Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Άγια νύχτα!!!


Αυτές τις άγιες ημέρες των εορτών  του Δωδεκαημέρου είχαμε την ευκαιρία να απολαύσουμε μία υπέροχη εκδήλωση από τα παιδιά του Κατηχικού της Ενορίας Παναγίας Φανερωμένης.
 Με κατανυκτική απόδοση ύμνων, ποιημάτων και θεατρικών γίναμε κοινωνοί της ευφρόσυνης και ελπιδοφόρας ατμόσφαιρας που δημιουργεί το μέγα γεγονός της ενανθρωπήσεως του Θείου βρέφους.
Το πρώτο θεατρικό από τα μικρά παιδιά του κατηχητικού αναφερόταν στο γεγονός της Γεννήσεως.

Λεπτομέρεια από την εικόνα της Γεννήσεως. Και ο γιος μου  Παναγιώτης, Ιωσήφ. 

Άγγελος Κυρίου τείνει το χέρι στο βοσκό (ο γιος μου Γιώργος) και τους οδηγεί στο Θείο βρέφος. 

 Οι Μάγοι με τα δώρα συμπληρώνουν το σκηνικό της αναπαράστασης του ιστορικού της Γεννήσεως από τα μικρά παιδιά του κατηχητικού.
Τα μεγαλύτερα παιδιά, μας κατέπληξαν με την θεατρική απόδοση της ιστορίας " Τα Χριστούγεννα του μπαρμπα-Πανώφ".
Υπέροχα σκηνικά , διάλογοι, σκηνική παρουσία των παιδιών , έκαναν τους παρευρισκόμενους να ζήσουν τα μηνύματα της τόσο ανθρώπινης ιστορίας και να συγκινηθούν.


Είναι ανήμερα Χριστούγεννα. Ο μπάρμπα-Πανώφ, ο μοναχικός γερο-τσαγκάρης, περιμένει έναν ξεχωριστό Επισκέπτη. Βρίσκεται σε έξαψη. . . Αλλά τι κρίμα, τα πράγματα δεν έρχονται όπως τα περιμένει.

Πολλοί οι άλλοι επισκέπτες... μεγάλος ο προβληματισμός και η απαντοχή του συμπαθητικού τσαγκάρη.

Ακόμη μια σκηνή από το αριστούργημα του Τολστόι και μερική άποψη της κατάμεστης αίθουσας.


Μια γωνιά με δημιουργίες των παιδιών του κατηχητικού του ιερού ναού Παναγίας Φανερωμένης Θεσσαλονίκης. www.ierosnaospanagiasfaneromenis.blogspot.com   

Μαριάνθη Βάμβουρα

Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Μυρίζει Χριστούγεννα!!!

Μέρες ελπίδας , μέρες χαράς,   ευφρόσυνες για το μέγα γεγονός της γεννήσεως του Θείου Βρέφους που έκοψε την ιστορία της ανθρωπότητας στα δύο  . 
Χριστούγεννα!!!!

Χριστούγεννα των παραμυθιών.
Χριστούγεννα της Αγάπης.
Σε κάθε χώρο, σε κάθε τόπο, κάθε γωνιά...
Η γιορτή των παιδιών δικαιωματικά, της μαγείας, του ονείρου και του ονειρικού!!!
Αυτή την ατμόσφαιρα μαγείας δεν μπορούσαμε παρά να ζήσουμε και στην τάξη τούτες τις μέρες. 
Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας με το φωτεινό αστέρι να μας οδηγεί στα μέρη που το παιδί του Θεού ανοίγει τα μάτια του για να φωτίσει την Οικουμένη. 


 Ιχνηλατήσαμε τον χάρτη της Παλαιστίνης και περπατήσαμε στα μέρη του Χριστού...Στη Βηθλεέμ, τη Ναζαρέτ, τον Ιορδάνη ποταμό.

 Κάθε μαθητής με την αισθητική του!!


Πασπαλιστήκαμε στη λάμψη της χρυσόσκονης και γίναμε στολίδια του χριστουγεννιάτικου δέντρου.


Τα Χριστούγεννα και η Πρωτοχρονιά δεν παύουν να εμπνέουν , δεν παύουν να μαγεύουν κι ίσως γιαυτό να θέλουμε να μας ακολουθούν όλη τη χρονιά. Έτσι είπαμε να φτιάξουμε και το ημερολόγιο -κουτάλα , σπάτουλα!! 


Πολύχρωμες κορδέλες, ασημί και χρυσός μαρκαδόρος, διάφορα στολίδια  μπόλικη φαντασία και καλή διάθεση ....οι βοηθοί μας!!! 


