίες, επιστολές, δημοσιεύματα, βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς, παλιές ετικέτες και βέβαια τις αφηγήσεις των γονιών και των παππούδων της για τον άνθρωπο που έβαλε τις βάσεις της σύγχρονης οινοποιίας στην Ελλάδα, του Ανδρέα Π. Καμπά.



Όταν όλα τα παραπάνω πληροφορήθηκα από τον ιστοχώρο " Νεολόγος Αττικής" έφερα στο νου μου τα μπουκάλια από " Βερμούτ Καμπά" και τις ετικέτες τους  ως ενθύμια , αλλοτινών καλών εμπορικών εποχών. 
Προϊόντα "Ανδρέα Καμπά" πουλούσε μισό αιώνα πίσω και περισσότερο ο παππούς μου Δημήτρης και ο πατέρας μου Γιώργος (μετά) στο μαγαζί μας. Όταν ήταν καθαρά εμπορικό προτού μετατραπεί σε Πρακτορείο Τύπου και Γραφείο Ολυμπιακής Αεροπορίας, γεγονός που παραμέρισε και υποβάθμισε πλέον το εμπορικό τμήμα. 
Έτσι λοιπόν έμειναν και κρατήσαμε αυτά τα μπουκάλια ως συλλεκτικά κομμάτια να μας θυμίζουν πολλά...

" ΒΕΡΜΟΥΤ ΚΑΜΠΑ"

ΣΥΛΛΕΚΤΙΚΑ ΕΝΘΥΜΙΑ.

Το πρώτο και μακροβιότερο απόσταγμα κρασιού - Brandy
Καμπάς Ανδρέας
H “Ανδρέας Καμπάς Οινοποιητική Α.Ε.” αποτελεί την παλαιότερη οινοποιητική εταιρεία της Αττικής. Η ιστορία της ξεκίνησε το 1869, όταν ο Ανδρέας Καμπάς εγκατέστησε μία μικρή μονάδα παραγωγής brandy στην οδό Ρηγίλλης.
Αυτό ήταν το πρώτο ελληνικό απόσταγμα κρασιού που κυκλοφόρησε εμφιαλωμένο στην Ελλάδα με την ονομασία «ΚΟΝΙΑΚ-ΚΑΜΠΑ».
H “Ανδρέας Καμπάς Οινοποιητική Α.Ε.” επεκτάθηκε στις αρχές του αιώνα δημιουργώντας νέες εγκαταστάσεις παραγωγής κρασιού και ούζου στην Κάντζα Αττικής. Το 1920 υπήρξε η δεύτερη εταιρεία του κλάδου που μπήκε στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών.
 Σήμερα η “Ανδρέας Καμπάς Οινοποιητική Α.Ε.” ανήκει στον όμιλο «Μπουτάρη». Το σήμα “Cambas” έχει 18 ετικέτες και έχει υιοθετήσει σύγχρονες τεχνικές όπως η σφράγιση των κρασιών με τα νέου τύπου βιδωτά πώματα αντί του φελλού, καθώς και η προσφορά ποιοτικού κρασιού σε συσκευασία με ασκό. (Από το http://www.tovivlio.gr )

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

Βυθού ανεκάλυψε πυθμένα!

Καλημέρα πάντες ω! αδερφοί ακούσατε την σήμερον εορτήν,

σήμερον τα Φώτα και εορτή και λαμπρά ημέρα Δεσποτική.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Εν αρχήν ως ήρχισεν ο Θεός έκτισε την γην και τον ουρανόν,

ύστερον δε πάλιν από αυτά έκαμε τα ζώα και τα φυτά,

έκαμεν την θάλασσαν ποταμούς τον μέγαν Ιορδάνην και αλλουνούς.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Μα και Ιησούς ο φιλάνθρωπος ήλθεν εις τον κόσμον ως άνθρωπος,

δία να λυτρώσει πάντας ημάς από αυτάς τας χείρας τας μιεράς.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Και τον Ιωάννην εζήτησε και στο βάπτισμά του τον έκραξε,

- Ιωάννη Πρόδρομε σε ζητώ στον μέγαν Ιορδάνην να βαφτισθώ.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Και ο Ιωάννης του έλεγε και σφοδρώς το σώμα του έτρεμε,

- πώς να σε βαπτίσω ω! Λυτρωτά όπου η χειρ μου τρέμει και δειλεία,

πως τολμώ να βάλω την χείρα μου εις την κορυφή του Σωτήρα μου.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

- Άφες φόβον Πρόδρομε σου ζητώ στον μέγαν Ιορδάνην να βαπτισθώ.

