Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Ιερές Στιγμές

Η ανάρτηση τούτη δεν είναι δικό μου κομμάτι.  Θα μεταφέρει όσα δύο ιστοχώροι φίλων από το Πλωμάρι δημοσίευσαν με την ευκαιρία της υποδοχής των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νικολάου Μύρων της Λυκίας, από το Άγιο Όρος  την  Τετάρτη, ώρα εσπερινή .

Κατά την προσέγγιση των Ιερών Λειψάνων στο λιμάνι του Πλωμαρίου.

"Με ιδιαίτερες τιμές και μεγαλοπρέπεια υποδεχθήκαμε στο Λιμάνι του Πλωμαρίου τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Νικολάου Επισκόπου Μύρων της Λυκίας του θαυματουργού που έπειτα από δεκαέξι χρόνια μεταφέρθηκαν και πάλι σε τούτον τον ευλογημένο τόπο από το Άγιον Όρος.

Τα Ιερά Λείψανα κατέφθασαν στο λιμάνι στις 7.15 το απόγευμα με το πλοίο "ΑΝΔΡΟΜΕΔΑ" του Πολεμικού Ναυτικού και συνοδεία σκάφους του Λιμενικού. Οι ψαρόβαρκες και τα καΐκια έδωσαν και αυτά το δικό τους τόνο στην υποδοχή τιμώντας έτσι τον προστάτη τους Άγιο των Θαλασσών.

Τα Ιερά Λείψανα του Αγίου Νικολάου στα χέρια του Μητροπολίτη Μυτιλήνης, Ερεσού και Πλωμαρίου κ.κ. Ιακώβου

Στις 7.30 με την έλευση του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Μυτιλήνης, Ερεσού και Πλωμαρίου και του Ιερού Κλήρου της Περιφέρειας, η πομπή με τους ήχους της μπάντας της 98ΑΔΤΕ και του προπορευόμενου Αγήματος των Ναυτών έφθασε στην Κεντρική Πλατεία όπου και απευθύνθηκαν Λόγοι και από τον Δήμαρχο Πλωμαρίου κ. Δημήτρη Βαρβαγιάννη, τον Προϊστάμενο του Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Αιδ. π. Ευστάθιο Μεταξή, τον Αγιορείτη Ιερομόναχο που μετέφερε τα Ιερά Λείψανα Αρχ. π. Κύριλλο και τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη κ.κ. Ιάκωβο. 

Στην κεντρική πλατεία.

Στη Συνέχεια, η Ιερά Πομπή κατευθύνθηκε στον Καθεδρικό Ναό του Πλωμαρίου όπου τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός μετ' Αρτοκλασίας.



Πολύ το πλήθος των πιστών που προσήλθαν να ασπαστούν την Άγια Λειψανοθήκη του Αγίου Νικολάου μέχρι και αργά το βράδυ που έκλεισε ο Ναός.


Το πρωί της Πέμπτης, ημέρα μνήμης της Ανακομιδής των Λειψάνων του Αγίου Νικολάου θα ψαλλεί ο Όρθρος της εορτής και στη συνέχεια θα τελεσθεί Πανηγυρική Θεία Λειτουργία. Το απόγευμα της ίδιας μέρας στις 7 η ώρα, μετά τον Μεγάλο Εσπερινό της εορτής των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, θα γίνει περιφορά των Ιερών Λειψάνων στο Κέντρο της πόλης. Την Παρασκευή στις 10 το βράδυ θα τελεσθεί Ιερά Αγρυπνία." γράφει ο κ. Κωνσταντίνος Ξυπτεράς και δημοσιεύει στον ιστοχώρο του www.plomarinet.gr

Οι εικόνες που πλαισιώνουν την ανάρτηση και μας κάνουν κοινωνούς αυτών των ιερών στιγμών είναι από την ιστοσελίδα-τουριστικό οδηγό για το Πλωμάρι, του κ. Δημήτρη Μαλλιαρού www.plomaricity.gr.