Στο τέλος είπαμε να κλείσουμε την αγάπη μας σ΄ένα βαζάκι μέσα.  
 
 Διάφανο γυαλί , αστραφτερό σαν το Φως του Αστεριού της Αγάπης!!


Κάπως έτσι και με πολλά άλλα ξεκινήσαμε να βρούμε τη δική μας Βηθλεέμ στην Τετάρτη Τάξη του 1 ου Δημοτικού Σχολείου Νεάπολης.
Κάπως έτσι... με αυτή τη λαχτάρα και γλυκιά απαντοχή ζούμε και τα φετινά Χριστούγεννα !!!

Μαριάνθη Βάμβουρα

Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

Δεκέμβριος!!






Στη γεύση του πορτοκαλιού, στ΄άρωμα της κανέλας , σ΄ένα κλαδί του έλατου στολισμένο 
δεχόμαστε το αντάμωμα του γιορτινού Δεκέμβρη. 
Του Δεκέμβρη της θαλπωρής και της αγάπης. 
Των ονείρων, των προσδοκιών , του παραμυθιού!
Των Χριστουγέννων!!!
Καλό κι ευλογημένο μήνα!!!!

Τετάρτη, 20 Νοεμβρίου 2013

ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ!!


Τα Εισόδια της Θεοτόκου στις 21 του Νοέμβρη και ο νους μου φεύγει στην Παναγιά στα Κουτρούλια.
Τα Κουτρούλια τα πολύ αγαπημένα. Των παιδικών μου χρόνων, τα Κουτρούλια του καλοκαιριού ...
Έστω κι αν γιορτάζουμε οι Πλωμαρίτες τον Δεκαπενταύγουστο εκεί, ο ναός τιμάται στα Εισόδια της Θεοτόκου.
Ο τσιμεντόστρωτος δρόμος οδηγεί στο ξωκλήσι που το περιτριγυρίζουν τα λιόδεντρα και το δροσίζει η αύρα από τη θάλασσα του Αιγαίου.

 Ο εξωτερικός χώρος του ναού τη μέρα του Δεκαπενταύγουστου φέτος. Πάντα φροντισμένος από την αγάπη και το σεβασμό. 
Η Παναγιά στα Κουτρούλια είναι σημείο αναφοράς για τους Πλωμαρίτες. Τους απανταχού. 
Έχουν σημάδια πως ακούει κάθε κρυφό, κάθε βουβό χτύπο της καρδιάς τους και ανταποκρίνεται. 

Αγκαλιές πράσινης φυλλωσιάς, και στο βάθος το Πλωμάρι με τη θάλασσα του Αιγαίου , έτσι όπως φαίνεται από τα Κουτρούλια. 

Ο τρούλος του ναού της Αγίας Παρασκευής .  

Γιορτή λοιπόν των Εισοδίων της Θεοτόκου μες στο Νοέμβρη και επιλέγω να κλείσω αυτή την ελάχιστη αναφορά με ένα εικόνισμα από το τέμπλο του ναού της Παναγίας στο Μεγαλοχώρι . 
 


Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τὸ προοίμιον, καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις ἐν Ναῷ τοῦ Θεοῦ, τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται, καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται. Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν, Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις.

Μαριάνθη Βάμβουρα

Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

Σύναξις των Αρχαγγέλων

 
 
Τῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγωv, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας, Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων.


Μαριάνθη

Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

ΟΧΙ

Απ΄τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά!!!

Οι Έλληνες του 1940 είπαν το ΟΧΙ στον κατακτητή. 
Του έκλεισαν την πόρτα.
Φώναξαν ΑΕΡΑ!!!! 


Αντιστάθηκαν παρόλο που κακοπάθησαν .... 


Πείνασαν... 

