Σάββατο, 20 Ιουνίου 2009

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ



Τρίτη Κυριακή του Ιούνη αύριο και το ημερολόγιο των παγκόσμιων ημερών σημειώνει πως η μέρα είναι αφιερωμένη στον πατέρα.

"Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα"

"Η Γιορτή του Πατέρα ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στην Ουάσιγκτον του 1910, εορτάστηκε για πρώτη φορά η Ημέρα του Πατέρα στις 19 Ιουνίου. Την γιορτή εμπνεύστηκε η κυρία Σονόρα Ντοντ (Sonora Dodd) προς τιμή του πατέρα της Ουίλιαμ Σμαρτ (William Smart), ο οποίος εκείνη την ημέρα είχε γενέθλια. Ο κύριος Σμαρτ έχασε την γυναίκα του κατά την διάρκεια της γέννησης του έκτου παιδιού τους. Μόνος του μεγάλωσε τα έξη του παιδιά σε μια φάρμα στα ανατολικά της πολιτείας Ουάσιγκτον. Η κόρη του, θέλοντας να τον τιμήσει για όσα πρόσφερε στην οικογένεια του, ξεκίνησε αυτή την γιορτή η οποία χρόνο με το χρόνο άρχισε να εξαπλώνεται στις ΗΠΑ. Θερμός υποστηρικτής της ιδέας υπήρξε ο Αμερικανός πρόεδρος Κάλβιν Κούλιτζ (Calvin Coolidge). Ο πρόεδρος όμως που έμελε να υπογράψει το προεδρικό διάταγμα, βάσει του οποίου καθιερώθηκε η 3η Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα, ήταν ο Λίντον Τζόνσον (Lyndon Johnson) το 1966. Πολλές χώρες ακολούθησαν το παράδειγμα των Ηνωμένων Πολιτειών με εξαίρεση την Αυστραλία στην οποία η Ημέρα του Πατέρα εορτάζεται την πρώτη Κυριακή του Σεπτεμβρίου." λένε οι πληροφορίες που αναφέρονται στην ξεχωριστή αυτή μέρα για να πουν "ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ" σε όλους τους πατέρες.

Μέρα τιμής λοιπόν, μέρα αναφοράς στον πατέρα! Στον ένα από τους δύο γονείς του καθενός που είναι πρόσωπο ξεχωριστό και μοναδικό. Στον έναν από τους δύο θεμελιωτές μιας οικογένειας. Στον πατέρα που ο ρόλος του φαίνεται να διαφοροποιείται στην εξέλιξη της κοινωνίας και να φτάνει στις μέρες μας να βρίσκει μια πιο συμμετοχική θέση στην ανατροφή των παιδιών.  

Όπως και να΄χουν τα πράγματα, η σημασία του πατέρα  είναι ιδιαίτερη.  Το άκουσμα του ονόματός του φέρνει διαφορετικά πράγματα για τον καθένα στο νου και την ψυχή.

Εγώ χρωστώ ευγνωμοσύνη στο Θεό για τον πατέρα που μου όρισε. Έστω κι αν αυτή η ευλογημένη φυσική   παρουσία του στη ζωή μου ήταν σύντομη και περιορισμένη. Είναι όμως παντοτινή στο νου και την καρδιά μου.

Παντοτινή για όλα όσα απλόχερα μου πρόσφερε. Για την στροργή του, το ενδιαφέρον του στις σπουδές μου, τη διακριτική αλλά και ουσιαστική του παρουσία στην εξέλιξη της ζωής μου, την όλη υποστήριξή και συνδρομή του, την απεριόριστη και πλουσιοπάροχη αγάπη του.

Στον πατέρα μου Γιώργο λοιπόν που τον θυμάμαι να υπολογίζει και να προσφέρει με αυταπάρνηση στον συνάνθρωπο, να αγαπά τον τόπο του, τις ρίζες του, την παράδοση, τον Θεό!