Την αποστολή του φωτογραφικού υλικού έκανε ο κ. Μανώλης Λαγουτάρης που διατηρεί το κατάστημα "Φωτο-Φλασάκι".

Υπάρχουν στιγμές, γεγονότα, καταστάσεις στη ζωή του καθενός που έχουν μια ιδιαίτερη και ξεχωριστή σημασία. Που στέλνουν τα δικά τους μηνύματα και έχουν τη δική τους  αναφορά στο νου και την ψυχή. Τον αγγίζουν και τον συγκινούν με το δικό τους τρόπο. Έτσι και για μένα, έχουν τη δική τους αξία αυτές οι ιερές στιγμές που επαναλαμβάνονται  μετά από δεκάξι χρόνια  στο Πλωμάρι και με βρίσκουν απούσα για δεύτερη φορά. Γιαυτό και τις προβάλλω.

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου


10 σχόλια:

Αστοριανή είπε...

Είναι μεγάλο πράγμα η Πίστη,
Μαριάνθη μου.
Κι περισσότερο όταν οι καιροί δεν βοηθούν σ'αυτό.
Σέβομαι την άποψη εκάστου, μα ΔΕΝ θα με πείσει κανείς ότι η πίστη στην Υπέρτατη Δύναμη δεν είναι ένας σεισμός στη ψυχή και στο μυαλό, να ταρακουνήσει και να τινάξει τη μαυρίλα μακριά, να ξαλαφρώσει το είναι για να προχωρήσει στον ανήφορο...
Να είσαι πάντα καλά, με την οικογένειά σου κούκλα μου,
Υιώτα,
ΝΥ

Dennis Kontarinis είπε...

Αγαπητή μου Μαριάνθη
Χαίρομαι γιά τις όμορφες και γεμάτες θρησκευτική συγκίνηση στιγμές που έζησε το όμορφο νησί σας.
Νάσται όλοι καλά
Ντένης

pylaros είπε...

αγαπητή μου Μαριάνθη.
Μια παροιμία λέεει: Η πίστη κουνάει βουνά.
Είναι από τα Ισπανικά.
Στα πέτρινα χρόνια αυτά στην Ελλάδα ο κόσμος από τη δυστυχία και την πείνα το είχε ρίξει φανατικά στη Θρησκεία, κάθε λίγο και λιγάκι λοιπόν ο παππάς έκανε λετανεία παρακαλώντας την παναγία να βρέξει, να γίνοτν τα σπαρτά γιατί αλλιώς δεν υπήρχε ελπίδα.
Ε! λοιπόν μέχρι να γυρίσει η λιτανεία στην εκκλησία είμαστε μουσκεμένοι...
Τι ήταν δεν ξέρω ίσως η πίστη,
ήμουν και μικρός...

χαιρετισμούς

Γαβριήλ

Μαριάνθη είπε...

Τι να σου πω Γιώτα μου!!!
Απλά πως όσα γράφεις με αποκαλύπτουν. Αυτά είχα κατά νου όταν ξεκινούσα την ανάρτηση.Δεν μπορούσες να οριοθετήσεις καλύτερα το θέμα.
Να είσαι καλά.
Φιλιά!

Μαριάνθη είπε...

Και γω χαίρομαι που σας διαβάζω κ. Ντένη, που δίνετε κομμάτι από το χρόνο και την παρουσία σας.
Εύχομαι όλα καλά!!

Μαριάνθη είπε...

Όπως είπε κι ο Βολταίρος κ. Γαβριήλ Αν δεν υπήρχε Θεός, θα έπρεπε να εφεύρουμε ένα Θεό" και για την ακρίβεια “Si Dieu n’existait pas, il faudrait l’inventer.”. Έστω κι αν το΄πε από τη δική του οπτική βέβαια.
Η δύναμη είναι μεγάλη, τροφοδοτεί κι αγγίζει τις μεταφυσικές αναζητήσεις του σκεπτόμενου ανθρώπου.
Ο καθένας ελεύθερος να επιλέξει.
Αυτό με τις λιτανείες που λες, το έχω ακούσει αλλά και το έχω ζήσει από τα παιδικά μου χρόνια.
Εύχομαι να περάσετε οικογενειακώς καλό Σαββατοκύριακο.
Εμείς εδώ βέβαια γιορτάζουμε τριήμερο του Αγίου Πνεύματος.