"Σειρήνες και κωδωνοκρουσίες. Δευτεριάτικο πρωινό. Ανήσυχες μορφές στα παράθυρα. Κοιτάζονται οι γείτονες, συνεννοούνται με το βλέμμα και μένουν σύμφωνοι. Τα πάντα για την Τιμή. Δεν είναι η μανία του πολέμου που τους εμπνέει, δεν είναι το πάθος της περιπέτειας. Είναι η αίσθηση της αξιοπρέπειας. Όταν αυτή είναι εκτεθειμένη σε κινδύνους, τότε το τροπάριο της ειρηνοφιλίας διακόπτεται. Όχι από αγάπη προς τον πόλεμο. Από αγάπη προς αυτήν την Ειρήνη. Γιατί τίποτα δεν εξυπηρετεί την Ειρήνη χειρότερα από τη καλοπροαίρετη διάθεση των λαών να δέχονται ραπίσματα. Κακός είναι ο πόλεμος. Αλλά δεν υπάρχει κάτι πιο απαίσιο κι απ' αυτόν, η λάσπη που πέφτει και κηλιδώνει τις υπολήψεις των λαών, όταν θελήσουν να την αποφύγουν με θυσία της Τιμής τους. Τέτοιες κηλίδες δεν είναι ικανό τίποτα να τις καθαρίσει. Ούτε το σβήσιμο της γενεάς που τις έχει προκαλέσει. Οι γενεές φεύγουν, αλλά μένουν οι σελίδες της Ιστορίας, για να θυμίζουν τη ντροπή. Μένουν οι μεταγενέστεροι και ζητούν ευθύνες από τη στάχτη μας..." 
έγραψε στις 29 Οκτωβρίου 1940 στην εφημερίδα Ελεύθερο Βήμα ο Παύλος Παλαιολόγος.  

Μαριάνθη Βάμβουρα.






Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Δημητρίου του Μυροβλύτου

Ο Άγιος Δημήτριος-(Θεσσαλονίκη-εσωτερικό ναού)






Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις, σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.  

Μαριάνθη Βάμβουρα.

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Ημέρα άρτου.


 «Καὶ δὸς ἡμῖν σήμερον τὸν ἄρτον ἡμῶν τὸν ἐπιούσιον»



Μαριάνθη Βάμβουρα

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Ανησυχούν… οι ησυχίες…








Αναστέναξε ο άνεμος στους ώμους της λύπης και έπιασε βροχή από δάκρυα.
Μέχρι και τα ανήλια φύλλα της καρδιάς του ένιωσαν τη ψύχρα που έπιασε από τον σπαραγμό.
 Έμεινε να κοιτάζει τις λέξεις βουβός , κενές περιεχομένου… άνευ αντικρίσματος αφού όλα ξοδεύτηκαν σ΄απατηλών στιγμών αποταμιεύσεις.
Ανησυχούν… οι ησυχίες…
Μια φαρσοκωμωδία οι ημέρες, σε καρτερίες ξοδεύονται, ελπίδες γεννούν οι νύχτες ισχνές τόσο που διαλύονται σ΄ ελάχιστη ακτίδα του πρώτου φωτός της μέρας .  

 Μαριάνθη Βάμβουρα


Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού.



«Σταυρός, ο φύλαξ πάσης της οικουμένης. Σταυρός, η ωραιότης της Εκκλησίας.
Σταυρός, βασιλέων το κραταίωμα Σταυρός, πιστών το στήριγμα.
Σταυρός, αγγέλων η δόξα και των δαιμόνων το τραύμα»



Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου, νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα. 

Μαριάνθη Βάμβουρα

Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

Σε αποχαιρετισμό θέρους...






Παραλία Νυφίδας Λέσβου.



 Δρομείς του ουρανού τα σύννεφα επιδίδονται σε αποχαιρετισμό του θέρους. 
Σκορπίσανε οι παρέες σαν την άμμο  στο φύσημα του πρώτου δροσερού θαλασσινού αέρα . 
Ήχους ατέρμονων εξομολογήσεων μένουν να φυλάνε τα κοχύλια και τα βότσαλα παραπονιούνται στο κύμα που τα χτυπά  . Μένουν συνθέσεις διακοσμητικές σε γωνιές σπιτιών για να θυμίζουν… Θαμπώνουν οι στραφταλισμοί  και ο γιαλός το υπομένει μοιρολατρικά .
Χάνονται οι φωνές και σβήνουν τα χαμόγελα καθώς κλείνουν οι μπουκαπόρτες στα λιμάνια.
 Πού και πού να φανεί κανένα ξεχασμένο κουβαδάκι δίπλα σε πύργους άμμου που έχουν καταρρεύσει δίπλα σε ορφανές ομπρέλες θαλάσσης .
 Διέξοδο ψάχνουν τα αισθήματα σε μαβιά ηλιοβασιλέματα που τα ντύνει το ρίγος του φθινόπωρου. Υπερατλαντικά ταξίδια κάνουν το νου συνταξιδιώτη αποδημητικών πουλιών αναζητώντας χλωρή γη και καθαρό ουρανό. 
Τεφτέρια ανοίγουν ίσως και κλείσουν χρωστούμενοι λογαριασμοί. 
Ξύνουν τις μύτες τους τα μολύβια , γομολάστιχα μυρίζει …


Την εικόνα αυτή κράτησα από επίσκεψη σε οικία συγγενών μου το καλοκαίρι . 
  Μαριάνθη Βάμβουρα