τότε τον βαπτίζει ο Βαπτιστής και έλαμψεν η έρημος παρευθύς.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Και το πνεύμα ως είδος περιστεράς και λευκής και ωραίας και καθαράς,

και φωνή ηκούσθει εκ του πατρός ούτος είν’ υιός μου αγαπητός,

και τα Χερουβείμ θυμιάζουσι και τα Σεραφείμ τον δοξάζουσι.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Δια τούτο πάντες ω! αδερφοί ακούσατε την σήμερον εορτήν,

να την εορτάσωμεν αδερφοί ότι είναι ημέρα Δεσποτική.

Καλημέρα καλημέρα καλή σου μέρ’ αφέντη με την κερά.

Θεοφάνια ή Θεοφάνεια, Φώτα, Ολόφωτα, Μεγάλος Αγιασμός!!! Ημέρα μεγάλης εορτής της χριστιανοσύνης. Αγιάζονται τα ύδατα, "φωτίζονται" τα νερά, τρέχει καθαρό νερό αγιασμένο, φωτισμένο να "ξεπλύνει" τον άνθρωπο να τον ξαναγεννήσει μαζί με τη φύση.

Ο Ιησούς, το παιδί του Θεού βαπτίζεται στον Ιορδάνη ποταμό.

Καταδύεται στα ύδατα , στα ιορδάνεια νάματα και θριαμβεύει η αγάπη.

Ολοκληρώνονται έτσι οι μεγάλες γιορτάδες του Δωδεκαημέρου.

Χρόνια  Πολλά και Φωτισμένα!!

                                                                                      Μαριάνθη Βάμβουρα- Γιάνναρου

Αρχή του χρόνου...

Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
ψιλή μου δεντρολιβανιά
Κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ' άγιο θόλος

Αγιος Βασίλης έρχεται
και δε μας καταδέχεται
από την Καισαρεία
συ σ' αρχόντισσα κυρία

Βαστάει πένα και χαρτί
Ζαχαροκάντυο ζυμωτή
Χαρτί χαρτί και καλαμάρι
δες και με το παλικάρι

Αρχή κάλαντα κι αρχή του χρόνου κι αρχή του χρόνου
Πάντα κάλαντα, πάντα του χρόνου πάντα του χρόνου.

Θερμές από καρδιάς ευχές για μια καινούρια χρονιά γεμάτη 

ΥΓΕΙΑ

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΕΥΤΥΧΙΑ!!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

2012

Μαριάνθη

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Κρύο τάντανο έκανε, παραμονή Χριστούγεννα. Ο αγέρας σα να΄τανε κρύα φωτιά κ΄έκαιγε. Μα ο κόσμος ήτανε χαρούμενος γεμάτος κέφι. Είχε βραδιάσει κι ανάψανε τα φανάρια με το πετρόλαδο. Τα μαγαζιά στο τσαρσί φεγγοβολούσανε , γεμάτα απ΄όλα τα καλά. Ο κόσμος μπαινόβγαινε και ψούνιζε, από το΄να το μαγαζί έβγαινε, στ΄αλλο έμπαινε. Κι όλοι χαιρετιόντανε και κουβεντιάζανε με γέλια, με χαρές.

Οι μεγάλοι καφενέδες ήτανε γεμάτοι καπνό από τον κόσμο που φουμάριζε. Ο καφενές τ΄Ασημένιου είχε μεγάλη φασαρία, χαρούμενη φασαρία. Είχε μέσα δυο σόμπες και τα τζάμια ήτανε θαμπά, απ΄όξω έβλεπες σαν ίσκιους τους ανθρώπους. Οι μουστερήδες είχανε βγαλμένες τις γούνες από τη ζέστη, κόσμος καλός, καλοπερασμένοι νοικοκυραίοι.
Κάθε τόσο άνοιγε η πόρτα και μπαίνανε τα παιδιά που λέγανε τα κάλαντα. Άλλα μπαίνανε, άλλα βγαίνανε. Και δεν τα λέγανε μισά και μισοκούτελα , μα τα λέγανε από την αρχή ίσαμε το τέλος, με φωνές ψαλτάδικες , όχι σαν και τώρα που λένε μοναχά πέντε λόγια μπρούμυτα κι ανάσκελα και κείνα παράφωνα.
Αντίκρυ στον μεγάλο καφενέ τ΄Ασημένιου ήτανε κάτι φτωχομάγαζα , τσαρουχάδικα, ψαθάδικα και τέτοια Ίσια- ίσια αντίκρυ στη μεγάλη πόρτα του καφενέ ήτανε ένα μικρό καφενεδάκι , το πιο φτωχικό, σ΄όλη την πολιτεία, μια ποντικότρυπα.
Ενώ ο μεγάλος καφενές φεγγοβολούσε και τα τζάμια ήτανε θολά από τη ζέστη , η ποντικότρυπα ήτανε σκοτεινή, γιατί η λάμπα , μια λάμπα τσιμπλιασμένη, μια άναβε , μια έσβηνε, όπως έμπαινε ο χιονιάς από τα σπασμένα τζάμια της πόρτας....
(........)