ελίτσα είπε...

Είμαι ένας άνθρωπος ένθεος αλλά όχι θρήσκος.. Με εμπνέει η θεϊκή δύναμη που νομίζω μπορούμε να την βρούμε στα πάντα. Και ναός για μένα ειναι ο άνθρωπος που δυστυχώς ασεβεί, έστω και αν λέει ότι πιστεύει..
Τώρα καλά κάνω ή όχι δεν ξέρω..
Καλό βράδυ
σε φιλώ

Ανώνυμος είπε...

Αγαπητή κ. Βάμβουρα

Να γιατί τα έχουν χαμένα ώρες-ώρες μαζί μας οι επίβουλοι του γένους μας : Ενώ μας κόβουν τα μηνιάτικα , μας ξευτελίζουν παγκοσμίως , μας φορτώνουν με αβάσταχτα χρέη και προσπαθούν με κάθε μέσο να γεμίσουν τις καρδιές μας με απελπισία και θλίψη , εμείς , σαν τον αντάρτη της φωτογραφίας που κρατάει περήφανα την σημαία με τον δικέφαλο , εξακολουθούμε να τραγουδάμε μερακλίδικα στα ταβερνάκια , να συζητάμε και να μοιραζόμαστε τις χαρές και τις λύπες μας , να υμνούμε και να δοξολογούμε τον Θεό στις ενορίες και τα μοναστήρια και να υποδεχόμαστε στο νησί με πρωτοχριστιανική κατάνυξη τα λείψανα του Αγίου Νικολάου .
Για μας αυτές οι ιερές στιγμές , όπως τις λέτε ,έχουν πράγματι την ιδιαίτερη και ξεχωριστή τους σημασία . Ότι δηλαδή : Όλα μπορούν να μας τα πάρουν , εκτός από την Ελπίδα . Την Ελπίδα της Πίστης . Αυτή δεν πρόκειται να τους την χαρίσουμε με τίποτα . Λοξίες γαρ.

Καλή δύναμη στον αγώνα.
Με εκτίμηση
Φώτης Μιχαήλ

Μαριάνθη είπε...

Χαίρομαι που πέρασες Λίτσα.
Τώρα όσον αφορά τις μεταφυσικές μας ανησυχίες , όπως γαληνεύει η ψυχή του καθενός. Η πίστη πάντα κατά τη γνώμη μου, δεν είναι μετρήσιμη. Και νομίζω πως η ψυχή του καθενός αναπαύεται , νιώθει γαληνεμένη, όταν δεν την βασανίζουν τα ζιζάνια της υποκρισίας και του φαρισαϊσμού. Όταν είναι αυθεντικός.Δεν μπορώ να με αξιολογήσω αναφορικά με την πίστη,(αυτό μόνο ο Κύριος θα το κρίνει) αλλά φοβάμαι αυτούς που κάνουν μεγάλες μετάνιες και ανάβουν λαμπάδες πάνω από το μπόι τους.
Το μόνο που εύχομαι:Να μη μας ξεσυνεριστεί ο Θεός!!

Μαριάνθη είπε...

Με βρίσκεται απόλυτα σύμφωνη κ. Μιχαήλ στα όσα υποστηρίζετε. Μακάρι τα βήματα, οι πράξεις, του κάθε ανθρώπου να είναι από το φως της Ορθόδοξης πίστης φωτισμένα. Μόνον έτσι πιστεύω θα αποφύγουμε τις κακοτοπιές και δε θα αλλοτριωθούμε. Μόνο έτσι θα νικήσουμε το κακό πνεύμα που θέλει να βασανίζει τη ζωή των ανθρώπων.
Να είστε καλά σας χαιρετώ.