Που τον θυμάμαι να αφιερώνει τον ελάχιστο ελεύθερο χρόνο του για να συντάξει τα δημοσιεύματά του στον τοπικό τύπο, έτσι για να ξεκουραστεί όπως μου έλεγε,τον θυμάμαι χωμένο στις εφημερίδες και τα περιοδικά, να αγωνιά μήπως δε φτάσει η έντυπη ενημέρωση εγκαίρως στο Πλωμάρι, μήπως χρειαστεί κάποιος κάτι και δεν μπορεί να του το προσφέρει, που τον θυμάμαι να σκέφτεται όλους τους άλλους και ποτέ τον εαυτό του. 

Αυτό βέβαια το θυμούνται κι άλλοι που με πλησιάζουν -όταν οι περιστάσεις το φέρουν- σα με συναντήσουν τα καλοκαίρια στο Πλωμάρι, για να μου πουν πως "Ο Γιώργος ήταν για όλους τους ανθρώπους'.

Σε αυτόν τον πατέρα λοιπόν που τόσο λίγο έζησα, που δεν μπορώ να του κρατήσω το χέρι, να κάτσω δίπλα του να κουβεντιάσω, αφιερώνω τούτες τις λίγες αράδες, τις ελάχιστες με ένα μεγάλο

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ 

Μαριάνθη Βάμβουρα-Γιάνναρου

11 σχόλια:

Ντόρα Πολίτη είπε...

Τι ηταν αυτό που μου έκανες καλή μου Μαριάνθη? Με το που μπήκα στον προθάλαμό σου, είδα τη ξερολιθιά και τα κυκλάμινα,και κόλλησα. Υστερα μπαίνει και η μουσική, και έσκασα στο κλάμα διαβάζοντας ταυτόχρονα και τη "μνήμη " για τον αγαπημένο μου και αξέχαστο πατέρα σου... Δεν έδωσε μόνο απλόχερα σε σένα, αλλα σε όλους που είχαν τη τύχη να τον γνωρίσουν. Μέσα σε αυτούς είμαι και εγώ. Πολύτιμος θησαυρός και για μένα η μνήμη του και η φιλία και η εγκαρδιότητα που μέσα τους με τύλιξε με το που γύρισα απο τα ξένα... Ας αναπαύεται ήσυχος, πως η αγαπημένη του Μαριάνθη , ξεπέρασε στο ψυχικό κάλλος και κείνον ακόμα...

Ντόρα

Μηθυμναίος είπε...

Να που κι ο πατέρας έχει τη θέση του στις καρδιές των παιδιών του.
Τι όμορφο η αναγνώριση… Πόσοι μπορούν να υπερηφανεύονται γι’ αυτόν; Εσύ το κάνεις και μπράβο σου

Να γιατί έγραψα κι εγώ εκείνα τα «ξεχασμένα ‘σ’ αγαπώ’ τα’ ανείπωτα». Αύριο θα προσπαθήσω να στείλω μερικά…

Για το Νίκο σου εύχομαι να έχει μια ευτυχισμένη μέρα του πατέρα!

Μαριάνθη είπε...

Σε ευχαριστώ Ντόρα μου για την αγάπη σου.
Σε ευχαριστώ για την αγάπη σου προς τον πατέρα μου πρώτα που τη διαλαλάς με όλη τη θέρμη κάθε φορά που δίνεται η ευκαιρία, σε κάθε πρίσταση. Αυτό σε κάνει κορυφαία στην εκτίμηση μου. Προσθέτει πολλά λιθαράκια.
Όσο γιαυτό το τραγούδι...άσε... παρηγοριά μεγάλη!
Το σιγοψιθύρισα από τον πρώτη στιγμή της μεγάλης απώλειας. Έτσι ένιωθα τον πατέρα μου κοντά.
Ντόρα ξεχωριστή, Ντόρα ευαίσθητη σε αγαπάμε και μεις και το ξέρεις.