Στο τσαρσί λιγόστευε η φασαρία, μα στους μαχαλάδες γυρίζανε τα παιδιά με τα φαναρια και λέγανε τα κάλαντα στα σπίτια. Οι πόρτες ήτανε ανοιχτές , οι νοικοκυραίοι οι νοικοκυράδες και τα παιδιά τους , όλοι ήτανε χαρούμενοι κ΄υποδεχόντανε τους ψαλτάδες και κείνοι αρχίζανε καλόφωνοι σαν χοτζάδες:

" Καλήν εσπέραν άρχοντες, αν είναι ορισμός σας,

Χριστού την θείαν γέννησιν να πω στ΄αρχοντικό σας..."

(....)
Αβραμιαία πράγματα! Τώρα στεγνώσανε οι άνθρωποι και γινήκανε σαν ξερίχια από τον πολιτισμό! Πάνε τα παλιά χρόνια!...Στολιζόντανε όλοι, βάζανε τα καλά τους και πηγαίνανε στην εκκλησιά. Σαν τελείωνε η Λειτουργία γυρίζανε στα σπίτια τους . Οι δρόμοι αντιλαλούσανε από χαρούμενες φωνές
Οι πόρτες των σπιτιών ήτανε ανοιχτές και φεγγοβολούσανε. Τα τραπέζια περιμένανε στρωμένα μ΄άσπρα τραπεζομάντιλα, κι είχανε απάνω ό,τι βάλει ο νους σου. Φτωχοί και πλούσιοι τρώγανε πλουσιοπάροχα , γιατί οι αρχόντοι στέλνανε απ΄όλα στους φτωχούς. Κι αντίς να τραγουδήσουνε στα τραπέζια , ψέλνανε το " Χριστός γεννάται δοξάσαται ", " Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει" , " Μυστήριον ξένον ορώ και παράδοξον". Αφού ευφραινόντανε απ΄όλα, πλαγιάζανε αξέγνοιαστοι, σαν τ΄αρνιά που κοιμόντανε κοντά στο παχνί, τότες που γεννήθηκε ο Χριστός εν Βηθλεέμ της Ιουδαίας.

Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το κεφάλαιο "Παραμονή Χριστούγεννα " που συνέγραψε στο " Το Αϊβαλί η πατρίδα μου" ο Φώτης Κόντογλου. 

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΕ ΤΗ ΓΙΩΤΑ ΦΩΤΟΥ!!

Η σημερινή ημέρα ήταν ιδιαίτερη!! 

 Ξεχωριστή θα έλεγα , αφού απολαύσαμε αισθήματα πληρότητας και χαράς στο Σχολείο , το 7 Δημοτικό Νεάπολης,  με την ευκαιρία της επίσκεψης στα δύο τμήματα της Δευτέρας τάξης , της συγγραφέα και εκπαιδευτικού Γιώτας Φώτου.

Αφορμή στάθηκε το βιβλίο της συγγραφέα " Τα Χριστουγεννιάτικα δώρα της Γαβριέλας" που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Γιορτινό, ευχάριστο, με ζωντανή εικονογράφηση, επίκαιρο!!

Η συγγραφέας στάθηκε και περπάτησε ανάμεσα στα παιδιά, κουβέντιασε μαζί τους ώρα πολλή, τα άκουσε, αντάλλαξε απόψεις, ιδέες και είδε δείγμα των δραστηριοτήτων τους.

Τους μοίρασε στο καθένα χωριστά ένα καραβάκι με ένα ποιήμα σχετικό που έγραψε η Μ. Γουμενοπούλου και το βιβλίο των ευχών που το καθένα έγραψε μέσα μια ευχούλα.

Με τις ευχούλες στο χέρι !!

Έβγαλε την αγάπη από την καρδιά της και την ακούμπησε γραμμένη να μένει στα βιβλία τους.

Το βιβλίο, το καραβάκι με το ποίημα  δώρο από τη συγγραφέα και το τευχίδιο δραστηριοτήτων από εμένα για κάθε μαθητή.

Όλοι μαζί για να θυμόμαστε!! 

Είναι πλέον γνωστό και αντιληπτό πως η διαδικτυακή αρχικά γνωριμία με τη Γιώτα Φώτου έχει εξελιχθεί σε προσωπική σχέση φιλίας και εκτίμησης. Την έχω δει και σε άλλες παρουσιάσεις των βιβλίων της  σε πολυχώρους και γνώριζα πόσο ζεστή παρουσία έχει, πόσο επικοινωνιακή είναι, πόσο παραμυθού που κάνει τα παιδιά να κολλάνε γύρω της σαν πασπαλισμένα με άχνη ζάχαρη να είναι τα λόγια και οι κινήσεις της. Γιαυτό και ήταν ιδιαίτερη η χαρά μου προσμένοντας την επίσκεψή της στο σχολείο. Αυτό όμως που δε φανταζόμουν  ήταν πως σήμερα, στην τάξη μέσα, θα με έκανε να ξεχαστώ, να πάψω να΄μαι δασκάλα και να γίνω παιδί μαζί με τα παιδιά ώστε να ζήσω τη μαγεία της συνάντησης με μια συγγραφέα. Σα να βρεθήκαμε όλοι σε ένα ονειρικό σύννεφο.

Στα τελειώματα αυτής της ανάρτησης θέλω να μένει γραμμένο πως τα παιδιά ενθουσιάστηκαν και μου ζήτησαν να την ξανακαλέσω. Νομίζω πως αυτό τα λέει όλα!!

Την ευχαριστούμε για την απόλαυση της επικοινωνίας, της συνάφειας, της οσμωτικής σχέσης με τους μαθητές. 

Για τη μαγεία!! 

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΜΠΟΣΙΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Την Πέμπτη 15 Δεκεμβρίου στις 7 το βράδυ ξεκινούν οι εργασίες του 25ου Διεθνούς Επιστημονικού Συμποσίου " Χριστιανική Θεσσαλονίκη"  στο αμφιθέατρο της Μονής Βλατάδων (Επταπυργίου 64).
Το ειδικό θέμα για τη φετινή χρονιά είναι: " Χριστιανικές Κοινότητες Θεσσαλονίκης κατά την Οθωμανική Περίοδο."
Την έναρξη του Συμποσίου θα πλαισιώσει με μουσικό πρόγραμμα η Χορωδία της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ.
" Το νομικό καθεστώς της λειτουργίας των Χριστιανικών Κοινοτήτων κατά την Τουρκοκρατία", " Ο ρόλος της ορθοδόξου Ελληνικής Κοινότητος Θεσσαλονίκης στην ίδρυση του Παπάφειου Ορφανοτροφείου", " Οι δικαστικές αρμοδιότητες της Δημογεροντίας της Θεσσαλονίκης κατά τα έτη 1874-1884 και 1890-1904", " Οι νεομάρτυρες της Θεσσαλονίκης. Τυπολογία και θεολογικοί χωρισμοί" είναι μερικά από τα ενδιαφέροντα θέματα που θα αναπτυχθούν κατά την εξέλιξη των εργασιών του Συμποσίου.


Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής είναι ο Μητροπολίτης Τυρολόης και Σερεντίου , Ομ. Καθηγητής και τ. Πρύτανης του ΑΠΘ , Π. Ροδόπουλος.
Γραμματειακή Υποστήριξη: Πρωτ. Πέτρος Κόνονιουκ, Πρεσβ. Γαβριήλ Μαντρίλα και Νικόλαος Γιάνναρος θεολόγος,υποψ. διδάκτορας ΑΠΘ
Το Συμπόσιο θα διαρκέσει μέχρι και το Σάββατο 17 Δεκεμβρίου.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΜΥΡΟΙΣ

Εικόνισμα του Αγίου Νικολάου στο κεντρικό κλίτος του ναού στο Πλωμάρι.

Νικολάου του εν Μύροις.

Κεντρική άποψη από το εσωτερικό του ναού. 
"Τω 1847, Μαϊου 6" μπαίνει ο θεμέλιος λίθος του ναού προς τιμήν του Αγίου Νικολάου και παραμένει μέχρι σήμερα χαραγμένο στην επιγραφή που φαίνεται από τα δυτικά στον περίβολο του ναού.

" Η Κοίμησις του Αγίου Νικολάου "
Αγιογραφία στο δεξί κλίτος προς το ύψος του τέμπλου


Γιορτάζει ο Άγιος των θαλασσών. Ο αρμυρής, ο θαλασσινός, ο ασπρογένης Άγιος Ανατολής και Δύσης. Ο Άγιος Νικόλαος. Ο προστάτης των ναυτικών, των θαλασσοδαρμένων. 
Αλλά και των ορφανών, των πτωχών , των πεινασμένων...
 Όπως όλοι οι θαλασσινοί τόποι έτσι και το Πλωμάρι γιορτάζει τον Άγιο Νικόλαο. Τον Πολιούχο και προστάτη του.




Όλες τις παραπάνω εικόνες από το μητροπολιτικό ναό του Αγίου Νικολάου Πλωμαρίου κράτησα φέτος το καλοκαίρι.

Μαριάνθη Βάμβουρα- Γιάνναρου.

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΜΗΝΑΣ ΓΙΟΡΤΑΡΗΣ

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ ΜΗΝΑΣ ΤΩΝ ΓΙΟΡΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ!!!

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!

Μαριάνθη