Μαριάνθη είπε...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Στράτο στη μέρα του πατέρα.
Να χαίρεσαι τα παιδιά σου, την ωραία οικογένεια που ανάστησες μαζί με την Αλεξάνδρα.
Να ζεις, να χαίρεσαι, να καμαρώνεις!
Έτσι όπως σε χαίρονται και σε καμαρώνουν τα εξαιρετικά παιδιά σου.
Φιλιά σε όλους σας.
Ιδιαίτερες οι ευχαριστίες του Νίκου για το ζεστό σου μήνυμα.

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΟΥ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΝ ΘΥΜΑΣΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΤΙΜΑΣ ΟΠΩΣ ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΞΕΡΕΙΣ.ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΣΕ ΚΑΜΑΡΩΝΕΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟΥ.ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ.

Αστοριανή είπε...

...Δέκα η ώρα, βράδυ.
Μόλις γυρίσαμε από τα γενέθλια της πρώτης εγγονής μας, 15 χρονών το κλαράκι μας...!
Μαζί, έκπληξη-δωράκια για τον παππού Δημήτρη... γι' αύριο...
κι..."ήρθες εχτές στον ύπνο μου και μου ψιθύρισες...":

-Μόνο για ένα εξάμηνο, κόρη μου... μη λείψεις πιο πολύ...
εντάξει, Μίμη;
... κι υποσχέθηκε ο Μίμης... μα γυρίσαμε σ' ένα χρόνο, για να τον δούμε... και μετά πάλι,
με 6 μηνών μωρό την πρωτοκόρη...
Τούτος ο Πατέρας,
αύριο θα γιορτάσει πολλές χαρές και λύπες, πολλές μικρές ευτυχίες και δύσκολα εμπόδια, μα το σπουδαιότερο:
την παρουσία του ανάμεσά μας, με την αγάπη μας......
(Είδες τί μου κάνεις; αγαπημένη Μαριάνθη)
Πολύχρονος ο Νίκος σου, με υγεία κι αγάπη.
Σας αγαπώ και σας φιλώ, ΟΛΟΥΣ,
Υιώτα,
Αστοριανή,
Νεα Υόρκη

Dennis Kontarinis είπε...

Γιά μιά μακόμη φορά, καλή μου φίλη, η ευαισθησία σου μετατρέπει τα γραφτά σου σε εικόνες.
Η ζωγρφιά του αείμνηστου πατέρα σου, έτσι όπως μας τηγν δίνεις, αφήνει νε ξεχυθεί ο πλούτος της ψυχής σου.
Νάσαι πάντα καλά και να τον θυμάσαι.
Χρόνια πολλά και γιά τον Νίκο σου.
Την αγάπη μου
Ντένης

Αστοριανή είπε...

...Όχι τίποτ' άλλο, μα η σημερινή είναι και η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου.
Αγάπες κι ευχές, ακόμη, λοιπόν, μιας και δεν τέλειωσε...
Υιώτα
ΝΥ

Μαριάνθη είπε...

ΣΚΡΟΥΤΖΑΚΟ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΜΟΥ ΜΙΛΗΣΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ.ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΝΑΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ.

Μαριάνθη είπε...

Γιώτα ξεχωριστή Γιώτα αγαπημένη
τα είπαμε και ιδιαιτέρως μα πάντα ισχύουν πάντα βγαίνουν από την καρδιά γιαυτό ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στον καλό σας Δημήτρη και πάλι. Να τον χαίρεστε και να σας χαίρετε.
Φιλιά πολλά και ευχαριστούμε για τις ευχές και την αγάπη σας
Μαριάνθη, Νίκος

Μαριάνθη είπε...

Και από μας έχετε κ. Κονταρίνη τις πιο θερμές ευχές για τη σημερινή μέρα τη τόσο σημαντική, της γιορτής του πατέρα.
Ευχαριστούμε για την αγάπη σας την οποία και ανταποδίδουμε
Μαριάνθη, Νίκος